concedit nobis. In hoc oſtendit dominus ſuāhumilitatē. quia infirmos non dedignabat̉tangere. quantūcunqꝫ deformē vel grauē haberent inſirmitatē. Licet autē iſta inclinaciomulieris intelligatur de inclinacōe infirmitatis. quā dyabolo vexante ſuſtinebat: tamenaccipimus eam moralit̓ ſic. ꝙ vtinā oīs mulier ſic haberet vultum. et oculos ad terrā demiſſos. ꝙ in ꝑꝑetuum hominē non reſpiceretquia aſpectus eius valde eſt ꝑiculoſus. Iicerudimur ne vita noſtra ſit trenis implicataſicut mulier terre erat inclinata: quia vt dicit Auguſtinꝰ. quāto magis quiſqꝫ terrenisoccupacōnibus implicatur: tantomagis a ſuiconditoris viſione ppeditur; ⁊ vt dicit Gregꝰ.ꝯcupiſcens viſibilia. inuiſibiles v̓tutes amittit. Ille quippe homo curuus eſt qͥ inclinatusad culpam. ſurſū reſpicere nō poteſt ꝑ iuſticiam. qꝛ terrenis voluptatibꝰ deditus. ſola terrena et trāſitoria cogitat et diligit: ad celeſtia contemplanda. mētis oculos nō erigit: ⁊eterne felicitatis diuicias non requirit. Nūcautē ſi dominus ꝑ grām tangat; et ſue miſericordie manū ſuꝑ eum ponat: ſtatim ꝑ iuſtificacionē erigit̉; ⁊ terrenoꝝ oblitus. celeſtia cōtemplatur. Vnde Gregorius. Vm̄is em̄ pcc̄orterrena cogitans. et celeſtīa non requirens.ſurſum reſpicere non valet: quia dū deſideriainferiora ſequitur: a mētis ſue rectitudine curuatur. Et hoc ſemper videt: quod ſine intermiſſione cogitat: Et quia ad celeſte deſideriūnon aſſurgit: quaſi mulier inclinata ſurſumreſpicere nequaꝙͣ poteſt. Iſitata etem̄ culpaobligat mentē. vt nequaꝙͣ aſſurgere poſſitad rectitudinem. Conatur et labitur: quiavbi diu ſponte ꝑſiſtit: ibi et cū noluerit coacta cadit. Si ergo iam bonā patrie celeſtis agnouimus: diſpliteat nobis ꝙ curui ſumus.Ponatur ante oculos mulier curua; ⁊ arborin fructuoſa. Vn̄ et Augꝰ. Ergo qͥ ſterilis eſtagat penitenciā: et faciat fructū dignū pm̄eQui curuus eſt vt terrā intueat̉: trena felicitate letet̉: erigat̉. Si per ſeip̄m nō p̄t. inuocet deū. Nec Auguſtinꝰ. Et mei̓to ſe erigeredebet homo: habet enim faciem ad celum erectam: vt plus intendat celeſtibꝰ ⁊ eternis. ꝙͣiſtis temꝑalibꝰ et caducis. Vnde AuguſtinꝰExecta in celum corporis forma admonet q̄ſurſum ſunt ſapere. Beluas dn̄s proſtratasin faciem fecit paſtū querentes de terra. te induos pedes erexit: tuam faciem ſurſum attendere voluit. Nō diſcordet cor tuum a facie tuavt habeas faciem ſurſum. et cor deorſum. Vn̄et Gaſilius: Geſtie terreſtres ſunt ad terraꝫreſpicientes: ſed celeſtis arbor homo. quantūfigura corporalis plaſmacōis: tantum ⁊ dignitate anime differt. Quadrupedum figura qͣlis eſt? Capite vel corꝑe ad terram r̓ſpicit. ſuper ventrē vadit; et quicquid voluptuoſū eſtex omni parte ꝓſequitur. Tuū caput ad celūerectum eſt: oculi tui ſuperioa̓ ꝯtemplant̉. vtſi quando tu paſſionibꝰ carnis teipſū cōuiciaberis. ventri ſeruiens. et hijs que ſub ventreſunt. comꝑatus es beſtijs inſipientibꝰ id eſtnon ſapientibꝰ. et aſſil̓atus es eis. alia tibiſolicitudo ē digna que ſuꝑius ſunt q̄rere. vbicriſtus eſt. ſuꝑqꝫ terreſtria eſſe mēte. It formatus es. ita diſpone tuijpſius vitā. Orbanitatem habes in celis vera tua patria q̄ ſuꝑiuseſt iheruſalē. Vnde et Bernhardus. Curuitas anime eſt querere et ſaꝑe que ſuꝑ terramſunt. Turpe eſt in humano corpore. quod eſterecte forme. beluinā mentem gerere. Et iteꝝCorꝑis ſtaturā dedit hominū deus rectā. forſan vt iſta corporea exterioīs vilioīsqꝫ rectitudo figmenti hominē interiorem illū qui adymagmē dei factus eſt ſpiritalis ſue ſeruande rectitudinis admoneret. ⁊ decor limi deformitatem argueret animi. Quid eim in decēcius: ꝙ curuum recto corpore gerere animū.Peruerſa res eſt ⁊ feda. luteū vas quod eſtcorpus de terra oculos ſurſum habere. celos ſibere ſuſpicere. celorūqꝫ luminaribꝰ oblectareaſpectus. ſpiritale vero celeſtem qꝫ creaturāſuos ecōtrai̓o oculos; id ē int̓nos ſenſꝰ atqꝫaffectus trahere in terrā deorſum. et q̄ debuitnutriri in croceis. herere luto. quaſi vnam d̓ſuibus. amplexariqꝫ ſtercora. Hec Gernb̓.Vnde et Boecius. Qui recto celum vultū petis exei̓sqꝫ frontē. In ſublime feras animūquoqꝫ ne grauata peſſū Inferior ſi dat menscorꝑe celſiuis leuato Et Ouidius Pronaqꝫcum ſpectent aīalia ceta̓ terrā Os hoīm ſublime dedit. celūqꝫ videre. Iuſſit. ⁊ erectos adſydea̓ tolle̓ vultus. Nō etiā vt dicit Ariſtotiles in libro de animalibꝰ. ꝙ aues claudūt oculos cū palpebra inferiori. aīalia vero groſſa cū palpebra ſuꝑioi. Per aues intelligunt̉viri ſpūales. qͥ ad inferiora et terrena oculosclaudunt. ac celeſtibꝰ et ſuꝑioribꝰ intendūtper animalia vero groſſa intelligunt̉ viri mūdani. qui habent oculos clauſos ad celeſtiaet ſpiritualia. et apertos ad terreſtria et ſeculariā. Per hanc mulierem curuā ſignat̉ peccatrix anima. et mēs auara; mulier quia ꝓpt̓abſenciā caritatis frigida; inclinata qꝛ longo tprē dijabolo ꝓcurante ſic ad iordinatūamorē terrenoꝝ eſt incuruata. ꝙ ꝓpter longāconſuetudinē aſpicere nō poteſt ſuꝑna. tanꝙͣceli oblita: fratres em̄ fuerūt manaſſes id ēobliuio. et effraym. id eſt frugifer habens ſpiritum nifirmitatis. quia ad ſpiritualia īfirma