quia illa ad iniracio procedit ex comꝑatiōnediuine iuſticie magis ꝙͣ eius miſericordie infinite. Vbi Gregorius. Stulta eſt queſtio hominis contra dei bonitatem. Conquerendumquidem eſſet ſi non daret quod deberet non ſidat quod non debet. Vnde Et Criẜ. De eiꝰdato nemo iuſte murmurat; q̄ amplius datꝙͣ homo deſiderat. Vltimo concludens ꝑabolam dicit. Sic ſcꝫ vt oſtenſum eſt erunt nouiſſimi primi et primi nouiſſimi vt nulla ſitdifferencia temporis clauſa. Sepe enim illiqui ad penitenciam tarde veniūt cicius remunerantur ꝙͣ illi qui tempeſtiue veniunt quiacicius de corpore exeunt: vel ſepe illi qui tarde ad penitenciā veniunt tempore. preceduntalios in feruore: ſicut in itinere conſueuit. vtqui tardius exieruūt velocitate moram compēſait. Vel illi qui ſunt nouiſſimi in oculis ſuisſunt primi in oculis dei vel illi qui nouiſſimiiudicio hominum ſepe ſunt primi iudicio deiquia deus non conſiderat exteriora hominis:ſed interiora cordis. Quamuis autē audieris in ꝑabola omnes accepiſſe ſingulos denarios non tamen putes omnes ad fidem vocatos vitam eternam accepturos. Vnde addit̉ſentencia valde metuenda. Hulti enim de pͥmis de tercijs ſextis nonis et nouiſſimis ſūtvocati. ſcꝫ ad fidem et meritum: ſed de hijs omnibus pauci ſūt electi ad beatitudinis premium et regnum. Multi ſunt de eccleſia militāte. qui non erunt de ecc̄ia triumphante. In qͦpaucos oſtendit eſſe eos qui ſaluātur adcōparacōnem eorum qui per ſingulas horas votantur: quia ſcd̓m Gregoriū. ad fidem pluresveniunt. plures ecc̄ie parietes implent. ſꝫ adceleſte regnum pauci perducunt̉. Hoc figuratur de filijs iſrahel quorum multi ad terraꝫpromiſſionis fuerunt votati: ſed pauci ad intndum fuerunt electi. Et ſimiliter de Gedeone. qui plures ad bellandū vocauit. ſed paucos elegit quos ſecum duxit. Quia lata ē viaet ſpacioſa porta que ducit ad perdicionem etmulti ſunt qui intrant per eā: ſed arta eſt viaet anguſta porta que ducit ad vitam ⁊ pauciſunt qui intrant per eam. Dupliciter auteꝫvocat nos deus. In preſenti ad laborem in futuro ad reqͥem. Vnde neceſſe eſt vt quicunqꝫfuturam remuneracōnem deſiderat preſentemnon refugiat laborem: quia illi qui pro deo fideliter ſuſcipiūt laborem. feliciter peruenient̓ad remuneracionē quando audient deum dicentem. Venite ad me omnes qui laboa̓tis etonerati eſt is. et ego reficiam vos. Et tantomaiorem remuneracionē accipient. qn̄to maiorem labotem ſuſtinent: qͥa teſte apoſtolo. Vnuſquiſqꝫ mercedem ſcd̓m laborēm accipiet.Omnes ergo qui vocati ſumllus nouinius. Vtrum vero electi. adhuc ignoramus. Et ideotanto ſoliciores eſſe debemus in bono opere:quanto inexcuſabiles nos eſſe ſcimus de vocacione. Vnde Gregorius. Duo ergo ſunt queſolicite penſae̓ debemus. Primum eſt vt de ſequiſqꝫ minime preſumat: qͥa et ſi iam ad fidem vocatus ſit: Vtrum perhenni regno dignus ſit neſcit. Secundum vero eſt vt vnuſquiſqꝫ proximū quem iacere fortaſſe ī vicijsconſpicit deſperare non auderet qꝛ diuine miſericordie diuicias ignorat. Quid em̄ ſit hodie aſpicimus: ſed qͥd cras futurus ſit vnuſquiſqꝫ. neſcimus: Plerumqꝫ et qͥ poſt nos venire cernitur per agilitatem nos boni oꝑis antecedit. Et vix eū crās ſeqͥmur quem hodiepreire videbamuꝰ. Vnde et Criẜ. Hec parabola poſita eſt vt qͥ tarde conuertuntur non deſperent. ſed auidiores fiant quoniam in hacvita non eſt ita ſera penitencia qṅ ſi corde perfecto fiat poſſit tanto feruore ꝓcedere vt mereatur multis prioribus non ſic feruentibꝰin premio anteferri. Hec Criẜ. Nullus ergodeſperationi. nullus locus reſtat excuſacioniſiqͥdem in omni etate ⁊ in omni hora. peccatorſuſcipitur. peccator enim quacūqꝫ hora conu̓ſus fuerit et ingemuerit: vita viuet ⁊ non mōrietur. Et qꝛ incerta eſt in omnibus etatibꝰcuilibet hora vocacionis ſue; paratus vnuſqͥſqꝫ debet eſſe in bona operacionē: vt ſitut incertus eſt exitus. ſic certus ſit in bono opere animus; ne forte ſi qn̄ poteſt non vult bonū opetari: tunc incipiet velle quando non erit poſſeDebemus ergo omni die ſic viuere tanꝙͣ ilſa die morituri: vt ſic reſiduum temporis nr̄ipoſſimus expectare ſecurī. Vnde Seneca. Sicordinandus eſt diēs omnis tanꝙͣ cogat agonem atqꝫ expleat vitā. Ille beatiſſimus et ſecurus ſui poſſeſſor eſt qͥ craſtinum ſine ſolicitudine expectat. Inter cetera mala hoc habetſtulticia ꝓpriū ꝙ ſemꝑ incipit viuere. Quideſt turpius ꝙͣ ſenex viuere incipiens? Conſidera ꝙͣ pulchra tes ſit conſūmae̓ vitam antemortem. Deinde expectare ſecure reliꝙͣ ſui tēporis partem. Nullus enim in craſtinum ſpectat. Non enim viuunt; ſed victuri omnia differunt. Hec Seneca multum qͥppe iuuat advincendam delectacionem pectati recordaciomortis et finis noſtti. Vnde Sapiens. In omnibus operibus tuis memorae̓ nouiſſima tuaet in eternum non peccabis. Et Gregꝰ. Nil tātum ad domandum deſideriorum carnaliumappetitum valet. quātum et vnuſquiſqꝫ mortem penſet. Et Bernb̓. Saluberrimū eſt remedium redeundi ad dominū. habere pre oculismortem. Multum etiam iuuat nos deſides