necum es ſcꝫ ron iagai. ſoguariciam vol pͥiuſticie cuſtodiam. et omnia mea tua ſūt ſcꝫbona gracie in re et bona glorie in ſpe qͣſi diceret. tamꝙͣ iure hereditario per debitū remuneracionis tibi omnia mea debentur. Epulari autē et gaudere oportebat quia frater tuus hic ſcꝫ vnum cōgaudere deberes nō indignari. mortuus fuerat ſcꝫ per priuacionē fideique eſt anime vita vel per amiſſionem innocencie et iuſticie et reuixit per ſuſcepcionemfidei et recupacionem innocēcie perierat ꝓpt̓morū amiſſionem. et inuentus eſt. quia redditus matri eccleſie ꝓpter emēdacionē Houet eum gaudere qꝛ in hoc apparet optimebonitas hominis. quando ſcꝫ libenter videtemendacionem et correctiōnē fratris. VndeAuguſti. Nichil ita probat ſpiritualē viꝝſicut peccati alieni curacio cū liberacionē pocius ꝙ inſultacionem pocius auxilia ꝙ ꝯuiciameditatur. et ꝙͣtum facultas tribuit ſuſcipitVbi Criẜ. Hec ergo ꝑabola ad hoc eſt cōpoſita ꝙ peccatores non diffidant reuerti. ſciētes ꝙ magna conſeqūtur Vnde introducitalios turbatos in eorum bonis non vt iudicet eos liuore tabeſcentes. ſed tāto decore honoratos redeūtes. vt etiam inuidioſi poſſintalijs fieri Hec criẜ. Vnde et dyoniſius. vereoptimus et ſuꝑoptimus iheſus criſtus quiet redeuntibꝰ amabilē ſe exhibet. accendentibus quoqꝫ occurrit et obuiat. ⁊ totus totosamplectans ſalutat ⁊ in humeros tollit qͦsvix ab errore conuertit. nec de prioribꝰ illos accuſat. ſed diem feſtum agit et amicoſtōuocat ⁊ vt ſit oīm letancium habitudo optimos quoqꝫ angelos in leticiam ſuſcitat.Hec dyoniſius Quotidie deus filiū rerepitreuertentem dū quemlibet peccatorem recipit penitentem. et alia ſupradicta circa eumfacit. dum graciam ꝙͣ in baptiſmo receꝑatet per culpam perdiderat. iterū illi reddit Igitur non debemus fratrem noſtrum peccatoxē contempnere vel derelinquere ſed reuertētem dulciter recipere ac caritatem circa eumoſtendere et benigne tractare. vel ſaluator nr̄fratus nos peccatores merito contempnat.vt iuſte derelinquat Conſidera nunc ꝙͣtumoꝑatur penitencia et quanta ſit circa penitentes dei miſericordia VndeBer. O felix penitencium humilitas. o bona ſpes confitenciūꝙͣ facile vincis īuincibi lem ꝙͣcito tremebūdum iudicem conuertis in pijſſimū patrem.Et iterū O que et qualis ⁊ quanta eſt miſeſericordia dei que peccatorem cōuerſum nonminus diligit. ꝙͣ eum qui nullā peccati maculam cōtraxit Hec Ber. Tres igitur ꝑabole yno fine elaudūtur de quibus ambro itloquitur Non ocioſe ſanctus lucas ex ordine tres ꝑabolas poſuit. ouis que ꝑierat et inventa eſt. dragma q̄ ꝑierat et inuenta eſt. fililis qͥ erat mortuus ē reuixit. vt triplici remedio prouocati vulnera noſtra curemus Spaciū em̄ triplex non corrūpetur Qui ſūt iſtepater paſtor mulier Nonne deus pater criſtus paſtor mulier eccleſia criſtꝰ te ī ſua corpore reuehit. qui tua in ſe pectata ſuſcepit.querit eccleſia recipit pater Quaſi. paſtorreuehit. quaſi mulier inquirit. quaſi paterveſtit pͥma miſericordia ſecūda ſuffragaciotercia reconſiliacio Singula ſingulis qͣdrātRedemptor ſubvenit. etiā ſuffragatur. aucͣtor recōſiliatur Eadem diuine operis miſericordia. ſed diuerſa ꝓ meritis noſtris graciaQuis a paſtore laſſa reuocatur dragma queꝑierat inuenitur. ad patrem filius ſuis veſtigijs redit. et plena condēpnati erroris regreditur penitēcia Ques ſumus oremus vt ſuꝑaquam refectionis nos collocare dignetur Oues inquam ſumꝰ paſcua petamus dragmaſumus habeamus precium filij ſumus ad patrem redeamus feſtinemus Nec vereare nete non recipiat Non em̄ delectatur deus ꝑdicione viuoꝝ Iam occurrens veniente tibi cadet ſuper collum dominus erigit elyſos oſculum dabit qd̓ eſt pignus amoris ſtolam anulum calciamenta proferri iubebit Tu adhūc iniuriam metuis Ille reſtituit dignitatēTu ſupplicium vereris. Ille oſculum defertTu cōuicium times Adornat ille cōuiuiū facile reconſiliatur qn̄ intenſe rogatur Et ideodiſcamus quali pater obſecracione ſit ābiendus Pater inqͥt Quam miſericors ꝙͣ pr̓us; qui nec offenſus patrium dedignaturnomen audire Hec eſt prima confeſſioapud auctorem naturs apud ſolem miſericordie. arbitrū culpe̓ Sed et deus nouit omniavocem tamen tue confeſſionis exſpectat Oreem̄ confeſſio ſit ad ſalutē Confitere magis.vt interueniat pro te criſtus quem aduocatū habemꝰ apud patrē roget ecc̄ia illac̓metpplūs nec vereare ne non impetres Aduocatus ſpondet veniam patronus ꝓmittit graciam reconſiliacionem tibi paterne pietatispollicetur aſſertor crede qꝛ veritas eſt. acqͥeſrequia virtus ē habet cauſam vt te interueniat ne pro te gratis mortuꝰ ſit Habet et cauſam ignoſcendi pater qꝛ qd̓ vult filius vultpater Occurrit tibi qꝛ audit te intra mentiſſecreta tractantem Et cum adhuc longe ſisvidet et accurrit videt in pectore tuo accurritne quis impediat cōꝑlectit̉ quoqꝫ In occurſu pn̄cia eſt in amplexū clemencia et quaſiquidam patrij amoris affectus ſupra collū