Decem ergo dragmas habuit qͥa nouē ſuntordines angelorū ſed vt conpleretur electoꝝnumerus homo decimus eſt creatus Et quiaymago expͥmitur in dragma mulier dragmāperdidit quando homo qui conditus ad ymaginē dei fuerat peccando a ſimilitudine ſui conditoris receſſit. Quotidīe adhuc iſta dragma p̄ditur vel in puluere diuiciarū vel in lutoluxurie vel in diuerticulo erroris cuiuſcunqꝫAccendit autē mulier lucernā qꝛ dei ſapiencia apparens in carne lumen deitatis accendit in teſta noſtre mortalitatis ad querendūhominem ꝑditum et redutendū eum ad beatitudinē Iſtā vero lucerna accēſa refulſit miraculis inflammauit dictis illuminauit exenplis collotatus em̄ erat homo in obſcuris etvmbra mortis Vnde iſtam oportuit accendere lucernam. Et euertit domū conſciencie qꝛmox vt eius diuinitas per carnem claruit omnis ſe noſtra conſciencia concuſſit. Et queritdiligenter. diligenter em̄ queritur qd̓ ītimediligitur. ſic vero oſtendit criſtus dilectionēſuam ad nos vt animam ſuam pro noſtra redempcōne poneret. Vnde ſubditur donec inueniat. quia non deſiſtit querere donec inueniret q̄ſiuit enim vſqꝫ ad cōtumelias vſqꝫ adminas. vſqꝫ ad flagella. vſqꝫ ad mortē. vſqꝫ etiam ad inferna: Nec mirū ſi eam inuenit. quā vbiqꝫ etiam vſqꝫ ad inferna. cumdiuinitatis lucerna ardēti q̄ſiuit Euerſa ergodomo inuenitur dragmna quia tum perturbat̉hominis conſciencia. reperatur hominis ſimilitudo creatoris. tūc em̄ conſueta relinqunturvicia ut reluceat ymago conditoris Et cum inuenerit cōuocat amicas ⁊ vicinas ſcilicet ſuꝑnas virtutes que amice ſunt vt exēquentesvoluntatem ipſius. et vicine qꝛ ei per gratiamcontinue viſionis appropinquant. Quas adcongaudendū inuitat et gaudij ꝑticipes facitquia congaudent de peccatoribus ad eum conuerſis Cū deus de ſe ipſo habeat gaudiū et āgeli gaudeant in eo: gaudēt tn̄ etiam de conuerſione penitenciū quando illud quod predeſtīauit impletur nec illud gaudiū eſt deo nōuū aūt tēꝑale ſed eternum. angeli vero quibꝰeffectus predeſtinacioīs innoteſcit de noſtraconuerſione teporaliter gaudent. criſtus etiāgaudet ſuper cōuerſionē peccatoris ꝓpter dio pͥmo quia per penitenciam ira ſua placatur.ſecundo quia p̄ciū ſanguinis ſui. in eo nō fruſtratur Eſt aūt tantū gaudiū xpō de cōuerſiōepeccatorū ꝙ ſi non ſufficiret ſua paſſio rurſus pati et mori eſſet comꝑatus. Vnde beatusDyoniſius. in epiſtola quadam ſcribit ꝙcum quidam infidelis honinem fidelē a fideauertiſſet corpus quidam vir magne ſanctitatis adeo moleſte hoc ferebat vt vtrāqꝫ igne conburi deum rogaret. Cui circa noctismediū apparuit chriſtus in aere cū mūſtitudine angelorū in terra vero apparuit fornax cūſerpentibus accenſus; ad quem trahebanturilli duo homines. Carpo em̄ petente ardentedeſiderio. vt mitterentur in fornacem et mōleſte ferente dilacionē ecce criſtus miſcratusdeſcendebat a ſolio in terram et extenſis manibus homines illos eripuit eleuataqꝫ manū dixit carpo Iterū percute me lancea ꝑatusſum rurſu pati et mori pro hominibus ſaluādis Et ſubiungit dn̄s concludendo Ita dico vobis gaudium erit angelis dei qui ſunt viciniet amici chriſti ſuꝑ vno peccatore penitenciāagente. Nam anima viciorū laqueis captaet ſtricta cū ſe corrigit et peccata priora relinquit. tam celicolas ꝙͣ criſticolas hilares facitVnde bernh̓. Deniqꝫ gaudēt in cōuerſione etpenitencia pectatorū ſalutē hominū ficienteslacrime penitenciū vinū eocū Hoc certe vinūletificat cor hominis hoc cōſtat et āgelos bibere cum leticia Hec Bern. Et ſi angelis tantū gaudiū eſt ꝓ peccatore qui ꝓpria pcc̄a dānat ꝙͣtum eſt eis gaudiū pro iuſto qui aliorum peccata plangit. Conſidera hic̄ quāta debet eſſe penitencia vt per eam accendaris nectorpeas. et totā domuni id eſt mentem et conſcienciam euertas. vt dragmam vſqꝫ ad nouiſſimum puluerem inquiras. diligenter nonpigre non morari donec inuenias. Horalitermulier poteſt dici preſidens. tum ꝓpter fecūditatem tum ꝓpter ꝑiende difficultatē huiusmulieris dragme ſunt anime dei ymagine inſignite quarū ſi vnam ꝑdididerit debet accendere lucernam ſcꝫ orando. meditando. ſancteviuendo et vertere domuni cōſciencie peccatoris. feruore p̄dicacionis terrore cōminacōiset querere diligēter. donec inueniat qd̓ fit qn̄ad penitenciam reducit. Terciam quoqꝫ deeodē in expreſſiꝰ addit parabolam ſciꝫ de filioprodigo q. facultatibus conſumptis et ꝑditisad patrem reuerſus ſuſceptus eſt ab eo ⁊ honoratus qꝛ homo non ſolū eſt ouis cara paſtori; non ſolum dragma p̄cioſa mulieri ſed vtſceroſe caritatis filius cariſſimus patri Deusem̄ pater hominē ad ymaginē et ſimilitudinem ſuam creauit vt poſt angelos exp̄ſſioriſimilitudnie ꝑ̄ ceteris creaturis filius dei dicatur Ideo nullus ꝙͣtuncūqꝫ puſillus eſt contemendus cum ſit ſummi regis filius p̄ſertiin ille cui dedit fidem et gratiam per quā eſtfilius adopcionis: Et ſi poſt ſuſceptā fidem etgratiam que ipſū ex dono dei ꝯtingebat vixerit luxurioſe ꝑ culpam gratiā perdēdo vel ſpiritualiter formatus fuei̓t fidē deſerēdo adhuc