Cum ergo inu̓tatus fueris a domino ꝑ predicatores ſuos ad nupcias ſpirituales que conſiſtunt in ꝯiunctione xp̄i et eccleſie ad quasnupcias inuitati ſunt omnes xp̄iani: quorūquidam ceteros dignitate precedunt. alij verō merito virtutū: et excellit vnus vna virtute et excellit̉ alia. alij vero excellunt ſacra intelligēcia: non diſcumbas in primo loco autmeritorū tuorum preſūptione. aut bonoꝝ mūdanoꝝ ambitione aūt appetitū inanis glorieQuare autē primus locus non ſit ambiendus: ꝓbat ex tribꝰ. Primo ex conͣpatationedignioris. ne forte honoracior id eſt digniormaiori honore ſit inuitatus ab eo: et talemdebes tibi p̄ponere. Dignior enim maiori honore eſt virtuoſior ⁊ ideo quilibet qͣntacumqꝫdignitate polleat habet incitatiuū fugiendi honotem: ſi attendat ꝙ in cōgregatione eſſe p̄taliquis eo honoracior. Non em̄ dignitati debetur excellencia honoris: niſi qꝛ ip̄a atteſtat̉excellēciam virtutis. Scd̓o hoc idem ꝓbatex indigni eiectione: quia lotus ſublimis indigno non eſt ſtabilis. ſed ſepe inde eicit̉. vn̄dicit̉: et vemiens ꝑ effectum qui te inuitauitet illum. dicat tibi facto ſcꝫ te humiliando et alium tibi p̄ferendo: da huic locum quo reputabas te dignū. Hoc ſepe euenit. ꝙ qui putabat ſe dignum honore eicit̉ a ſua cogitatiōeet expellit inde. Tercio hoc idem ꝓbat ex confuſione que ſequit̉. Vnde ſubditur: et tunc īcipies cum rubore nouiſſimum locum tenere.erubeſcens ſcilicet quando qui de te maiorap̄ſumpſiſti incipiens humiliari: quaſi deiectꝰin anmo tuo. aut eiectus de tuo officio: autdeiectus poſt mortem in inferno Deinde oſtēdit quid ſit obſeruandum ei qui vult honorēacquirere: quia debet humilia de ſe ſentire. Inde dicit. Sed cum inuitatus fueris vade nonte excuſa: et recumbe in nouiſſimo loco. minotem te alijs reputando. et te eſſe in omnibusin ȳmo merito: et ſi forte ſis excellētior dignitate vel originis nobilitate Et notādum ꝙtriplex diſtīguitur nouiſſimū: ſcilicet ſtatuūgraduum et locorū. Inter ſtatus locus nouiſſimus eſt incipiētium. medius proficientium:ſup̄mus ꝑfectorum. Inter gradus locus nouiſſimus eſt ſubditorū. medius prelatorumminorum: ſupremus maiorū. Inter loca nouiſſimus eſt inferni. medius mundi: ſuꝑtemceli. Recūmbe ergo aut in nouiſſimo primo.ſcilicet in ſtatu incipientium te reputando perhumilitatem. aut in nouiſſimo ſcd̓o ſcilicet īgͣdū ſubditoꝝ ꝑ dei timorem aut ī nouiſſimotercio ſcilicet in inferno ꝑ iugē meditacōemEt adducit tria ꝓpter que nouiſſimus locuseſt eligēdus Primum eſt quia ex hoc habet̉gratia amicicie vt cū venerit mētes viſitandovel merita poſt mortem diſcuciendo qͥ te inuitauit ad nupcias. dicat tibi amice. ſcꝫ ꝓptertuam humilitatē Scd̓m eſt ꝯſecutio loci dignioris: aſcende ſuꝑius. et in pn̄ti ꝑ gratiamet in futuro ꝑ gloriam. quia te humiliaſti etquia etiā amicus. Terciū eſt honoris gloriaque ſeqͥtur dignitatem. tūc erit tibi gloria honoris corā ſimul diſcumbentibꝰ in eadem fidevel in eadē beatitudine quieſcentibꝰ. tū quiahumilis tum qꝛ amicus prīcipis. tū quia altogradū ſublimatus. Et nota ꝙ dn̄s nō intēdithic docere quō acquirere debeamus humanāgloriam ſed exēplo acquirēdi gloriam iſtamhumanā docet nos acquirere gloriā celeſtē:ita ꝙ ſicut humilitas eſt neceſſaria ei q̄ cupitexaltari honore eccleſiaſtico ſic eſt neceſſai̓aei qui cupit exaltari honore gratie et glorie.Sed diffenrecia eſt. qͥa quicūqꝫ ſe humiliatvt exaltetur promotōe eccleſiaſtica peccat. eſtenim falſa humilitas in qua latet immundaſuꝑbia. qui vero ſe humiliat vt exaltetur donis gratiarū et p̄mio glorie habet recta intencionem Quia vt dicit Ihero. ſancta ſuꝑbiaeſt virtutes appetere Vltimo aſſignat rōnēdicti quantū ad omnia premiſſa Quia omīsſiue laicus ſiue clericus ſiue religioſus qui ſeexaltat ſcꝫ ſuꝑbiēdo. humiliabitur ſponte velneceſſario h̓ vel in futuro ⁊ qui ſe humiliat voluntarie nō qui humiliatur qͣſi ex neceſſitateexaltabitur vel hic vel in futuro. ⁊ hoc aūt inofficio aut in merito aut in premio Fumilesdicti ſunt ab humo qui proſtrati ſunt eo ꝙ nichil inferius ſe niſi humū reputant. et ſe conculcādos omnibus exhibent et ꝓpter hoc exaltari merētur. et ideo homo qui factus ē dehumo humiliari debet et ex altacio nō debeturſibi niſi ꝑ humilitatis meritū et talis humilitas ducit ad letabundū gaudiū Vnde bernh̓;Semꝑ in corde tuo debes habere ꝙ ſis pcc̄orviliſſimus et omni dono et gratia dei indignꝰnec ad hoc aliquo modo aptus vt deus orationem tuam exaudiat. Nultū ergo debemusfugere ſuꝑbiam que nos deriſibiles et inimicos deo et homībus conſtituit ⁊ am plecti humilitatem que nos deſiderabiles ⁊ amicos eiſdem facit Vnde Criẜ. Ne timeas honore tuodeſtructo ſi humiliaueris teip̄m. Ita em̄ magis extollitur gloria tua ita magis efficitur.Hec regni eſt ianua. Si voluerimus inagniapparere non crimus magni ſed et omnibusdehonorabiliores Qui em̄ deriſibiles ſunt etomnibus inimici et ab inimicis facile captabiles ⁊ inmundi apud deum hij maxime oīmſunt; Quid autem humilibus eſt delectabilius aut beatius. cū humiles et deo ſint deſide