noſtri principes cum viderent pauperes conquerentes ſcilicet ſtare et facere vocari ad ſevt audirent eorum querimonias Facerētqꝫeis iuſticiam expedite Et interrogauit eumquid vellet. non ꝙ hoc ignoraret ſed vt eiusconfeſſionem approbaret et ſcd̓m Ambroſi.vt ſcitemus niſi confitentem non poſſe ſaluari. et vt cor eius ad oracionem excitaret et lumen qd̓ ex ſua bonitate largiturus ei erat adſui petitionem tribueret. quia nō ſanat inuitos ſed voluntarios Vnde Augꝰ. Qui creauit te ſine te. non iuſtificabit te ſine te Vndeet Ambroſius. Vlt omnes homines ſaluosfieri ſed ſi accedant ad eum. non enim ſicvult vt nolentes ſaluentur ſed volentes; nōenim vera ſalus eſt ſi nolenti tribuatur. Itēſcd̓m Cyrillum interrogauit vt ſcirent aſtātes ꝙ non pecuniam ſed diuinam efficaciama deo petebat. Vide et hic domini clemenciāquia non dedignatus eſt non ſolum ſtate ſedet alloqui perſonam vilem et pauperem Atille reſpondens dixit Domine vt videam Vbi miſeriam et neceſlitatem ſuam inſinuat.ac remedium et reuēlacionem nec aliquid aliud preter hec poſtulat Voluit ergo dominus audire confeſſiouem qui tamen non ignorat mentis intencionem v̓t cognoſcamusnon niſi confitentem poſſe ſanari ab infirmitate ſpiritus Vnde hūc cecum ſaluare noluitqͣmdiū clamauit in generali miſerere mei. ſꝫpoſtꝙͣ ſpecialiter inſinuauit miſeriam cuiusreleuacionem ſibi miſericorditer fieri poſtulauit. tunc eum ſanauit. Pecijt enim vt videret et iheſus verbo potentiſſimo qūo dixitfiat et factum eſt dixit illi reſpice Greue verbum. ſed in oꝑatione efficaciſſimum. Et qͥain fide credentium verbum domini oꝑatur. ideo ſublūgitur Fides tua ſaluum te fecit Exfide enim impetratur ſalus corporalis et ſpiritualis et eternalis. Et confeſtim vidit et ſequebatur illum magnificans deū id eſt magnum dicens illum. non magnitudine molisſed virtutis Non ſufficit lumen recepiſſe niſi etiam lumen ſequatur ne ambulet in tenebris Ecce ergo ſignum illuminacionis ꝑfecte et in anima et in corpore Vnde ſcd̓m Cyrillum patet ꝙ iſte cecus a duplici cecitateliberabatur ſcꝫ corporali et intellectuali. Neqꝫ enim eum vt deum glorificaſſet niſi vere vidiſſet Vbi et Theophilus. Grata enim eratanima ceci in eo ꝙ ſanus effectus iheſumnon reliquit. ſed ſecutus eſt eum. Et nonſolū fuit illuminatus cecus ſed et alijs factuseſt occaſio glorificandi deū: et omnis plebsilluminatā eſt vt diuinū aliqͥd in criſto cognoſceret Vnde ſequit̉ Et omnis plebs vt vidit dedit laudem deo glorificando facta dei cōgratulando vtilitati proximi. Ioc em̄ ſibi retinet dominus de beneficijs ſuis ſcilicet gl̓amVnde ait Gloriam meā alteri non dabo no b̓aūt reliquit vtilitatē Et nota ſcd̓m Gloſamquatuor cauſas iſtius laudis. Prima eſt proexaudicione clamoris iſtius pauꝑis. Scd̓apro potencia et miſericordia illuminātis Tercīa pro impetrato munere lucis. Quarta promerito fidei eius qui illuminatus eſt. Scd̓mGregoriū. qꝛ carnales adhuc dſcipuli nō valebant capere verbe miſterij venitur ad mia̓cūlum. ante eorū oculos cecus lumen recepit.vt eos ad fidem celeſtia facta ſolidarent. Etſcd̓m Theophilum. Ne inceſſus dn̄i eſſet inutilis fecit ceci miraculum: hoc documentumdiſcipulis ſuis dans vt in omnibus ſimus ꝓficui et nichil nobis ocioſum: Hiſtice ſcd̓mGregꝰ. cecus a domino illuminatus eſt genhumanum qd̓ in ꝑnte primo claritatē ſuꝑnelucis ignorās dampnacionis ſue tenebras accepit Ihericho āt interpretatur luna: que dūmenſtruis in omētis decreſcit defectum nrēmortalitatis deſignat. Dum igitur conditornoſter appropinquat ihericho cecus ad lumen redit qꝛ dum diuinitas defectum noſtrecarnis ſuſcepit. humanum genus lumen qd̓amiſerat recepit. Qui eterne lucis claritatēneſcit. cecus eſt Si autem iam in redemꝑtorem credit; qui dixit ego ſum via. iuxtaviā ſedet. Si vero credit et exorat vt eternūlumen recipiat. iuxta viam ſedet et mendicatQuiſquis ergo cecitatis ſue tenebras agnoſcit quiſquis hoc qd̓ ſibi deeſt lumen eternitatis inrelligit clamet medullis cordibus.clamet et vocibus cordis dicens. Theſu filidauid miſereri mei Illi autem qui iheſum venientem precedunt et cecum increpant. deſignāt carnalium deſideriorum turbas tumuſtusqꝫ viciorū: que priuſꝙͣ iheſus ad cor noſtrum veniat cogitacionem nr̄am diſſipant: etvoces cordis in oracione ꝑturbant ne iheſusad cor illuminandū accedat Sicut em̄ turbacecum impedit ne lumem corpoa̓le recipiat ſicſpiritualiter turba fantaſiarum ⁊ cogitacionūfrequenter impediūt ne lumen gracie recipiatSed in eo ꝙ cecus quē turba increpat magꝰclamat: datur nobis exemplum ꝙ quantoplura nobis occurrunt impedimenta tantomagis ē clamandum. et quanto grauiori tumultu cogitacionum premimur. tanto orōinattencius eſt inſiſtendum Vnde Ihero. Cōminantur aūt multi ei vt taceat. quia pcc̄aet demonia compeſcunt clamore pauꝑis. Sꝫille magis clamabat quia graueſcente bellomanꝰ ad lapidem adiutorij hoc eſt ih̓ eſum