decem et octo annis; quia valdē diuturna: ſecuundū enim Ihero. cū cetera vicia. homīe ſeneſcente ſeneſcant: ſola auaricia iuueneſcit.Sed iheſus eam tāgit in ſabbato: quādo eiꝰinſpiratione quieſcit a pcc̄o: et ſic erigit̉ ſurſum per celeſtiū appetitū. In ſanacione autēmulieris fecit dominus qͥnͥqꝫ: vidit miſericorditer: vocauit. ſanauit. tetigit. et erexit. Sicdominus animam peccatricē perfecte curaturus. primo videt eam per pietatē. ſecūdo vocat eam per internā inſpiracionē. tercō ſanatper pcc̄i remiſſionē: quarto tāgit ꝑ ſatiſfactionis dolorē. quinto erigit ad ſuꝑna ꝑ amoīsferuorem. Per archiſynagogā vero de qͦ ſtatim ſubditur: ypocrita qui ſe ſuꝑ alios extollit ſignatur: qui de hoc murmurat. qn̄ maleindicat et interpretat̉: ꝓpter quod merito arguitur de murmure tali: quia cura maior circahumanam naturā ꝙͣ circa animalia brita debet adhiberi. Vnde ſequitur. Reſpondēs aūtarchiſynagogus. id eſt prīceps ſynagogeitim Aud tumunqui ex inuidia nitebat̉ geſta criſti decolorae̓et indignās de hoc facto. quaſi ex legis zelodicebat turbe ꝙ nō venirent ꝓ tura die ſabbati. ſꝫ ſex alijs diebꝰ in quibꝰ licet oꝑai̓. Quaſi indirecte arguens dn̄m. turbe dicebat: qͥaeum ꝑſonalit̓ et directe arguere nō audebatEt reſpōdit illi dominꝰ vocās eos ypocritasꝙ bene licebat mulierē ip̄am ſoluere ab illovinculo infirmitacis die ſabbati. qꝛ et ipſi bouem aut azinū tūc ſoluūt a p̄ſepio. et ducūtad aqͣre. Vbi Ambroſius. Qn̄i dulcis ꝑabola: facilis autem. Vinculū vinculo comparat.vt inſimulacio iudeorū actu ipſorū redarguatur. Nā cū ipſi animalibꝰ ſabbato ſoluūt vincula: r̓prehēdūt dn̄m qui homīes a peccatoꝝvinculo liberauit. Dennqꝫ et deus ab oꝑibusmundi requieuit. ſꝫ nō ab oꝑbꝰ ſanctis cuiꝰſempiterna et iugīs oꝑacio eſt: ſicut filiꝰ aitpater meus vſqꝫ modo oꝑatur. ⁊ ego operorvt ad ſimilitudinē dei ſecularia oꝑa nr̄a. nonreligioſa ceſſarēt. Hec Ambroſius. Archiſynagogus ergo male legem intelligebat: qͥpietatis et miſericordie oꝑa in ſabbato fierinolebat: lex em̄ nō filiale et liberale. ſed ſeruile et noxiū opus ſabbato prohibebat. prefigurans tempus quo nrā ſecularia oꝑa. nō religioſa et laudandi deum ceſſabūt. In ſignūetiā huius rei dominus ſabbato curabat. Vn̄curatio et miraculorum oꝑatio que ordinaturad dei gloriam et videnciū deuocionē excitādam poterat fieri in die ſabbati. et cōueniencius ni die illa ꝙͣ in alijs: eo ꝙ dies illa eratordinata diuino cultui. et ad deuocionē ppl̓i.Sed ipſi opus caritatis. ſcꝫ ſanacionē homīsnon verentur poſtponere oꝑi cupiditatis. ſcꝫpecoris. Ideo bene eos ypocritas id ē ſimulatores vocat: qꝛ cū magiſtri plebiū videri appetunt: hominem beſtie poſtponunt: Vnde Criſoſtimus. Bene dicit ypocritam principem ſynagoge; quia faciem habebat legis cultoris.mens vero eius erat verſuti et mundi. Nonem̄ turbatur ꝓpter ſabbatum quia violatur.ſed ꝓpter criſtum quia glorificatur. Hec CriẜSimiliter hodie multi non ſolū ſeculares. ſꝫetiam religioſi ſunt tales. magis de pecoreꝙͣ de homine curantes. Vn̄ Bernhardus. Cadit azma. et eſt qui ſubleuet: perit anima. etnon eſt qui turet. Ergo qui p̄ponit curam eqͥvel cuiuſcūqꝫ pecoris ſui vel etiam corporis. libencius ſumptus faciendo et laborando vt liberetur a morbo vel ab alijs periculis ꝙͣ pro anima xp̄iani. vt ſanet̉ et liberetur a dyabolilaqueis. cū eam multomagꝰ teneat̉ diligereꝙͣ corpus ꝓpriū: ypocrita ē: ⁊ graue facit peccatum. Et ſciendū. ꝙ qn̄ dicitur. ſabbata ſcīfices. iſtud poteſt tripliciter accipi: primo generaliter. vt ceſſemus a vicijs et peccatis. ſecundo ſpāliter. vt ceſſemus ab oꝑibus corporalibus: q̄ impediūt vacacionē ad deū et eiuscultū: vt ſūt opera mechanica. et agricultura.ac mercanciū et placitanciū. et huiuſmodi:tercio ſpecialiſſime. vt ē in viris ꝯtemplatīsqui ab omnibus mūdanis ſe ſeꝑant: vt totaliter deo vacēt. Prima vacacio eſt neceſſariaſecūda d̓bita. tercia ꝑfecta. Et cū hec dicereterubeſcebāt om̄s aduerſarij eius. cōfuſa ſuatationabili reſponſione. quia vei̓tati aꝑte nōpoterant contradicere. Et om̄is populus. ſcꝫſimplices et humiles gaudebant in factis etdictis ſuis glorioſis. tanꝙͣ amatores veritatis. In ipſa die acceſſerūt quidam pharizeoꝝdicentes illi ſcꝫ iheſu. quidā forte bono zelo.ſcilicet vt ſibi conſulerent. quid am malo. ſcꝫvt probarent ſi timoe̓ mortis. a doctrina ceſſaret. Exi et vade hinc. ſcꝫ ad locum in quoherodēs partem non habet. Et oſtendens ſetalibus non terteri. ait illis. Ite dicite vulpiilll. Per vulpem intelligitur malus princepsvulpis enim eſt animal doloſum rapax. tortuoſe incedens. et fetidum. ſic princeps malus qualis erat iſte herodes. eſt doloſus permachinacionem mali. rapax eris alieni. tortuo ſe incedens peruerſitate iudicij. fetidus ꝑinfamiā nominis ſui. Qui etiā nntit̉ xp̄m occidere in ſe ⁊ in ſuis membris. quantū in ipōeſt. Vnde Bernhardus. Patet quantū nōceat iniqͣ poteſtas. quomō caput impiū ſubiectos quoſqꝫ ſue cōformet impietati. Miſera plane ciuitas in qͣ regnat herodes: qm̄ herodiaē ꝑticeps ei̓t malicie. Herodiana veromalicia fuit. naſcentē velle extīgue̓ religionē