vt plures ibi eſſent quando lazarus ſuſcitacatus eſt vt tam grāde miraculū quatriduammortui reſurgentis teſtes plurimos inueniret. Maria ergo cū veniſſet vbi erat ih̓us videns eum cecidit ex deuocione ad pedes eiusapud quos mīam et peccatorū veniam ſe nouerat alias conſecutā. Et dixit ei ſicut et martha dixerat. domine ſi fuiſſes hic nō eſſꝫ mortuus frater meus. Ex hoc auteꝫ ꝙ maria ſicfeſtinauit ad eum patet ſcd̓m Auguſtinū. ꝙnon illam preueniſſꝫ martha ſi ei notus fuiſſit aduentus iheſu. Per hoc etiā ꝙͣ martha⁊ maria obuiauerūt dn̄o non expectātes aduentum ipſius datur intelligi ꝙͣ cū volumusdeo reconciliari debemus ei occurrere per penitenciam anteꝙͣ ad nos veniat per vindictamq̄r nos peccatoris ſumus. et meruimus ꝑcuſſionem et penaꝫ. ceſſat aūt vt dicit Ambro.diuina vindicta ſi cōfeſſio precurrat humanaet cū volumus criſto frui eum veniente anticipemus nō expectātes ꝙͣ ipſe nobis condeſcendat. ſꝫ nos pocius ad eū feſtinemus. Iheſusergo vt vidit mariā ⁊ iudeos qui cū illa venerant plorantes de morte amici fremuit ſpū ⁊turbauit ſeipſū humanū demoſtrans affectūin luctu amicoꝝ. Fremebat extra ſonū lugentis emittens turbabat̉ intus miſeriam condicionis humane ꝯſiderās. Turbauit ſe quēalius turbare nō potuit. Nos turbamur exneceſſitate. ipē aūt ex volūtate. Sic omnes d̓fectus huiuſmodi ſuſcepit quia voluit. VndeAugꝰ. Turbatus ē criſtus qꝛ voluit eſuriuitquia voluit ī illius poteſtate erat ſic vel ſic. affici vel non affici. Et nota ꝙ fremitus cōſurgit ex indignacōe ad obiectū. Iſte ergo fremitus criſti ꝓcedebat ex indignacione eiuscontra dyabolū per cuius ſuggeſtionē mors ītrauit in minidū quem erat cito debellaturusTurbacio autē illa procedebat ex cōpaſſioēlazari et ſoroꝝ eius qꝛ vt verus homo ex quadam naturali affectione flebat cū flentibusvt nos inſtrueret ꝙ aliorū miſerijs comꝑatidebemus Iſte tamē paſſiones et ꝯſimiles nōerant in criſto vicioſe ſed magis virtuoſe qꝛnon erant preuenientes iudiciū racionis. ſedmagis ſequētes ⁊ per ipſum excitate. Iſte vero fremitus et hec turbacio nos docet: quidnos quoqꝫ in tali re agere̓ debeamꝰ qn̄ vel ꝓnobis ipſis vel pro alijs in peccatis turpiterdegentibꝰ deum oramus. Eſt autē fremitusimpetus ire contra vicia ꝓrumpēs. turbaciovero quedā triſtis cū gemitu cordis cōmocioEt qꝛ fides de criſto criſtus eſt. in corde fremit criſtus et turbat̉ in homine qn̄ peccatorcomputat q̄ bona accepit que mala reddiditet de peccatis ſe increꝑat et reprehendit. Etdixit eis iheſus. Vbi poſuiſtis eūm. Interrogat nec ignorat ī quo miſtice innuit ſe huiuſmodi peccatorē neſcire cuiuſmodi per laꝫ arūſignificatur. Vnde gloſa. Qui abſens ſciuitmortuū. ſciuit vbi eſſet ſepultus. Sed ſic dicens ſignat ſe quaſi neſcire perditū hominemVnde dicit̉. nō noui vos. et adam vbi es. Dicunt ei. Domine veni et vide. Venit dominꝰper cōpaſſionem. et vidit oculis miſericordiequia vt ait Augꝰ. Videt dominus qn̄ miſeretur. Et affectū ſuum lacrimis demonſtransiheſus lacrimatus eſt humanitus ex pietatemiſtice docens hominē ꝓpter pct̄m fletibꝰ indigere et ſignificans eos qͥ pectati morte ſopiuntur. vt reuiuiſcere queant plangēdos eēVnde Alchwinꝰ Quia fons pietatis erat flebat pro parte humanitatis quem reſuſcitarepoterat per potenciaꝫ diuinitatis. Et Beda.Quare autē fleuit criſtus; niſi qꝛ hominibusflere docuit. Lacrimemur igitur et nos pronobis ⁊ omnibꝰ illis quos in fetoe̓ viciorumiacere ſentimus ſi forte nr̄is lacrimis nos eteos dn̄s reſuſcitare dignet̉. Vt autē ait Auguſtinus. Legit̉ criſtū ſuper laꝫarum fleuiſſe. in oracionibꝰ pernoctaſſe. ex itinere fatigatum fuiſſē. nunꝙͣ autē riſiſſe aut proſperatūfuiſſe. Vn̄ et Criẜ. Flentē quidē illū frequent̓inuenies nunꝙͣ vero ridentē. ſed nec leuiterſaltem ſubridentē vl̓ gaudentē. Et nota ꝙ dominus nō fleuit lazarum mortuū ſed ad huius vite miſerias et erumpnas reſuſcitandūVnde nec pro noſtra nec pro aliorum mortetriſtari debemus. Quō em̄ ab eo premijs honorabimur ad quē venimus inuiti. Nā ſcd̓mApoſtolū. Coronā iuſticie reddet dominushijs qui diligunt aduentū eius. Et quid tantōpere vitā deſideremus in qua quātomagisquis fuerit. tanto maiori ſarcina peccatorūoneratus erit. Vel certe dominus mortē fleuit quā homo peccando incurrit. ac miſeriaset erumpnas humano generi pro culpa inflictās. Si enim peccatū non preceſſiſſet ſine dubio mors ſecuta nō fuiſſꝫ. Secuta ē ergo morsetiā corꝑis ꝙͣ preceſſit mors aīe. Et iheſusrurſū fremens in ſemetipō etiā indignatꝰ cōtra maliciā iudeoꝝ de factis ſuis imqͣ murmūranciū venit motus mīa et impulſus ꝯpaſſioēad monumentū qd̓ erat ſpelūca. hn̄s lapidemſuppoſitū Et dicit̉ in onumentū qͣi monēs mētem ſcꝫ illius qui aſpicit. vt ꝓ anima ſepulti oret. ac de morte ꝓp̓a p̄cogitet. ⁊ ad eandēſe diſpoāt Rurſū fremuit vt det intellige̓ eosqͥ a pcc̄is dn̄t reſurge̓ ī ꝯtinuo luctu ꝑſiſte̓ ẜᵐillud pſal. tota die cōtriſtatus ingrediebar.Sepe ergo ſe ploret. pecc̄or. ſepe fremat criſtus et turbetur in homine ſi vult reuiuiſcere.