cuiuſdam diuitis vberes fructus ager attulit. id eſt habundātes. et multoplures ꝙͣ ſolito curſu ꝯſueuit: et cogitabat p̄ ſolicitudineqꝛ habūdancia diuiciaꝝ inducit ſolicitudinē⁊ per conſequēs animi anxietatem. quia nonſupplent indigenciam. Cogitabat inꝙͣ intraſe dicens. non extra ſe ꝓferens. ne audiret̉.diues em̄ auarus omnem hominē timet: nāſcd̓m Auguſtinū. videt diuītē. et eſtimat predonem. videt pauperem et ſuſpicatur furem.Quid faciam. quia non habeo quo congregēfructus meos? Inguſtiabatur iſte diues exopulēcia. infelix in p̄ſentibꝰ bonis. infeliciorin futuris: ager enim ei non tam redditus ꝙͣgemitus attulit grauiores. ⁊ ſolicitudo nimiacreuit ei ex auaricia: et anguſtia. ex ſacietate. deſtruam horrea mea. et maiora faciam.Non oportebat eum horrea dilatare: bene erant horrea parata. ſcilicet pauperum eſuriencium vētres: ſꝫ nō memit ꝯmuls nature: necſciebat cogitare niſi de congregatione tempotali: non de celeſti. cuius horrea ſunt pauperes criſti. Et illud inquit congregabo. cumēcontrario deberet dicere. diſpergam pauꝑibꝰomnia que nata ſūt michi. id eſt propter meſolum. vel meo labore. et bona mea. in qͦ dicitmendaciū: quia ex iniquitate dictū eſt meūet tuum: cū om̄ia iure nature eſſent cōmuniaBona ſua reputant temporalia: cum tamenhominis vt homo eſt ſint bona ſpiritualia ⁊non terrena. Vnde Gregorius Nō eſt homīsterrena poſſeſſio: ſed celeſtis. Et AmbroſiusNon ſunt bona hominis. que ſecum ferre nonpoteſt. ſola miſericordia eſt comes defunctoꝝVnde dixit quidam ph̓us: qui de incendio euaſerat. Ego nichil perdidi: bona mea mecumſunt: animo enim illa porto. nō humeris: Bona noſtra bona interna ſunt. Vnde Seneca.Sapiens intra ſe omne bonū terminabit. Etdicit idem Seneca. ꝙ quidā capta patria. etliberis amiſſis. cum ex incēdio publico ſoluset tn̄ beatus exiret. int̓roganti victori. nūqͥdaliquid ꝑdidiſſet: nichil inquit ꝑdidi: bonamea mecum ſūt. Et dicam anime mee. id eſtanimalitati mee. vl̓ michim tip̄i. ſcd̓m ꝙ totus homo denominat̉ a ꝑte digniori. Animahabens multa bona. ino habebatur ab eis:poſita. id eſt repoſita et congregata ad obſeruandū auare. nō ad erogandi libere in ānosplurimos. Ibi Cyrillus. Diues igitur nō parat permanēcia horrea. ſed caduca: et qd̓ ſtulcius eſt vite ſibi taxat longitudinem. Sed odiues. fructus quidem habes in horreis: ſedannos plurimos vnde poteris obtinere? Hicarguitur habencium redditus ſibi ſufficiētesreprehenſibilis detēcio. et collectio ſupͣ annūeorum que ſingulis aſinis redeunt et innouantur. Et ſubiūgit. Reqͥeſce ſcꝫ a laboe̓. vbipeſti auaricie. peſtē iungit deſidie. vt nec ꝓtemꝑalibꝰ deū int̓pellet: ecce ocietas: comedeecce guloſitas: bibe: ecce ebrietas: epulareſplendide et ſuꝑbe. magno deliciaꝝ apparatuvbi predictis malis etiam laſciuiam ⁊ voluptatem addit: ecce ꝯmeſſacōis celebritas: Iicergo exprimunt̉ quatuor mala: que euenireſolent ex diuiciarū habūdancia. Nec fuit iniquitas zodome: ſuꝑbia in epulacōe. ſaturitaspanis in comeſtione: et habundancia in ebrietate: et ocium in requie. Vbi Seda. Cui ſil̓eeſt qd̓ꝫ ī ecc̄iaſtico legit̉: eſt qui locupletaturparce agendo. et hec eſt pars mercedis illiꝰin eo ꝙ dicit inueni requiem michi. et nuncmanducabo de bonis meis ſolus: et neſcit ꝙtempus p̄tereat. et relinquat om̄ia alijs. Secundū eundē Sedā. non reprehēditur iſte diues. in eo ꝙ terrā coluerit. et fructus ſeruarevoluerit. ſꝫ ꝙ om̄e vite ſue fiduciā ī ſua habūdancia poſuerit. fructꝰqꝫ natos. fructꝰ ſuoset ſua bona computans nil pauꝑibꝰ erogareꝯſtituerit. iuxͣ imperium domini dicētis: qd̓ſuꝑeſt date elemoſinam: ſed ſue in futurumelemoſine reſeruare ſtuduerit Sed vt dicitGaſilius. dū in abſcondito loquit̉. eloqͥaeius examinant̉: vn̄ ſibi reſponſa ꝓueniuntSequitur enim. Dixit autem illi deus id eſtcontrariū ſue cogitationi fecit: dicere em̄ deifacere eſt ſcd̓m illud pſalmi Ipſe dixit et facta ſunt. Stultē qui non cogitas de dei prouidencia et iuſticia Ibi Baſilius Audi conueniens tibi ſtulticie nomen: qd̓ tibi nullusimpoſuit hominū: ſed ipſe deus. hac nocte repedent ſcꝫ exactores et demones a te animātuam. tanquā ſuam. et ſibi ꝑ pcc̄m venditā ⁊obligatam: vt de cetero tp̄s nō habeas emēdandi et te redimēdi. In̄ in ecc̄iaſtico. nichiliniqus ꝙͣ amare pecuniā: hic em̄ aīam ſuā venalem hꝫ. VbiBēda. Qui multa tibi deliciarum tꝑa ꝓmittebas. ꝓxima hac nocte morte p̄reptꝰ alijs ꝯgregata relīques. Nec a deoad hoīem dicere ē: prauas eius machinacōesſubita animacu̓ſionē ꝯpeſcere. Dies em̄ exitꝰtāꝙͣ ſur in nocte ꝯp̄hendit. qnͣdo ſtultoꝝ animas futura non p̄meditātes eicit. Un̄ ⁊ GregꝰEadem enim nocte ſublatus qui multa fuerat preſtolatus. vt ſcilicet qui in longum ſibi ſubſidia colligendo proſpiceret: ſubſequētem diem vel vnum minime videret. In nocte autem ablata eſt anima. que ī obſcuritatecordis eſt euulſa. In nocte ablata eſt. que cōſideracionis lucē habere noluit. vt quod patipoterat p̄uideret. Hec Gregꝰ. Que autem paraſti. cuius erunt? Quaſi diceret. nō erūt tua