Pro omnibus quidem quantum ad ſufficiēciam. ſed pro multis no pro omnibus quātum ad efficaciam. Non ſolum ergo quodcumqꝫ miniſterium exhibuit criſtus ſed miniſtrauit nobis id quod ſumme eſt precioſūet eximie caritatis ſcilicet ſeipſum in preciumnoſtre redemptionis Vnde bernardus. Bonus miniſter qui carnem ſuam in cibum.ſanguinem in potum animam miniſtrat in p̄cium. Vnde et beda Et hoc quoqꝫ maioribus eccleſie precipuum genus miniſtrandiimitandum oſtendens vt non ſolum miſericordes elemoſine doctrine ſalutaris ſpiritaexempli miniſteria fratribus impendamusverumētiam ſicut ille pro nobis animam ſuam poſuit ita et nos pro mucem animas ponere diſcamus. Vnde etiam CriſoſtimusRex celorum exiſtens homo voluit effici etcontempni et conuicia pati. neqꝫ in hijs ſuffecit ſed ad mortem venit et aninam dedit precium redempcionis pro in iltis etiam inimicis. Tu quidem ſi humiliatus fueris protemetipſo facis ipſe autem pro te. Quancumcumqꝫ ergo humiliatus fueris non poteſtantum deſcendere ſicut dominator tuus. Etiterum. Ad hoc enim ad ymaginem criſti facti ſumus vt imitatores efficiamur volūtatis eius et conuerſacionis. Sed in hocſumus ymago eius vt quod ei bonum videt̉et apud nos ſit bonum et quod ei malumvidetur et apud nos ſit malum Quicunique autem domino humiliato iactancie ſtudet. non eſt ymago eius. Et qui dominopaupertatem amante diuiciarum amatoreſt in hoc ſeculo. repellit a ſe criſti ſimilitudinem. Non eſt verus diſcipulus qui nonimitatur magiſtrum. Nec eſt vera ymago que ſimilis non eſt auctori. Nec criſoſtimus. Humilia igitur te ipſum et imtari magiſtrum et dominum tuum. Vituperabile enim valde eſt ut diſcipulus ſe erigat vbi magiſter ſe inclinat. et quod ſeruus ſit ſuperbus vbi dominus eſt humilis.quia non eſt diſcipulus ſuper magiſtrum.nec ſeruus ſuper dominum ſuum. Quia enim homo per ſuperbiam cecidit neceſſe eſtvt per humilitatem reſurgatOracioO mine iheſu criſte qui pro noſtra ſalute calicem paſſionis bibere et baptiſmo ſanguinis perfundi voluiſti.et non temporaliter dominari ⁊ miniſtrari ſedhumiliter ſeruire et miniſtrare ac vitam tuapro noſtra redempcione dare veniſti. Damichi miſero pro meo modulo tuo calicis etbaptiſmi cum paciencia et gaudio ſpiritusparticipem fierī vt te magiſtrum ac dominūin humilitatis operibus imitari et non ſolūin operibus miſericordie miniſterium proximis impendere ſed etiam vitam ſi neceſſe eſtpro eis ponere. et tandem ad regnum electiſtuis paratum feliciter peruenire.AmenDe vno cecō ante ingreſſum ihericho illuminatoCapitulum XXIIActum eſt autem vt aꝓppinquaret dominus iheſus ihericho. que eſt vrbſinter galyleam. vnde aſcendebat et iheruſalem qͦibat diſtans duabus leuris a iordānē et ſeptem aiheruſalem et ſita ad eius partem orientalēHec ciuitas quondam nobilis nunc autēhumilis ad ſolum deſtructa eſt et ſola domꝰtaab in ſignum fidei remanet eius enim adhuc ꝑietes ſine culmine durant. Iuxta iherico fons eſt dulcis ad potandum p inguisad rigandum. qui quondam amarus ad potandum et ſterilis ad rigandum per helyſeūſanatus eſt hic fons ſub monte quarentaneoritur et deinde ihericho que duobus miliaribus inde diſtat deriuatur. Ad hanc ergociuitatem dominus declinauit vt ſecundumiheronimum. ſanaret in ea multos male habentes Et tunc cecus quidam qui ſedebatiuxta viam mendicans cum turbam preteriuntem audire. et iheſum tranſire ꝑciꝑet milericordiam cum clamore non tm̄ exteriori ſꝫetiam interiori petebat dicens. Iheſu filiclauid miſerere mei. In quo cecus iſte vtrāqꝫ naturam in criſto confitetur ſcilicet humanam in eo ꝙ dicit miſerere mei proprium enim eſt deo miſereri creature quam condiditſecundum illud pſalmiſte miſeraciones eiusſuper omnia opera eius. Vnde Cyrillus Iſte cecus iudaiſmo nutritus. non ignorauitꝙ de progenie dauid deus ſecundum carnēnaſceretur et ideo ei vt deo et homīni loquit̉Et licet increpae̓tur a turba pretereunte etdoctrinam criſti auſcultante. Ipſe tamenmultomagīs clamando petebat ſibi miſereritimens ne ex increpacione īpedie̓t̉ audicio etexaudicio peticōis ſue Ib̓s vero tandē ꝓpterſuā benignitatē ſtetit qꝛ cecus eū ſeqͥ nō potuit et iuſſit eū adduci ad ſe ne turba prohiberet et vt occaſionē ſanādi hrēt Igͣne pietatis ſignū in criſto fuit quādo ipſum cecum exſpectare voluit et ad ſe adduci fecit Vnde cyrillus. Siſtit autē criſtum vox et inuocantesin fide reſpicit Et ideo merito vocat cecumet accedere iuſſit vt ſcilicet qui prius fidē eūtetigerat aꝓpinq̄t et corꝑe. Sic deberēt face̓