Hec Criſoſtimus Cauſa vero et radix omniūmalorum in mundo eſt ſuperbia et preſūpciopopulus em̄ contra regem erigit̉ clericꝰ cōtraſacerdotem. monachi cōtra abbatem. filij contra parentes. iuuenes contra ſeniores ſuꝑbiēdo diuerſa ſenciūt. Halū ergo ſuperbie quodſupernā angelorū curiam corrūpendo deſtruxerat preſens quoqꝫ ſeculū inordinate peruertendo deſtruet. Vnde petrus damianus cuidam de fuga mundi congratulando ſic ſcribitMagnas deo gracias debes qui te hoc tempore de mūdo elegit quo in eo difficile quis ſaluatur Iam ſterile aratrum per littus duciturarenoſum. Iam illud ꝓpheticū videtur impletum. Non eſt veritas non eſt miſericordia nōeſt ſciencia dei in terra Maledictum et mendacium et homididium et furtum et adulteriuminundauerunt Et illud Omne caput languidum ⁊ omne cor merens a planta pedis vſqꝫad verticem non eſt in eo ſanitas Non eſt hꝰtemporis vt qui puritatis et innocēcie tramitem tenere deſiderat. eccleſie baiulare regimēacquieſcat cum videlicet omnes pene per viciorum abrupta p̄cipites et tanꝙͣ furentes eqͥper voluptatum ſuaꝝ campos ferunt̉ effrenesClauſtra vacāt euangeliū clauditur ⁊ per oraeccleſiaſtici ordīs forēſia iura decurrūt Pauci ſacrarū meditantur eloquia ſcripturaꝝ ſedomnes ſcita legum et forēſe litigiū Et reueretam immanis p̄ſſura incūbit eccleſijs vt tanꝙͣ babilonice legioīs acies circūfuſa ⁊ iheruſalem cum ciuibꝰ ſuis videatur obſeſſa. Iamnon oculum pro oculo iuxta legē ſed referūtcum fenore leſionē ⁊ diſciplina vindicte queſub gentili dudum ſeruabat̉ imꝑio nunc euāgelio penam terribiliter intonāte neſcit̉ Ideoqꝫ ꝓ virga taureā pro ſcutita clauam. ꝓ verbo ferrū ꝓ vecte adhibent gladiū. Erubeſcūtnon extedente iniurie vicem dedignant̉ illatadiſcrimīs eqͥtatē videri victores atqꝫ terribiles ambiūt triūphalis gl̓e titulos ꝯcupiſcūtSic itaqꝫ dū vnus paruꝑ iraſcit̉ alter ad inſaniā ꝓuocat̉ Et qͥd aliud inter hec tot flagiciorū mala ꝑpendimꝰ n̓ ꝙ venturo cicius antixpō via iam ſternit̉ ꝑ quā in offēſis neqͥcieſue veſtigijs gradīatur Nā ſiut dicit apl̓usmiſteriū iam oꝑat̉ iniqͥtatis Hec petrꝰ OrēOmine ih̓u xpē iudex oīm vēture damichi cōſtanciā in fidei veritate ne ſeducar a ſimulatis et falſis hominibꝰnec ſuccumbam in tribulacionibus ſed in cēfeſſione tui nominis et aſſercōne veritatis valeam fortiter ꝑſiſtere et ꝓ hac odia hominūet aduerſa gaudēter ſuſtinere Tribue mͥ v̓tutēpacīe et vt abūdāte iniqͥtate nō refrigeſcatin me ardor caritatis ſꝫ vſqꝫ in finē vite p̄ſentis perſeuerem in fide veritatis et amori bonitatis quatinus te miſerante ſaluus fiā domine deus ſalutis mee. AmenDe aduentū et perſecucione Anticriſti Capitulum QuadrageſimumO ſt prelia autem et ſeditiones ⁊ alia que premiſſa ſuntſequitur aduentus antychriſti quia vr̄ pax preceſſit chriſtum. ita diſcordia precedetantychriſtum Et vt ait Criſoſtimus ſicut ante ignem fumus precedit etante victoriam pugna ſic et ante gloriam criſti temptatio antychriſti Vnde ſubiungit Cūvideritis ſcilicet oculis corporis in ſucceſſorꝭbus veſtris abhominacionem deſolacionis q̄dicta id eſt p̄dicta eſt a daniele ꝓphera dicete erit in templo abhominacio: deſolacionisſtantē in loco ſancto id eſt in templo dei quilegit ſcilicꝫ dictam ꝓpheciam intelligit eamtunc impleri et conſūmacionem inſtare Namibidem dicit̉ et vſqꝫ ad cōſūmacionem et finēperdurabit deſolacio hoc impletum eſt quando Helyus adrianus ymaginē ſuam ſtatui fecit vbi ſteterat archa teſtamenti et hoc fuitſignū deſtructioīs ⁊ deſolacioīs ciuitatis ettēpli Hoc eciā de abhoīnabili antixp̄o p̄t intelligi qͥ dicit̉ abhominacio racōe ſuꝑbie q̄ ſe confert deo ex hoc ꝙ aduerſꝰ deum veniens honorē dei ſibi vendicat ⁊ dicit̉ deſolacōis quiatūc erit maxīa electoꝝ deſolacō qn̄ cultus deideſtruet̉ vl̓ qͥa terra ⁊ cultꝰ dei per ip̄m deſolabit̉ Tūc em̄ vt ait apl̓us reuelabit̉ id ē maifeſtabit̉ homo pcc̄i filius ꝑdicōis q̄ aduerſat̉⁊ extollit̉ ſupͣ id ē cōtra omne qd̓ dicit̉ deus a̓qd̓ cōlit̓ ita vt in tēplo dei ſedeat on̄dēs ⁊ on̄tans ſe tamꝙͣ ſit deꝰ In loco em̄ ſcīficacionisſtabit vt vbi ſcōrum p̄cibꝰ deꝰ īuocabat̉ ibiab īfidelibꝰ receptꝰ dei honore venea̓bil̓ dignꝰ videat̉ Cuiꝰ ſpēs iā p̄cedᵗ qꝛ iā miſteriū iniqͥtatis oꝑat̉ in mēbris ſuis Moralit̓ p̄latusmalꝰ ē ydolū abhoīacōis ⁊ deſolacōis Vn̄ ī 3achai̓a O paſtor et ydolū derelī q̄ns gregem Dicitur autē abhominacio ꝓp ter faſtidiū reſpectu dei. abhominabilis eī eſt deo ꝓpter pͣuitatēcordis ꝓpte̓ impietatē opeis ꝓpter īdignitatēoblacōis. vnde totꝰ ē abhominabil̓ Sed addit̉ deſolacōis ꝓpter diſpēdiū ſiue dāpnū reſpectū ꝓximi Deſolat̉ em̄ ppl̓m vel ꝑ negligēciam officij vel per corrupcionem exempli velper ſubtractionē temporalis ſubſiclij. ſed ſtatin loco ſancto propter monſtrum reſpectuofficij. eſt enim figura antixp̄i qͥ ſedebit ī templo dei ⁊ ideo iā ātixp̄i ſūt multi Tūc qͥ legitintelligat videlicet eccleſie deſtructionem.prelati dampnacionem populi periclitacionē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten