Qui autem vult deum eſſe iniuſtum vult deum non eſſe deum et qui deum deſiderat noneſſe. nōne quantū in ſe eſt deum lapidat ⁊occidit hec Bernhar. Scd̓o modo blaſphemia in deum cōmittitur. quando deo attribuitur quod ſibi nō conu̓enit. ſicut illi qui dicunt deum eſſe auctorem pcc̄i. Ad quam ſpeciam blaſphemie ꝑtinent illi qui pcc̄a ſua īdeum retorquent dicētes. deus ſic voluit vtadulterarer. furarer vel occiderē. et vt ſic cōfunderer et turbarer et ita omnia fato aſcribunt Id hanc etiam ꝑtinent luſores. quicum non ꝓſperantur deo maledicūt ⁊ cōnuicia in ſanctos ꝓferunt Similiter et illi quiiurant per deum verbis execrabilibꝰ et vituperoſis. ſcilicet ꝑ nares dei. per iecur dei vel perbrachia dei et ſimilia. q̄ ſunt execrabilia auditu Tercio modo blaſpemia in deum cōmittitur. quando illud quod dei eſt aliqͥs ſibi vel alteri creature attribuit. ſicut illi quibi diuinum honorē vſurpare preſumpſerūtvt Symon magus. et omnes ydolatre Etad iſtam ſpeciē pertinent ambicioſi ac ſuperbi ⁊ vane glorioſi. qui ſibi gloriā attribuūtquaſi eam ex ſe ipſis et meritis ſuis habeāttum tamen gloria ſit dei ꝓpria. Item ad hācpattem ꝑtinent iracūdi. qui ſibi vſurpantvindictam q̄ propria eſt dei Similiter et illi temerarij qui p̄ſumunt et volunt de aliorūcordibus iuditare. cū hoc ſit propriū dei tm̄Preter hec eſt et aliud blaſphemie genusquod committitur in ſanctos regnantes cūcriſto ⁊ in quibꝰ regnat criſtus Vnde in eisxp̄us laudat̉ ac etiam blaſphemat̉ ⁊ in p̄latos qͥ ſeruiūt deo in ſubditis ⁊ vice dei ſupraſubditos pōiti ſunt ac ꝑ hoc in eis deus honorat̉ ac etiā blaſphemat̉ Tercij ſil̓ īter lapidant dn̄m ih̓m ſicut iudei lapiclauerūt ſtephanū ſic em̄ mali xp̄iani ſpūaliter tunc lapidant imo ip̄m xp̄m. quando vi opprimūtet affligunt ꝓximū Lapis em̄ dicit̉ a ledendo et ideo cū proximus qui eſt membrū criſti leditur. ipſe criſtus ī membro ſuo lapidatur Sed ſepe triſticia taliter oppreſſorūconuertit eis in gaudiū. ſicut lapides quosmittebant iudei contra Stēphanū ad afflictionem carnis dulces. illi fuerūt ex gaudiomentis. et conuertebantur in lapides precioſos ad coronam capitis. quia poſuit deusin capite eius coronam delapide precioſo ⁊cͣPoſſet eciā dici ꝙ vniuerſaliter homo criſtianus in omni peccato mortali lapidat xp̄mVnde ambro. O ꝙͣ pauci ſunt in tanta multitudine criſtianorū. qui iheſū non ꝑſequant̉et lapidant et occidāt. Iuiuſmodi eciam lapiclacio ſic declarat̉. Cum enim criſtus ſit adcxpiuocatus noſter et ꝓpiciacō pro pcc̄is noſtrisqui int̓pellat pro nobis apud prēm. idcircoipſe de pcc̄is dolet et luget: ſicut ecōuerſo denoſtra cōuerſacōe gaudet. Quocienſcūqꝫ em̄peccamus xp̄m cōtriſtamꝰ et ledimꝰ: ac perhoc eum quodāmō lapidamꝰ. Et intelligenda ſunt hec ſane. non ꝙ xp̄us in corpore ſuoiam glorioſo ledat̉ ſenſibilit̓ cum corpꝰ illudſit inpaſſibile vel ꝙ in ip̄in cadant paſſionesanime vel ꝑtem ſenſitiuā et qͣſi ſic pcc̄is nr̄islapidetur Sed huiꝰ modi lapidacō ē methaforica ſicut ⁊ crucifixio quemadmodum dicitapl̓us de qͥbuſdā baptiſatis et ꝓlapſis rurſūcrucifigentes et ſemetipſis filiū dei vbi gloͣ.Non ꝙ crucifigant filiū dei ſꝫ qꝛ ſimiles ſūtcrucifixoribꝰ. Crucifigūt autem in ſemetip̄isideſt quantum in ipſis eſt. Sic ni ꝓpoſito qn̄do mortaliter pectamꝰ xp̄m lapidamus et ledinius et contriſtamus quia quantū ī nobiseſt eum gaudio: ꝙ ipſe de nobis exſpectatpriuamus. In qud eciā ſenſu loqͥtur bernh̓.in perſona xp̄i ſic alloquens peccatorē Nōneꝓpter te volneratus ſum Nūqͥd nō ꝓ iniqͥtatetua afflictꝰ ſū ut qd̓ addis afflictōēꝫ afflicto. Nagis aggrauant me volnera tui pcc̄i ꝙvlnea̓ corꝑis mei hec bernhar. Sed ve oībꝰiſtis dominū ibm̄ lapidantibꝰ. quia abſcondit noticiam ſuā talibꝰ: exijt de templo cordium eorū et maīfaſtat ſe amatoribꝰ ſuis et habitat in illis.Omine iheſu criſte fac me enteria ⁊innouationes in templo cordis meiſpiritualit̓ celebrare: ſemꝑ me ipſūtenouando et aſcenſiones ī corde meo di ſpōnendo da michi bo opera facere q̄ teſtimoniūperhibeant de me: ac vocem tuam audire credendo corde et obediendo opere te qꝫ per imitationem bonorum operum ſequi et inter oues tuas a te miſericorditer cognoſci Luſtodi eciā me dn̄e ne vmiꝙͣ malis cogitacōibꝰ⁊ volūtatibꝰ a̓ locucōibꝰ vel oꝑbꝰ qͣſi lapidibꝰ te a me expellam: ſed ſemꝑ te per graciamAmen.De tradicōibus phariſeorū eciam contra deiin me habitare ſenciam.mandatum. Capitulum LXXXVIII.Via vero ſcribe qui putabantſe habere perfectionē ſciencieet phariſei qui ſimulabantſe habere perfectionem vite.dominū ih̓m in tēplo rep̄hēdenon potuerunt venientes abiheroſolimis in galileam eū inſequunt̉. Inquo minia apparet malicia eorū; quia deſcendentes ab iheruſalem ciuitate ſancta et r̓linquentes templū ſequebātur eum. et qͥa ſeniores ppl̓i et legiſdoctores erant; et non ad ſe