Vnde Gregorius. Quia ſi verba legis deſpiciunt. redemptoris precepta qui ex mortuisreſurrexerit quanto ſubtiliora ſunt. tanto hecdifficilius implebunt. Vbi ⁊ Criẜ. Conſidea̓ꝙ quiſqꝫ mortuus ſeruus eſt. quecunqꝫ verodicunt ſcripture. dicit dominus. Vnde et ſi reſurgat mortuus ⁊ ſi celitus deſcenderet angelus omnibꝰ magis ſunt digne fide ſcripture.Iam angelorum dominus viuorum et mortuorum iudex eas inſtituit. Hec Criẜ. Hec exgo premiſſa conſiderantes toleremus ea quetempōraliter moleſtāt. et refrenemus nos abhis que temporaliter delectant. Vnde etiamdicit Ihero. miſerie delicijs ⁊ delicie miſerijscōmutantur et in noſtro arbitrio eſt. vel diuitem ſequi vel lazarū. Vnde et Criẜ. Si quando egrotamus. ſi pauperes ſumus; ſi frigoreconficimūr. ſi hoſpidium non habemus letemur et gaudeamus. lazarum cogitemus accipiamus mala in vota. Et diuitis nos tormēta terreant et pauperis exempla prouocent.Deprecemur dominū vt latronem. et iſtumlazarum pauperē imitemur. Si perſecucio venerit imitemur latronem. ſi pax fuerit imitemur lazarum. Et egeſtas ꝓpter criſtum bene tolerata facit martirium. Et iterum. Si dices. Non eſt aliquis qͥ et hic et illic venia ꝑfruatur. Hoc quidem difficile eſt et de numero impoſſibilium. Nam et ſi paupertas nō vrgeat. viget tamen ambicio. Si egritudo nonſtimulet ira inflammat. Si temptacōnes nōimperant emergunt ſepius cogitaciones iniq̄Non eſt autem paruus labor iracundiam refrenare. compeſcere illicita deſideria oſtentaciones ſedare. deſpectionē remittere. vitam aſperam ducere. talia vero non agentem impoſſibile eſt ſaluari. Hec Criẜ. Si ergo tempoa̓les miſerie terrent. aut delicie delectant. eterne tibi in mentem veniant et oculis tuis occurrant. vt ſic facilius temporales miſerias ꝑferre et eternas euadere ac temporales delicias fugere. et eternas cōſequi merearis. Vn̄Gregorius. Si bonum diligitur mēs in bonismelioribus id eſt in celeſtibꝰ delectetur. Simalum metuitur mala anime eterne ꝓponātur. Vt dum illic eſſe conſpicit. et ampliusquod diligat. et amplius ꝑtimeſcat. hic omnino non adhereat. Vnde et Augꝰ. In preſenti vita et delicie temporales dulces ſunt et teporales tribulacōnes amare ſunt. Sed quisnon bibat tribulacionis poculū metuens ignem gehennalem. Et quis non contempnatdulcedinem ſeculi. inhyans bonis vite eterneEt iterum. Si forte temptant fluctus concupiſcencie intuaris quod ꝓmiſit deus et dulcedo promiſſorum facit te contemptoreꝫ dulcedinum ſecūli. Pro eo quod promiſit deuscontempnis temporalem felicitatē. promiſitrequiem patere moleſtiam. minatur ignemcontempnere temporales dolores. Hec AugꝰVnde etiam Criẜ. Nala carnalia ideo a deocreata ſunt nō Vt timeantur. ſed vt per eoꝝtimorem mala ſpiritualia magis timeantur.Bona carnalia ideo creata ſūt vt ꝑ huiuſmodi bona tarnalia intelligant̉ ſpiritualia et magis diligantur. Hec Criẜ. Vt aūt temporalesfelicitates ⁊ voluptates melius contempnascogita cariſſime ⁊ vide quid beatitudinis ſiuein ſpe ſiue in re felicitates preterite et voluptates in te effecerint. et ſic iudica de futuris.Pro hijs enim omnibus non niſi tormentūremanebit et luctus. Vnde in Apoc. Quantūglorificauit ſe et in delicijs fuit. tantum dateilli tormentū et luctum. Requiem ergo lazari et penam diuitis ꝯſiderantes pauperes nōdeſpiciamus nec immiti oculo aſpiciamus. ſꝫvt patronos ⁊ aduocatos in die iudicij ipōshonoremus ⁊ eorum indigencijs pro viribꝰſuccurramus. Imo dominatorē omniū nudumcircueuntem ⁊ ianuas ex ianuijs tranſmutātem et ſemꝑ ad exitus ſtantem et manus extendentem deſpici vel honorari in eis certiſſime ſciamꝰ. Ipſe enim dicit. quicquid vni exminimis meis feciſtis michi feciſtis. Vn̄ Gregorius. Fratres mei et requiem lazari ⁊ penādiuitis cognoſcentes ſollerter agite culparūveſtrarum interceſſores querite atqꝫ aduocatos vobis in diem iudicij pauperes procurateCum quoſlibet in hoc mundo abiectos aſpicitis. etiam ſi qua reprehenſibilia eorum eſſevideātur nolite deſpicere. Quia fortaſſe qͦsmorum infirmitas vulnerat medicina pauttatis curat. Quorum ſi qua ſunt talia que debeant iure reprehendi panem pariter detis ⁊verbum panem refectionis cum verbo correpcionis; Et duo a vobis alimenta ꝑcipiat quivnum querebat. dum exterius cibo et interiꝰſaciatur in eloquio. pauper ergo cum reprehēſibilis cernitur moneri debet et deſpici non debet. ſi vero teprehenſionis nichil habet venerari ſūmopere debet. Et iterū neceſſe eſt vt cūſiature noſtre conſortes exteriora nō habere cōſpicimus. ꝙ multa deſint nobis interiora bena penſemus. Quatinus ſeſe ſuper inopes cōgitacio noſtra non eleuet. cum ſollerter videtquia nos tanto vberius quanto interius indigentes ſumus. Negantur electis in hac vitabona terrena quia et egris. quibus ſpes viuēdi eſt nequaꝙͣ a medico. cuncta que appetūtconceduntur. Dantur autem reprobis bonaque appetunt quia et deſperatis egris omnequod deſiderāt non negatur. Vn̄ et Ambro