dicit idem Beda. Miſtice zacheus qui interpretatur iuſtificatus credentem ex gentibuspopulum ſignificat. qui per occupationemtꝑalium depreſſus erat et minimus. ſed a domino ſanctificatus qui intrantem iericho ſaluatorem videre voluit. dum fidē quā mundoattulit ꝑticipare queſiuit Hec beda. Per diuitem etiā iſtum ſcꝫ zacheū qui querebat videre iheſum ſed impediebatur ꝑ turba et ſtature ſue ꝑuitatem ītelligi poteſt quilibet diuesqui de ſalute ſua ſollicitatur ſed ꝑ turbacionēfantanſmatū circa negocia tꝑaliā et ꝑ ꝓp̓amimꝑfectionem impeditur. ꝓpter qd̓ aſcenderedebet in arborem id eſt ad criſtum ꝑ oracionēque ſcd̓m Damiaſcenum eſt aſcenſus mentisin deū et ſic ih̓m videre meret̉. et ꝑtē bonorūſuorum pauperibus dare ⁊ ſi quem defraudauit fideliter reſtituere Per phariſeos autemmurmurātes intelligi poſſūt maledici bonoꝝopera deprauantes et que bene fiūt in maluminterpre tātes. Sed de hijs non eſt curādumnec ideo a bono opere ceſſādum ymmo pociuset forcius ei inſiſtendum. Et quia erāt ꝓpeiheruſalem que eſt caput regni et exiſtimabant aliqui pharizeorū ⁊ etiam diſcipulorūꝙ ſtatim cum eſſet in iheruſalem mani feſtaretur regnum eius ſuꝑ iudeos a multis em̄ credebatur futurus rex iſrahel ſcd̓m ꝙ dixerūtmagi. vbi eſt qui natus eſt rex iudeorū et ip̄iapoſtoli q̄rebant ab eo domine ſi in tꝑe hocreſtitues regnum iſrahel ad hoc ergo errorēremouendum inducit ꝑabolam de homine nōbili qui abijt in regionem longinꝙͣ. et deditdecem ſeruis ſuis decem ninas ad negociandꝫQue qꝛ in ſentencia concordat cum alia parabola que infra de talentis dicitur ideo hec ibidē ſimul cum illa coniungiturOratioOmine iheſu criſte qui zacheum inſicomorum aſcendentem miſericorditer reſpexiſti ac eum ad te vocans etin domum ipſius diuertens ab omni vicio ſanaſti. concede michi puſillo et miſero vt inarborem penitencie valeam aſcendere vbi meoculis miſericordie digneris aſpice̓ et ad tuāgrām vocare donans michi vt domū cōſcienciemee ad te recipiēdū digne p̄ꝑarem et per te totus interius et exterius perfecte ſaner Et quiveniſti de celis querere et ſaluare quod ꝑieratin terris; tu me qui per culdam ꝑieram requiras bone paſtor et ſaluum facias pie ſaluatorAmen.De duobus cecis poſt ingreſſum. Iherichoilluminatis.Sequitur Capitulum XIIIIOſt hec egrediēte iheſu cumdiſcipulis ab iericho turbamulta deſideranciū audire dotrinam eius ſecuta eſt eum:pauci em̄ non audebant ꝓpter latrones ingredi deſertūꝘ t̓ba plurima ſeq̄batur ib̓m ſue ſedule etſtudioſe doctrine ē iudiciū Vnde Criẜ. Teſtimonium ſtudioſi agricole eſt meſſis fecundaAſſidui autē doctoris documētum eccleſia plena Neminē labor itineris impediuit qꝛ amoſpiritualis fatigacionem non ſentit Neminēpoſſeſſionum ſuarū ſollicitudo retraxit: quiaingrediebantur in poſſeſſionem regni celeſtisVere em̄ hoc ſuꝑ terrā quod amet: qui bonumceleſte in veritate guſtauerit. Sicut em̄ quiprecioſum manducauerit cibum poſtmodumei hec eſcacionis ingrata videt ſic et qͥ ſemeldulcedinem criſti bene guſtauerit: terrenorūbonorū de cetero non multum ſentit ſaporem.Nimirū hec eſt illa roſa in campis iericho dequa ſapiencia loquitur ꝑ ſalomonem. Sicutpalma exaltata ſum in cades. ſicut plantacioroſe in ihericho Ergo hec eſt illa ſpecioſiſſīaroſa. ſanctitare iuſticie candidā et paſſionisſanguinem rubicūda. Sicut em̄ roſa anteꝙvideatur ſentitur et anteꝙͣ inueniatur tenetin odoribus ſuis ſic ⁊ dn̄o tranſeunte delongeduo ceci anteꝙͣ viderēt diuinitatem eius fragracionem ſenſerunt: Nec Criẜ. Vnde ſequit̉Et ecce duo ccci ſedentes ſecus viam vt elemoſinam peterent a tranſeuntibus nō remote a via ſalutis. audierunt a tranſeuntibusquia iheſus nazarenus omni flore virtutumvernans tranſiret. O felix audicio: rumor leuis Multi em̄ reges et prophere voluerūt audire. et non audierunt Et miſericordiam cūclamore petebant dicentes Domine miſererenoſtri fili dauid tua cōpaſſione noſtram miſeriam remouendo Vocant eum filium dauid.quia credebant eum eſſe criſtum ꝑ ꝓphetaspromiſſum. et notū ea̓t apub omnes iudeosꝙ criſtus de ſemine dauid naſciturus. Cummagna deſiderij intencionē clamauerunt. etmagno deſiderio illuminari poſtulauerunt cōfeſſi dauid filium ꝑ carnem deum etiam in eoeſſe nouerunt ꝑ inſpiracionem. Vbi Criẜ. Oportune aūt oblati ſūt ante faciem criſti duoceci vt aꝑtis oculis quaſi teſtes v̓tutis eiusaſcenderent cum eō in iheruſalem Hij currencium ſt repitum audiebant et perſonas nonvidebāt nichil ſolum habentes de toto corꝑepreter vocem et ideo quia pedibus eum ſequinon poterant voce ſequebantur Nec Criẜ. devno iſtorū tantum ſcilicet famoſiori marcusmentionem faciens de alio tacuit minus noto