Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
CXCIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Quidquid dicturus es: anteꝙͣ alijs dixeristibi. Magn̓a res eſt vocis et ſilencij temperamentum. Et iteꝝ. Quod tacitum eſſe vis. nemini dixeris: quia non poteris ab alio exigere ſilencium ſi tibijpſi preſtas. Nec Seneca. Sed heu ſunt aliqui non ſolū ſeculares. ſꝫet religioſi. qui quandoqꝫ etiam ſine cauſa racionabili alijs irati. toruos oculos vultusoſtendunt: ac inſuper dentibꝰ ſtridendo. voces furioſas emittūt: ſic demonē qui intuseos poſſidet. alijs extra produnt. Aij tales.bene in hoc daciano. in beatū vincenciū ſeuienti aſſimilant̉: de quo in ſermone Auguſtiniſic dicitur. Per furioſas em̄ claciam voces.per truces oculos: et minaces vultus. et tocius corꝑis motus. ille habitator eius interior monſtrabat̉ et per hec ſigna viſibilia.quā per ſui vaſculi quod impleuerat crepantis rimulas videbat. Iec Augꝰ; Tales etiāquādoqꝫ ſuis linguis acutis parcūt. et ſe abſcondentes. taciturnitati inſiſtūt: ac ſilenciūquod boni ex religionis obediencia deo ſacrificant: ip̄i ex ꝑuernitatis malicia demonijsnon deo immolant. Vnde in collacione abbatis ioſeph de amicicia. ſic de talibꝰ dicit̉.lud vero quale eſt: interdū pacientes eſſenos credimus. quia reſpondere contēpnimuslaceſſiti. ſed ita cōmotos fratres amara taciturnitate. vel motu geſtuqꝫ irriſorio ſubſannamus. vt eos magis ad iracundiā vultucito prouocemꝰ. ꝙͣ tumida potuiſſent incitare ꝯuicia: in eo nos eſtimātes minime apuddeum reos. quia nichil ore ꝓtulimus. quodnos notare hominū iudicio. aut condēpnarepotuiſſet. Ita igitur tacite nichil prodeſt. ſi idcirco nobis indicimus ſilenciū. vt quod agēdum cōuicio fuerat. hoc taciturnitate faciāꝰaſſimilantes quoſdā geſtꝰ. qͥbus et ille quēcurare nos oportuit vehemenciore inardeſcatiracundia. Vtriqꝫ em̄ tale ſilenciū erit equaliter noxiū: quia ſicut exaggerat in alteriuscorde triſticiam. ita in ſuo permittit extīgui. Non nulli quoqꝫ triſtificati fuerint velirati: ab ipſo etiā pertinaciter abſtinent ciboIn quo plane ſacrilegij crimen euidenter incurrunt. ieiunia ſcꝫ que ſoli deo pro humiliacione cordis et purgacione viciorū ſūt ſpecialiter offerenda. pro dyabolico tumorē tolerantes. Quod tale eſt ac ſi oracōnes atqꝫ ſacrificia deo ſed demonibꝰ deferant: illamquoqꝫ moſaycam increpacionē mereant̉ audire: ſacrificauerūt demonijs non deo. dijsquos ignorabant. Nec vbi ſupra. Sic ergoPredicti miſeri tam peruerſe litigādo. ꝙͣ malicioſe tacēdo demonibꝰ ſeruiunt: qui vtrobiqꝫ ſe ingerendo. eis illudunt. Quorū illuſioclylacaenes non incurrerent: ſi non fictam ſed verā humilitatem et caritatē haberent: quia nec tūcad tantā impacienciam deuenirent. Et quodadhuc peius eſt. tales ſepe abſqꝫ fratris offeſi reconciliacōne ad altare accedūt: Et ſic accedentes iudiciū ſibi manducant et bibunt.Et inſuper a dyabolo excecati. quādoqꝫ ſe excuſando dicunt. qꝛ nichil aduerſus aliū habent: intelligentes quia ſcd̓m euangeliūattendere debent ſi alius aduerſus eos quidhabet. Aufer domine obprobriū talium peruerſorum a religione ſeruorū tuorum OrōVera virtus eice a me demoniū. o tricionem: o verbū patris. ſana nutū confeſſionē: o intima lux illuminacecū per ſatiſfactionē: et vt fortis armatusme poſſideat: vniuerſa arma eius. ſcꝫ vie̓sanime mee īteriores. et corporis et ſenſus exteriores in tuum conuertere obſequiū. Optoetiam et deſidero deus altiſſime. vt quociēſcunqꝫ malignus ſpiritus abhominandas cogitaciones blaſphemie michi imimiſerit: tociens ex voto ominū deſideriorum meorū ineffabilis laus et graciarū actio tibi ſit in ꝑpetuas eternitates; et blaſphemia ſua ſecū ſitin perdicionem. Amen De iudeis ſignūde celo querentibus. et de ſpiritu immundoolim eiecto ab eis. Capitulū LXXIIIImitis autē verbis domini aduerſus blaſphemiā ſcribarū pharizeorū: quidam ex eisprocatioe̓s volentes experirivoluntatē criſti. et capere eumdixerunt. Hagiſter. volumꝰa te ſignum videre: ſcꝫ quodcūqꝫ. ſed de celo. Reputabant enim miracula criſti paruaeo ꝙͣ erant vt cōmuniter circa inferiora. vtpote circa ſanitates corporū. et ſimilia. ideo querebant ab eo ſigna fieri circa corꝑa celeſtia:forte māna deſcendere vt tempore moyſi. velſonare tonitrua. ſicut tꝑe ſamuelis: qd̓ magnum fuit in paleſtina tempore eſtatis ꝓpterdefectum materie potenciā agentis. ſcꝫ ſolisomnes vapores cōſumentis: vel ignem de ſublimi defendere: vt tempore helye: vel ſolē ſtae̓ſicut tempore ioſue: vel retrocedere vt tempoe̓ezechie; vel alia huiuſmodi: quaſi non poſſētet illa calumpniari. et dicere ex occultis varijs paſſionibus accidiſſe. Nam qui calumpniatur eis que oculis videt. manu tenet. vtlitate ſentit: quid facturus eſt de hijs que decelo venerint? Vtiqꝫ reſpondebit et magosin egipto multa ſigna feciſſe de celo: vt calūpniabitur alio modo. Inde Criẜ. Cum multaſigna vidiſſent. tanꝙͣ ſi nullū vidiſſent. itaſignū petebant. Vere enim nullum viderunt