habebis tum bonum tunc intelliges infeliciſſimos eſſe felices. Et iterū. Tichil eſt infelicius et demencius eo. cui nichil vnꝙͣ euenitaduerſi non licuit illi ſe exꝑiri. Et iterū. Teiudico miſerū. qꝛ non fuiſti miſer trāſiſti fineaduerſario viam. nemo ſcit quid tu potueīsnec tu qͥdē ipē. Hec Sene. Infelicitas vero huius vite. lazarū purgauit et felicē fecit. pluribus qͥppe modis purgamur in iſta vita. Quibuſdam em̄ eſt purgacō crūciatus corꝑis qͦseis mali inferūt. aliquibꝰ afflictiones carnisquas ſibijp̄i per ieiunia vigilias et alios labores ingerūt quibuſdā vero caroꝝ vel rerumamiſſio aliquibꝰ doloe̓s vel egritudo. quibuſdam victus vel veſtitus egeſtas aliquibꝰ ipſius mortis acerbitas. Deinde ſubiungitEt in his omnibꝰ id eſt inter hec om̄ia quepetis vnū eſt qd̓ impedit. ſcꝫ ꝙ int̓ nos ⁊ voschaos magnū firmatū ē. id ē diſtancia magna meritorū et ſtatuum firmata eſt rigore diuine iuſticie vt impoſſibilis ſit tranſitus abvno ſtatu in aliū. ide o ſubdit̉ vt hi qui volūthinc tranſire ad vos nō poſſint neqꝫ inde huctranſmeare qꝛ anime ſeꝑate ſunt extra ſtatūmeriti et demeriti. Vnde Criẜ. Videre poſſumus trāſire nō poſſumus et nos videmus qd̓fugimus et vos videtis qd̓ꝫ ꝑdidiſtis et nrāgaudia accumulāt veſtra tormēta. ⁊ veſtra tormenta accumulāt nrā gaudia. Hec Criẜ. Ꝙdampnati vellent venie̓ ad locū electorum. ſieſſet poſſibile nō eſt dubiū. ſꝫ ꝙ electi vellētire ad locū dampnatorū non videtur. Vndeeſt dicendū ꝙͣ non vellent ire illuc ad manēdum: vellent tamē illuc venire ſi eſſet poſſibile ad ꝓpinquos ſuos liberandū. Iſtud tamenvelle intelligitur ſcd̓m voluntatē naturalis cōpaſſionis non autē ſcd̓m voluntatē deliberatiuam in qua conformantur ſimpliciter diuineiuſticie et cliſpoſicōni diuine voluntatis. Noli ergo diuite imitari in ſuꝑbia vite quia vtdicit Greg. illic eos a ſorte humiliū iudex ſeparat qui ſe hic in ſuꝑbie cornibꝰ exaltāt neqꝫ in concupiſcēcia carnis. qꝛ vt dicit idē Gregorius. nō poſſunt qui hic voluptatibꝰ ſue carnis ſeruiūt illic in ouiū grege numerari. Neqꝫ in ꝯcupīa oculoꝝ. qꝛ vt idem Gregꝰ. teſtatur regnū celorū ꝑcipere nequeūt. qͥ hic totodeſiderio terram gerūt. De qua auaricia etiāCriẜ. hoc loco dicit. Vbicūqꝫ abieris philaigiores et auaros punitos videbis et nunc qͥdem audiet chaos eſt inter nos et vos. nūcautē ite maledicti in ignē eternū. q̄ paratuseſt dyabolo et angelis eius: et vbiqꝫ abactos eos aliquis videbit et nuſqͣ locū habentes ꝙͣ in gehennā. Que ita recte fidei nobiseſt vtilitas ad ſalutē. hec cum audierimus.Illic eſt ſtridor̓ denciū et tenebre exterioreset ignis ꝑatus hic autē ſūt inimicicie actuſaciones. detractiones pei̓cula ſolicitudines infidie ⁊ ab omnibꝰ odio haberi etiam ab his qͥvidentur aculai̓. Philargium deniqꝫ vniuerſi ſimul cōtriſtant et imꝓperium vltimum ēauaricia. Si em̄ pecunias deſpicere non ſuſtinet quō ſuꝑabit vn̄ꝙͣ concupiſcenciā et gloīeinſaniā et furorē et iram. Hec Criẜ. Poſtꝙͣergo vt dicit Gregꝰ. Ardēti diuiti de ſe ſpestollitur. eius animus ad ꝓpinquos quos reliquerat recurrit. Vnde ſeqͥtur. Rogo ergo tepater vt mittas eum in domuni patris mei.Habeo enim qͥnͥqꝫ fratres. vt teſtet̉ illis neet ipſi veniant in locū hunc tormentorū. Nōdixit hoc caritate ductus quaꝫ ante mortemnon habuit nec poſtea acquiſiuit. ſꝫ timoreſeruili ne in ipſorū conſorcio eius pena augeretur qui qꝛ fuerat eis occaſio peccādi. tumracionē diuiciarū quas eis dimiſerat ad abuſum. tū exemplo male vite qd̓ eis dederat adſequendū. Vnde Gregꝰ. Qua in re notandūeſt ardenti diuiti quanta ſupplicia cumulant̉Ad penā nanqꝫ ſuā ei cognicio ſeruatur et memoria. Cognouit em̄ laꝫ arum quē deſpexit ⁊fratrū ſuorum meminit quos reliquit Vt em̄peccatores in ſupplicio amplius puniant̉ eteorum vident gloriā quos contēpſerunt ⁊ deillorū peria torquentur quos inutiliter amauerunt. Petenti autē diuiti vt lazarus mitteretur ab abraham protinus reſpondet̉. Habent moyſen qui docuit moralia et agenda aꝓph̓as qui docuerūt miſtica et credendā et iſta ſufficiunt ad ſaluteꝫ ideo ſequit̉ audiantillos. Ex hoc patet ꝙ iſte diues et fratreseius erant de gēte iudeorū quia gentiles nōhabebant doctrinam moyſi et ꝓph̓arum. Vtenim dicit Criẜ. vocat hic moyſen et ꝓph̓asſcripta moſayca et ꝓphetica. Sed vt dicit Gregorius. qui dei verba deſpexerat hec audirenō poſſe ſuos ſeqͣces eſtimabat. Vn̄ ſequit̉.At ille dixit. Nō pat̓ abrahā ſꝫ ſi qͥs ex mortuis ierit ad eos penitenciā agent. In quo implicat ꝙ extra penitenciā erāt. et ꝑ ꝯſequēs īvia veniēdi ad inferni tormenta Quaſi dice̓tplꝰ credēt mortuo ꝙͣ ſcp̓ture nō ex nūcio ſicmirabilit̓ eis apparete. Sꝫ mox diuiti ſentēcia veraci reſpondet̉. Si moyſen qui fuit tāteauctoritatis ⁊ ꝓph̓as qui fuerūt tāte ſcītatisnon audiūt auditu interiori neqꝫ ſi quis exmortuis reſurrexerit credent ei hoc patuit ꝑeffectū qꝛ lazaro reſurgēti et xpō teſtimoniūperhibenti nō crediderūt ſed magꝭ eū occiderevoluerūt. Similit̓ nec criſto reſurgenti crediderūt ſꝫ magꝭ falſo ſuaſerūt ip̄m nō reſurrexiſſe. et corpus a diſcipulis ſuis furatum fuiſſe