vero magiſtri gloriam ab hominibus captantes et lucra ſectantes et oſtentacōeꝫ maioresfimbrias alijs in pallijs ſuis faciebant et acutiſſimas in eis ſpinas ligabant vt videliceteundo vel ſedendo eis pungerent̉ et quaſi ſiccōmoniti memores mandatorū et bn̄ficiorūdei eſſent ⁊ hac cōmonicionē ad officia dei etad miniſteria ſeruitutis eius traherent̉ nō intelligētibꝰ eis ꝙ hec in corde portāda ſint nōin corꝑe alioqnͥ ⁊ armaria ⁊ arche libros habent et dei noticiā non habent Pro tanto āthec faciebant qꝛ hominibꝰ videri ⁊ opinioneſanctitatis ab eis honorari ac lucra habere cūpiebāt. Et volebāt in ſtolis ambulare id eſtculcioribꝰ veſtimētis ad publicū ꝓcedere vt ꝑhoc honorabiliores viderent̉ et magis venerarentur quod in diuite rep̄hendit̉ quibiſſoet purpura īduebat̉ Stole erāt camiſie lineelonge quibꝰ ſcribe vtebant̉ vt ſanctiores apparerēt et dicebant̉ ſtole a thelon qd̓ eſt longum qꝛ vſqꝫ ad pedes deſcēdebant Iee ſtoleadhuc hodie multas ſimulacōes ⁊ ypocriſesfaciunt ac pleroſqꝫ incautos decipiūt. Amabant quoqꝫ primos recubitus ⁊ ſedes in ceiset cōuiuijs et hoc duplici de cauſa ſcꝫ rōne gule. quia ibi pͥmo ſeruit̉ et fercula meliora ponunt et rōne ſuꝑbie vt ſic in loco honorabiliori poſiti prīcipaliores et maiores dn̄i viderētur cathedras in ſynagogis et cōgregacōibꝰvbi cōueniebāt hoīes ad audiēdū verbū deiet primas ſalutacōes in foro. id eſt loco patēti primas quidē tēpore ac factas alta voce et īclinato capite. vocari ab hominibꝰ rabbi id ēmagiſtri Vt dicit criꝰ. Vocari volunt nō eſſenomen appetūt et officiū negligūt. Et notādum ꝙ triplicit̓ cōueniūt hoīes vel ad tractāda carnalia ſi ut in cenis. vel ſpūalia ſicut inſynagogis vel tꝑalia ſicut in foro ⁊ vbiqꝫ volebant prīcipatū habere et gloriā in publicoquerebant ſibi exhiberi. Ecce ergo quatuorgeneraliter in hac ſerie que reprehendunt inmagiſtris ⁊ p̄latis in quibꝰ non ſunt imitandi Primū eſt defectus bone oꝑacōis. qꝛ dicunt et non faciunt. Secundū auſteritas p̄lacionis qꝛ onera grauia alijs nō ſibi imponūtTerciū oſtentacio ſingularis actionis quiaomnia oꝑa faciūt vt videant̉ ab hominibusQuartū affectus ambicōis ⁊ laudis qꝛ amātprimos recubitus et pͥmas cathedras et ſalutaciones Et nota ſcd̓m bedam ꝙ dominꝰ nōarguit et vituꝑat eos quibꝰ hec ex officij ordine cōpetunt et fiunt ſed illos q̄ hec habita ſiue non habita indebite amant ⁊ appetūt animū videlicet non gradū redarguens et ad voluntatē non ad factū vituꝑacōeꝫ referēs Sinecauſa em̄ loco ſe huīliat qui corde ſe prefertet exaltat. vnde prohibet magiſtros primosſedere nec doctrinā ſuꝑ cathedrā nec ſalutaciones in foro nec nomina magiſtri vel prīsſed ambicōnem et vanā gloriā ne quis hecappetat vel gloriet̉ ī eis Si autē vt dicit criẜdiligere talia eſt incuſacō ꝙͣ malum eſt ſtudere vt hijs aliquis pociat̉ Vt ait beda Ve miſeris illis ad quos pharizeoꝝ vicia trāſieruntqui ꝑ breue curriculū vite ſue quo peccata plāgere debuerant pro prioratū certare non metuunt. Et ſciēdū ſcd̓m eundē ꝙ duplici rōnea vane glorie cupidis attendere iubemur. neſcꝫ eoꝝ vel ſimulacōe ſeducam eſtimātes hōeſſe que faciunt. vel emulacione ad imitandūinflammemur fruſtra gaudētes in bonis lauvſt ibū hp̄bruclari qūe ſimulant Deinde reuocat diſcipulos ab hac ſuꝑbia et ambicione dicens Vosautem nolite id eſt non velitis ⁊ affectetis vount ⁊ uſuintcari rabbi nec vocemini. id ē nec appetatis vocari magiſtri ꝓpter inanis glorie ambicionēet patre nolite vocare vobis ſuꝑ terram ꝓpteradulacionem Non honorē vel nomen magtri aut patris īhibet ſed ne quis indebitu ulindebite ſibi vſurpet vel alteri attribuat Vnꝰeſt em̄ magiſter et pater principalis oīm ſingulariter et per excellenciā qui eſt in celis quieſt cura d̓ omnibus licet aliquis poſſit vocaripater vel magiſter in terra ratione generacionis doctrine vel etatis tamē ſolus deꝰ natureutt alios onratauctor eſt pater ⁊ magiſter prīcipalis qꝛ abmn et oſtentiaonē n̄eo habemus ꝙ ſumus et ſcimꝰ Vbi criẜ Vosin videar fua. qautē nolite vocari rabbi ne qd̓ deo debetur vobis p̄ſumatis Nolite et alios vocare rabbi nediuinū honorem hoībꝰ deſcratis Vnus eſt eīmagiſter oīm qui omnes homines naturalit̓t ſecaul) meuat a ta exdocet Et pattem nolite vocare vobis ſuꝑ terrāXx Lagenqui nō eſtis filijs terreni Ex eo em̄ celeſtē te ꝓfeſſus es habere patrem exquo patrē tibi vocaſti de celo dicens. pater noſter qui es in celis Ex quo em̄ celeſtē te ꝓfeſſus es habere patrem vecādo patrē deū turpe eſt vt iterū te ꝓfitearis terrenū tibi patrē vocando ſuper terrāEt iterū Ne voces patrem in terra non vt dehonores eos qui te genuerunt. ſed vt omnibus illis prepones eum qui te fecit. et inſcripſit te inter filios ſuos Hec Criẜ Omnes aūtvos fratres eſtis. qͥa filij dei per creacionē etgracie adopcionem ad vnam vocati hereditatem ſcꝫ ad regnū celorū Scd̓m ihero. Omēsxp̄ani frēs vocant̉ ſpecialit̓ et om̄s hoīes exvno prē deo nati cōmunit̉ Nō ſolū aūt dn̄s pͥmatꝰ cuꝑe ꝓhibet ſꝫ ad cōtrariū auditorē īducit Vn̄ vt in amorē huīlitatis diſcipulos ducat on̄dens formā huīlitatis ſubiūgit. qͥ maior eſt veſtrum vel meritoſanctitatis vel officio dignitatis erit ⁊ ſit mīſter veſter ⁊ alios