et pigros ſed iheſum et ſtudioſus aſpicere ſivolumus non deſides fieri et pigritari: ſed feruere pocius et proficere. inde em̄ exempla etbona multa poterimus reportare. OracioOmine ih̓u xpē ſūme pater familias.tu me pͥmo mane in vineā meam cōduxiſti dū me a iuuentute mea ad fidem et tuū ſcruiciū miſericorditer vocaſti. etad laborandū ꝓ denario vite eterne mecū cōueniſti; ſed ego miſer tota die vite mee ocioſus ſteti. et neglienter viuendo debitū meūnon feci. Domine qꝛ bonus es et miſericorsfac me ſaltē in vndecima hora reſipiſcere. etdignos fructus penitentie facere: vt apud temercedē quantulamcūqꝫ merear niuenire. Amen De villico imqͥtatis Caᵐ. &VEinde ponit ꝑabolaꝫ ſcd̓m rēgeſtam d̓ villico iniquitatisdiffamato apud dominū ſuum. ex diſſipacione bonorumſuorū. qꝛ ea inutiliter in illicitis conſūpſerat. et ſuperfluisnon timēs offendere dn̄in ſuū. Que ꝑabola ſicut et predicta ſpāliter pertinebat ad diſcipulos quia officiū villicacōnis et ꝑiculū reddende racionis maxime pertinet ad prelatos.Eſt enim villicus ꝓprie gubernator et cuſtosville: ſed hic accipit̉ pro yconomo id eſt ꝓcuratore et diſpenſatore qui ſcꝫ vniuerſaꝫ ſubſtanciam domus diſpenſat. yconomus em̄ tāpecunie ꝙͣ frugū et omniū que dominus poſſidet diſpenſatorē ſignat. Hic timens amoueri ab officio et egere clam fecit miſericordiam cū debitoibꝰ domini ſui vt cū amoueretur reciperent eū in domos ſuas memores ſuibeneficij: Et ideo dicit. ꝙ homo quidā eratdiues q̄ habebat villicū et infra et in fine applicat ꝑabolam ad ꝓpoſitū dicens et ego vodis dico. ⁊cͣ. Similiter em̄ homo quidā id eſtipē deus ꝓ nobis hūanatus diuēs qꝛ gloriaet diuicie in domo eiꝰ. hꝫ villicū id eſt diſpenſatorem cui tradidit bona ad diſpenſandumHuius ergo dn̄i ſcꝫ xp̄i triplex ē villicus. ſcꝫin ſpūalibꝰ prelatus. in temꝑalibꝰ princepsterrenus. in vtriſqꝫ quilibet xp̄ianus. Quilibet em̄ hō eſt villicus dei cui triplex villa cōmiſſa eſt gubernāda qͥ fructus cuiuſlibet viſle prudēter debet diſpenſare. Prima villa eſtmūdus iſte cuius fructus ſūt boͣtꝑalia quequilibet cultodire dꝫ ne mali rapiāt. ⁊ vt ſibicōmiſſa ſeruis dn̄i ſui diſtribuat. Scd̓a villaeſt corpus ꝓpriū. qd̓ ē cuſtodiendū neqn̄ ingrediat̉ mors ad aīaꝫ ꝑ portas ſenſuū. Bonaetiā ipſius corꝑis vt ſaītas fortitudo. ⁊cͣ. addei ſeruiciū et honorē ſunt diſpēſanda. Terria villa eſt aīa que a pͣuis cogitacōnibꝰ ē cuſtodienda cuius omnes virtutes debent diſtribui ad cognicionē et honorē et amorē deiEt hic ſcꝫ triplex predictus villicus diffamatus ē apud illū ſcꝫ deum qꝛ nichil latet eū. qͣſidiſſipaſſet bona ipſius male eis vtendo. ſcilicet res temꝑales in illicitis et ſuꝑfluis expēdendo corpꝰ ſuū voluptatibꝰ dādo. animā immundis cogitacionibꝰ implendo. Et bene dicit ipſius. qꝛ bona noſtra dei ſūt auctoritateſed noſtra ſūt vtilitate. Fit autē hic diffamacio vel accuſacio remorſu conſcienciarū vel euidencia opeꝝ. vel per angelos qui nobis miniſtrant et omnia oꝑa noſtra deo renunciāt. Etvocauit illū ſcꝫ inſpiracionibꝰ interioribꝰ. predicacionibꝰ exterioribꝰ. euidentibꝰ beneficijsmultiplicibꝰ flagellis. et incuciendo timorēeterne dampnacōnis: ⁊ ait illi eū ante mortēcorcipiendo et monendo. Quid hoc audio dete bonorum diſpenſatore? Redde racōnem viſlicacionis tue: et dum viuis cogita qualiterdebes operari. Oportet enim reddere racionemaut in vita aūt poſt mortem. Iam enim vltraſcꝫ a tempore mortis tue ne poteris villicare.ne quicꝙͣ boni agere. Tunc enim nō poteritquis deo ſatiſfacere de rebꝰ per elemoſinas:nec de corpore ꝑ ieiunia. nec de anima ꝑ oraciones. Tria verba dicit hic criſtus peccatorimagne anguſtie ⁊ anxietatis. que ſi continue inſonarēt auribꝰ noſtris nullo modo peccaremus. Primum eſt rigide reprehenſionis cūdicitur. Quid hoc audio de te ſic ditato graciarum muneribꝰ ſic preuēto benedictionibꝰdiſſipatore rerum mearum tibi commiſſarūquid hoc audio clamorē de terra reſonantemtam horribilia ſcelera. tam antiqua vicia. q̄tanta bona diſſipati. quia temꝑalia male expendiſti corpus inqͥnaſti. et animā pectatisinueteraſti. Secundū verbum eſt anxij timotis cum ſubditur Redde racionē villicacionistue. O verbum ſtrictū. o verbum anxiū. o verbum durum diſcuſſionis diſtricte tunc faciēde quando exigetur a nobis racio de occultiscordiū cogitacōibꝰ. de ociōẜ ſermoībꝰ d̓ nr̄isoꝑbꝰ tūc aꝑti erūt libri celeſtes. tūc aꝑtuseit liber ꝯſciēcie in qͦ leget memorīa q̄cquidhomo cogitauit dixit et fecit tūc examinabunt̉ omnia. et tūc diſcuciēt̉ de tota vita nrāTerciū verbū ē amari doloris cū addīt̉. Iamnon poteris villicare In futura enim vitā tollitur omnis villicacio homini ita vt vlteriusnec bene nec male poſſit operari. Magnusigitur eſt dolor anime. quando proximantehora mortis audit ſibi dici ꝙͣ vlterius nonpoſſit villicare. Puto ꝙ totum mundumdaret vt ſibi concederetur ſpacium vnius hore quo peniteret et aliquid boni ageret. ſed