endum ſed ad teprehendendum dominum venerant obſeruando et inſidiando vt eum caperent in ſermone vel facto. Vnde vt ſaltem exdiſcipulis magiſtrū tamꝙͣ contēptorem doctrine ſeniorum arguant et ſic eum populo odioſū reddant. videntes diſcipulos eius coībus id eſt nō lotis manibus ināducare. quiaiudei cōmunia gētilibus immūda reputabātei dicebant Quare diſcipuli tui trāſgrediūt̉tradiciones ſemorū Non em̄ manus lauantcum panem manducant. Vbi Beda. Spiritualia emī ꝓphetarum verba carnaliter accipientes. que illi de cordis et oꝑis caſtigacōeprecipiebāt. dicentes. lauamini mūdi eſtoteet inundamini qͥ fertis vaſa domini: iſti de ſolo corꝑe lauando ſeruabāt Suꝑſticioſa ergohominū tradicio ob manducandum panē ꝑcipit crebrius lauare. ſed neceſſarium ē eosqui panem de celo̓ deſcendentem ꝑficipare defiderant: crebro elemoſinis lacrimis et alijsiuſticie fructibus ſua oꝑa purgare Nec bedaIſti gerūt typum eorum qui plus zelāt trāſgreſſionem humanarum tradicionum ꝙ diuinorum preceptorū plus decretaliū ꝙ euangeliorum plus cōſuetudinum ꝙͣ vtilitatum.Per iſtos etiam multum ſollicitos de mundicia exteriori ⁊ modicum de interiori ſignant̉ypocrite et ſimulati arguētes alios de leuibꝰcum tamen ſint infecti grauibus videntes feſtucam in alterius oculo et non trabem in ſuoUijs qͦꝫ ſimiles ſunt multi qui volunt habereexteriora pulchra interiora autem habent fetida Diſcipuli aūt domini inſtructi ea que virtutis tantū ſūt oꝑari non lotis manibus māducabāt quia hoc non ꝑtinere ad veritatemvite intelligebant Vnde Criſoſtimus. Ideoeūt diſcipuli non lotis manibus māducabātquia iam ſuꝑflua deſpiciebant ea ſolum queſunt neceſſaria attendentes ⁊ neqꝫ lauari neqꝫ non lauari pro lege habentes ſed vt contīgebat alt̓utrum facientes. Qui em̄ et ipſumneceſſarium cibum contēpnebant qualiter circa hoc ſtudiū haberent Et quia hec tradicioſcilicet iubere manus lauari non erat cōtrarialegi ideo dn̄s aliam tradicionē legi contrariāducit in mediū et qͣſi clauū clauo retūdēs dicit eos deficers qꝛ faciebāt trāſgrēdi mādatūdm̄ ꝓpter mādatū hoīm qd̓ nō erat faciēdꝫ qꝛſcd̓m bernh̓. nichil placꝫ deo quodcūqꝫ ei obtuleris nēglecto eo ad qd̓ teneris Vn̄ reſpōdēsuit illis. Quare et vos tranſgredimini mādacum dei ꝓpter tradicionem veſtrā Quaſi diceret ſcd̓m gloſam. Si vos contemnitis mandata dei pro tradicionibus hominum. quarearguitis diſcipulos meos qui mandata hominum dimittunt vr̄ precepta dei cuſtodiātEt dominꝰ quidem non rep̄hendit mūdiciācorꝑalem. ſed hoc rep̄hendit. ꝙ relicta mūdicia interiori putabant ſufficere tātum exteriorem Deinde hoc quod̓ dixit probādo ſubdit Nam deus dixit honora ſcilicꝫ ncc̄ariadando et reuerenciam exhibendo. nam honor iſte non ſolum intelligit̉ reuerēcia ſꝫ eciāncc̄ariorū adminiſtracō. patrem et matremin quibꝰ eciam proximis quilibet intelligit̉ſed illi nominatur quibus obligantur Et qͥmale dixerit patri vel matri non tā verbo velſigno quam facto. morte moriatur Dominus enim inbecilitate et penurie parentū cōſulens hoc per moyſen precepit. et ideo ne ill̓qui parentes debiles vel pauperes cōtempn̄tet debitis obſequijs ſcilicꝫ reuerencia et neceſſariorū exhibicione defraudant Panc autem legem phariſei cupidi per ſuam doctrināfalſam ſubuertētes vt ſue auaricie cōſulerentet ſb̓ nomine pietatis impietatē inclucerēt.docebāt filios. parētum et dicebāt. ꝙ melius erat bona parētibus ad miniſtrādo deo fauere et offerre tum quia eſt pater prīcipal̓ ⁊ſpūalis tum quia licet per talem oblacionemparētes ſuſtinerēt detrimentū corporalem cōſequebāt̉ tamē bonū ſpirituale inqͣtū illud qd̓erat in eorū neceſſitatem conuertendū deo offerebatur. vt ita parentibus ſuis ab eis neceſſaria exigētibꝰ ea negare poſſēt dicioresfreqͥn̄ciꝰ offerrēt: exquo parētes egeni fiebāt. et oblacō filiorū ſub pretextu regioīs inlucra ſacerdotū ſedebat Vnde inſtruebāt filios qͥd egenis ꝑntibꝰ reſpōderēt. et hoc ē qd̓ſaluator dicit Vos aūt ſcilicꝫ aduerſatīe dicitis id ē intradicōne veſtra alios īſtruitis falſo ſcilicꝫ exponēdo mādatū dei ꝓ lucro veſtroQuicūque dixerit id ē dicere potei̓t patri vl̓matri Opater et mater qui indiges et petismunus a in e. munus qd̓cumqꝫ eſt a me id ēex mea deuocione deo ſcilicet conſecratum etoblatū. tibi ꝓderit ſcꝫ ad vtilitatē anime magis ꝙͣ ſi clatem tibi. qꝛ tunc ꝓdeſſet ſoli corpori Vel poteſt legi interrogatiue ſic munusqd̓cumqꝫ eſt ex me id eſt ex meis rebus iamdeuotum deo. tibi ꝓderit Quaſi diceret Qd̓vouit deo uis tuis vſibus applicare ⁊ tibi prodeſſe. abſit qꝛ ſacrilegium faceres ſi accipetesSic dicebant ꝑntibus vt illi timētes accipere qd̓ deo uidebat mācipatū et ſacrilegij crimēincurrere. inopem magis vellent vitā ducereꝙͣ d̓ ſecratis comedere Et eſt hic ꝯſtructō defectiua Vnde eſt ſenſus Quicunqꝫ dix erit etcetera ſcilicet licite et bene poteſt dicē re illudet implet preceptum diuinum et legē ⁊ eſt dignus vita et̓na ⁊ regno celoꝝ qd̓ tamen ē faſum qͥa ẜᵐ veritatē eſt tranſgreſſor precepti ⁊