que eſt in corde: ſermo procedit. Quod enimexterius dicitur. eſt ſupereffluencia eius qdintus eſt. In quo eos vehemēter tetigit. Siem̄ quod dictum eſt ab eis ita malū eſt. excōgita radix verborū ꝙͣ eſt magna. Hec CriẜEt ideo vt dicit Gregꝰ. turandū ē et omni cultodia mens ſeruāda: nō em̄ ante oculos deitranſuolant cogitacōnes noſtre: et nulla momenta temporis per animū tranſeūt ſine ſtatu retribucionis. Et quia ex habūdancia cordis os loquit̉. ideo bene ſequitur. Bonus homo de bono thezauro. id eſt de bona intencōeet voluntate. que ſicut thezaurus abſconditus latet interius in mente. profert bona cogitacionis locucōnis et operis: et malus homode malo theꝫ auro ſuo ꝓfert mala: qꝛ contrarie cauſe habent cōtrarios effectus. Ac ſi dicat. Vos mali eſtis. ideo de thezauro cordisveſtri non niſi mala ꝓfertis. Scd̓m gloſamthezaurus cordis eſt intencio. ex qua deusiudicat oꝑa. vnde aliquādo minora maioremet maiora minorē habeant mercedē. Sepe em̄maiora in genere minori fiūt raritate. ⁊ econuerſo. ſicut ſepe aliquis maiori caritate daielemoſinā. ꝙͣ alius cātat miſſam: ideoqꝫ hicmagis meret̉ de elemoſina ꝙͣ ille de miſſa:Vnde pauꝑcula vidua dādo duo minuta. prificata eſt diuiti zacheo. quia deus non penſat quāntū ſed ex quanto. De predicta ſimilitudine arboris ⁊ alijs iam factis: habes etiāſupra circa finem ſermonis domini in monte.vbi plura de hijs videri poteris. Poſtꝙͣ autēproceſſit probādo et arguendo: conſequent̓procedit cōminando: ne credant paruū viciūmale loqui. et mala verba non puniri. Itaergo malus profert mala verba: q̄ quidē nōſunt ꝑiupendenda: qm̄ de omni verbo ocioſonon tantū pernicioſo reddēt homines racionēquod erat valde difficile. quia locuti ſūt ſineracione. vel reddent racionē. id eſt ſoluent indie iudicij penā: quod iudiciū erit terribile.quia ſine ſpe venie. Si autē dicitur ꝙ verbūocioſum eſt. quod racione vacuū eſt. ergo deeo non debet queri. nec poteſt racio reddi. reſpondendū ꝙ licet ocioſū ſit racione vacuū:tamen qꝛ verbū debuit habere racionē. ideode ipſo exigit̉ racio. ſcꝫ obmiſſionis racionisEt ex hoc patet ꝙ longe magꝰ verbū nociuūet criminoſū acriter puniet̉: et reddet homines in die iudicij condēpnabiles: quale eſtverbū eorum. quo opera ſpiritus ſancti calūpmabantur et blaſphemabant dicentes. inbeelzebub eicit demonia. Et eſt ſenſus ſcd̓mIhero. Si ocioſū verbum non eſt abſqꝫ periculo eius qui loquit̉: et in die iudicij reddetvnuſquiſqꝫ racionē ſermonū ſuorum. quātoclxl. cinagis vos reddituri eſtis racionē calumpnieveſtre? Caueant ergo ſibi detractores. operaproximorū minuentes vel infamātes: dicendo illa eſſe facta in ypocriſi. vel pro vana gloria. vel aliquo indebito fine. et ita ī beelzebubdemoniorū principe. Si em̄ ita iudicat dominus de verbo ocioſo. quantomagis de nociuoet criminoſo? Vt autem dicit Ihero. ocioſūverbū eſt. quod ſine vtilitate loquētis dicit̉et audientis. ſi obmiſſis ſerijs. de rebus friuolis loquamur. et fabulas narremus antiquas. Ieterū qui ſcurrilia replicat. et cachinnis ora diſſoluit. et aliquid profert turpitudinis. hic non ocioſi ſermonis. ſed criminoſi tenebitur reus: ideoqꝫ in verborū pondereprobacio conſiſtit humane vite. Et iterum.Quidquid non edificat audientes. in periculum vertit̉ audienciū. Et Origenes. Inaniseſt omnis ſermo. in quo nō eſt intrinſecusaliquid pro deo vel pro dei mandato. Vndeetiam Gregꝰ. Ocioſū verbum eſt. qͥd aut racione iuſte neceſſitatis. aut intencōne pie vtilitatis caret. Et ſi de verbo ocioſo et cogitacōeminutiſſima reddenda eſt racio in die nouiſſimo. penſandū eſt quanta peccata ſequanturmultos. Sic enim deus vniuſcuiuſqꝫ vias cōfiderat. ſic greſſus enumiea̓t. vt nec minutiſſime cogitacōnes. aut tenuiſſima verba queapud nos voluerunt. eius iudicio indiſcuſſaremaneāt. Vnde et Criſoſtimꝰ. Ocioſū verbūintelligitur non malū. ſed bonū. quod nō oꝑatur. id ē quod nō edificat audientē. Si ergoꝓ bono v̓bo et ocioſq racionē ſumus reddituri.quid ſperamus de maloº Et ſi de malo verboracionē daturi ſumus. quid ſperamus de oꝑemalo? Hec Criſoſtimus. Et ideo cauendū eſta verbis ocioſis et malis. Ex verbis em̄ tuisſi fuerint bona ac bonitati mentis cōſona. etſub debitis circūſtancijs prolata. iuſtificaberis. id ē mereberis. vel tāꝙͣ iuſtus remuneraberis. et ex verbis tuis condempnaberis. ſi fuerint mala et predictis contraria Scriptū eſtenim. quia mors et vita in manibus ligueEt ideo ex ſermonibꝰ tuis iuſtificabei̓s vel cōdempnabei̓s. quod omniū eſt iuſtiſſimū. erenim tu dominus es et dicendi et nō dicendi.Vnde Criẜ. Nanſuetum iudiciū. non enimex quibus alius dicit de te. ſed ex qͥbus ipſemet locutus es calculaciones iudex feret. et tudominus es dicendi. Et iterū. Vnꝰ quiſqꝫ homiunm ex volūtate ſua ſola. aūt pcc̄or aūt iuſtus conſtituitur Conuincitur aūt vnius cuiusqꝫ peccatoris voluntas teſtimonijs tribus ideſt cogitacionū verborū et operum. Nec Criẜ.Hic ergo docemur. vt os noſtrū cuſtodiamꝰne verba ocioſa vel mala loquamur. qꝛ ſicut