Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Si populus decimas non obtulerit murmurant omnes et ſi peccātē populū viderīt nemomurmurat contra eos Ipſi ſunt qui docet populum ſuo exemplo liquare culicē et camelūglutire id ē a modico peccato ſe cōtinere maiora autē cōmittere Nec criẜ. O quātū adhuchodie cecitas ſcribarū et pharizēorū regnatprochdolor in prelatis tam celigioſis ꝙͣ ſecularibus qui ſolicite curāt de ſolucione decimarum et cōſil̓ium que eis debent̉ et parū curātſi ſubditi in maioribꝰ inuoluant̉ crimībusminora ſubtiliter diſcuciūt maiora ſubticētac magnam in mīmis ſed ꝑuami vel nullam īmaximis diligenciā adhibent. puta ſi quēpiam de clericis ſuis vel monachis dep̄hendūtin cerimonijs exterioribꝰ offendere aſpere ridarguūt et ſi ſuꝑbus eſt aut inuidus vel detractor vel ſemnator diſcordie turbator pacis ſub ſilencio p̄tereunt. plus punitur aliqͥs obmiſſione vnius cōſtitucionis vl̓ ad monicionis ac de tranſgreſſione decretaliū et cōſtitucionū hominis euangeliorū et mandatorum criſti Curam animarū negligūt et negocia exteriora agunt non curāt fructu animaꝝſed excreſcenciam diuiciarū mundū diſcurrunt gregem ſibi cōmiſſum non cuſtodiunt.Cuſtodiat qui cuſtodit iſrahel. In ſextoarguit eos ſimulacionis et mendacij qꝛ plꝰcurabant lauare ſordes exteriores ꝙͣ interiores plus corꝑm et vaſorū morū et viciorūpharizei em̄ qn̄ debebāt aſcendere in templūad oſtentacionē mūdicie. pͥmo lauabant vtēſilia domus ac veſtimēta et conſimilia. et pacurabāt de interiori mundicia intrīſecus Sicetiam foris oſtendebant hominibꝰ ſanctitatem in habitu in ſermone in philacterijs infimbrijs in orōnū longitudine. et ceteris huiuſmodi Intrīſecus autē in cōſciencia et mente erant pleni rapia affectū ambicionis etinmundicia voluptatē carnis vel rapina. ideſt auaricia et immūdicia id eſt ſordibꝰ viciorum qͥa quod bibebant et manducabāt alijsauferebant et per hoc cibus et potus eorū inmūdiciā peccatorū habebat In hoc vero muitum errabant et mag cecitas eorū erat qꝛ plcurandum eſt de mūdicia interiori exterioriquia exterior non eſt deo accepta interiorē Tales ſūt etiam modo multi qui ſunt ſicut finius niue dealbatus exterius decoratiintus iniquitate pleni Vnde ſi quis interioraexterius euolueret multum fetorem multāqꝫſaniē inueniret. Vn̄ in ezech̓. Filij hominis fode ꝑietē et videbis abhominacōes. Mundādum eſt ergo qd̓ intus eſt calicis et papſidisid eſt cor purgandū eſt a vicijs. qꝛ interiora calicis et ꝑapſidis intelligit methaphorice interiora mentis ex cuius mūdicia depēdetbonitas mundicie exterioris et ideo ſequituꝫvt fiat quod deforis eſt mundū. id eſt vt vera ſit oſtenſio ſanctitatis malicia diſſimūlacionis Vnde origꝰ. Hic ſermo nos inſtruitvt feſtinemus eſſe iuſti non apparere. Quiem̄ ſtudet vt apꝑeat iuſtꝰ que a foris ſūtdat et que vident̉ curat cor autē et cōſcienciānegligit Qui autē ſtudet ea que intus ſūt ideſt cogitaciones mūdare conſequens etiā eſtvt ea que a foris ſunt faciat mūda Et notandum in triplici ve poſitū eſt nomē cecitatiseo triplex cecitas arguat̉ in eis Primo īdocendis ſcꝫ in ve quarto ſcd̓o in corripiendisaſiue in eligendis ſciꝫ in ve qn̓to. tercio in agēdis vt hic in ve ſexto In ſeptīo demōſtrat hocidem exemplū ſepulchroꝝ vt qūo ſepulchra dealbata calce leuigata ſūt form ſecus ornata marmoribus ac diſtincta auro colorꝭbus intꝰ autē plena ſunt oſſibus mortuorūideo horribilia et omni ſpurcicia ſcꝫ putredīeet fetore et ideo abhomīabilia Vn̄ ſepulcꝝiun dificiut ūqͣi ſeipulcrū ſic et ip̄i mūdiciā iuſticiā in havſliudenen hinaūbitu veſtis et huīlitate v̓borū oſtendētes exterius dealbati ſunt ꝓpter boni ſil̓acionē intusuis mngrplan: conta eoautē pleni ſūt ypocriſi id eſt amore vane laudent matatas quād exdis quantū ad intēcionē ſil̓acionis et iniqͥtate id eſt odio veritatis et quantū ad affectionem malignitatis. Exterius habent cōuerſacionem honeſtā vt cooꝑiant maliciā occul aIſti ſignificant̉ bel qui exteriꝰ erat ereus etnnitus luteus Vbi criẜ Herito quidē iuſtoꝝ corpora tēpla dicunt̉ qꝛ in corꝑe iuſti aīa dn̄aturant in pecta d Viet regnat qͣi deus in tēplo vel certe qꝛ ipē dein corꝑibꝰ habitat iuſtis. Corꝑa autē pcc̄oꝝſepulchra dicunt̉ mortuoꝝ qͥa aīa mortua eſtin corꝑe pcc̄oris. nec em̄ viuēs putāda ē quenichil viuū aut ſpiritale agit ī corꝑe vel quiamors ip̄a in corꝑibꝰ habitat pectatoꝝ Sicutergo ſepulchrū diu clauſū eſt pulchrū videtur a foris ſi vero aꝑtū horribile ſic ſimulatores bonorū ꝙͣdiu non cognoſcunt̉ laudabiles ſunt aūt cogniti fuerit inueīunt̉ abhominabiles. Dic ypocrita ſi bonū eſt malūvt quid vis apparere qd̓ eſſe Si bonū aūteſt bonū vt qd̓ non vis eſſe qd̓ vis appare̓ qd̓ turꝙ ē appare̓ turpiꝰ eſt Qd̓ autēformoſū ē appare̓ formoſiꝰ ē eſſe Ergo autēeſto qd̓ appares appare qd̓ es qͥa maīfeſtūmalū a ſapiētibꝰ rep̄hēdit̉ inſaīa eſtiatur. hec criẜ. vn̄ bern̄. quē dab̓ de filijs adaqui qd̓ eſt dico velit ſꝫ vel paciat̉ videri Inoctauo aīguit eos filios homicidaꝝ qꝛ opiniōe boītatiſ gl̓e in ppl̓os vt iuſti viderēt̉ ſepulchra et mnemorias ꝓp he tarū occiſorū ambicioſe edifibcaāt magnifice ornabāt quos