Continuus ſucceſſus temporalium eterne teprobacōnis eſt iudiciū. Vnde etiā Augꝰ. Tuconſolacio ſempiterna q̄ ſolis illis te tribuisqui conſolacōꝫ huius mundi pro cōſolacionetua contēpnunt. Nam qui hic conſolant̉ indigni tua cōſolacōne habent̉. ſed qͥ hic cruciant̉ a te ꝯſolant̉ ⁊ qͥ ꝑticipāt paſſioībꝰ ꝑticipāt ꝯſolacōibꝰ. Neō em̄ p̄t̄ in vtroqꝫ ſeculoꝯſolari. nec poteſt quis hic ⁊ in futuro gaude̓ſed vnā ncc̄e eſt perdere qui alterā vult poſſidere. Nec Augꝰ. Hec igit̉. premiſſa bene cōſiderata et diuitibꝰ et pauperibꝰ valde ſūt neceſſaria. qꝛ et illis dant timorē et iſtis conſolacionem. Audiunt hic diuītes penas ſuas ⁊pauperes gaudia ſua. vt illi terreantur ⁊ iſtimulceant̉. Sꝫ heu paꝝ hec attēdimus et inmoriā eoꝝ cū ſonitu trāſie̓ ꝑmittimꝰ. OrōOmne ih̓u xpē cum ſim omnino pauper virtutibꝰ plenus pcc̄orū vlceribꝰmēdicus ante ianuā tue miſericordiepoſitus. cupiens ſaturari de micis exemplorūque cadūt de menſa diuitū filioꝝ tuorum quiinduunt̉ purpura paſſionū et epulant̉ quotidie ſplendide ferculis virtutū. Veniant canesdoctores tui vt lingāt vulnera peccatorū meorum vt moriens mūdo deporter ab angelisin ſinū contemplacōis celeſtium audiaꝫ moyſen et ꝓph̓as declinando a malo et faciendobonū vt ex mortuis operibꝰ reſurgens ſperevitam habere eternā. Amen De reſuſcitacione lazari. Gaᵐ decimūſeptimumVm autē eſſet iheſus cū diſcipulis trans iordaneꝫ in locovbi iohānes primū baptizauerat contigit lazaꝝ fratrēmarie et marthe infirmari ībethania que inde per dietaꝫvel circa diſtabat. Sorores ergo eius curacionem frīs ſui deſiderantes. miſerunt nunciūad lheſū vt ipſas a dolore et illū a languoreliberaret dicētes. Domine. Ecce quem amasinfirmatur. Nichil amplius mandāt ei. Sufficit enim amanti inſinuare neceſſiratē amiciabſqꝫ alicuius peticionis additamento ſpāliQui em̄ proximū in neceſſitate deſei̓t. nec etſuccurrit. amicus eius non eſt. nec eū diligitVnde Augꝰ. Non dixerunt veni et ſana nonauſe ſunt dicere ibi iube ⁊ hic fiet ſꝫ tantū. ecc̄equem anias infirmat̉. Quaſi dicerent. Sufficit vt noueris non em̄ amas ⁊ deſeris. Vn̄et Criẜ. Per hoc em̄ ad miſerendꝫ volunt attrahere criſtū. iō aūt non iuerūt ad xp̄m. ſꝫmittunt qꝛ cōfidebant de criſto vehement̓ etqꝛ a luctu detinebant̉. Et ſcd̓m Theophilūquia mulieres erāt quas nō decet de facili domum exire Hagnā autē ſpem de xpo habebātdiligebat enim criſtus martham actuoſamet mariam contemplatiuā que triſtes erant.et lazarum qui ī figura penitenciū ſanguebatquiqꝫ ei officiū humanitatis ſepe exhibuerātHoc addit euangeliſta. ad oſtendendū quare non oportuit ꝙ martha et maria irent perſonaliter ad criſtū quia criſtus erat familiaris lazaro et eius ſororibꝰ et ibi frequenterveniebat ad hoſpitandum. Vnde Augꝰ. Illelanguens iſte triſtes om̄es dilecti. Habebātergo ſpem qm̄ diligebātur ab eo qui erat dolencium conſolator. languencium ſanator.Spiritualiter lazarus qui interpretat̉ a deoadiutus penitencie ſignificat vitā. in die em̄ſalutis hoc eſt in die penitencie quādo verusſol illuxit auxiliatur deus et adiuuat. Nartha autē prouocans interpretat̉. que ſignatvitam actiuam in qua tam virtutis delectacione ꝙ exempli boni oſtentacōne ſemper homo ad meliora prouocatur. Maria vero int̓pretatur illuminatrix et ſignat vitam contemplatiuam qua homo illuminatur ⁊ ſcd̓mApocl̓. mulier amicta ſole et luna ſub pedibus eius luminare noctis huius vite. quodſplendorem huius mūdi ſignat ſub pedibꝰ ꝓicit. Nec tria ſūt. que dominus libent̓ viſitatſcꝫ penitentes actiuos et ꝯtemplatiuos. Peintentes in gracia compūctionis. actiuos inprofectu virtutis. et contemplatīos in puritate veritatis. Hic nota ꝙ illi qui criſto plusſunt dilecti qn̄qꝫ plus infirmant̉ et grauioa̓mala ſuſtinent ꝙͣ alij. Sicut em̄ medicus timēs de morbo ꝑiculoſo vt d̓ acuta inducit tercianam. vt acuta euitetur. ſic xp̄us inducitinfirmitates corporales vt morbus anime ꝑiculoſus declinetur. quia ſūmus proni ad peccandū ⁊ ad malū faciendū. Vnde Hugo. Preſciens dominus quoſdam multa poſſe peccae̓flagellat eos ne pecc̄ent qꝛ vtilius eſt eis frāgi languoribꝰ ad ſalute ꝙͣ renanere incolunies ad dāpnacōnem. Nec Hugo. Sed attēdant hij qui infirmantur vel tribulantur. vtſe corrigant: quia ille qui iacit ſagittam vellapidem poſt ſignum. quāto iacit frequēciustanto ꝓpinquius ita ꝙ in fine qn̄qꝫ ſignumfāgit ſic poſt nos qͥ in mundo ſicut ſagitte ſignum ſumus mors vel deꝰ iacit frequent̓ ꝑ īfirmitates et tribulacōes. ſꝫ qnͣto frequēciusiacit poſt nos. tāto directiꝰ et ꝑiculoſius niſicorrigam̉. Cū ergo dn̄s ꝑ nunciū ſoroꝝ lazat̉accepiſſet eum infirmai̓ dixit infirmitas hecnon eſt ad mortem id eſt ad detinendum eūin morte ſed pro gl̓ia dei ſcꝫ vt glorificet̉ filius dei per ea in oſtencione virtutis ſue et ꝑreſuſcitacionem lazari declaratur in criſto veritas deitatis et hic erat finis infirmitatis