quidam ex decepcione; et hij peccant in filiūper ignoranciā. que contrariat̉ filij ſapienciequidam ex ſtudio: et hij peccant in ſpiritumſanctū per maliciam. que eſt contraria bonitati ſpiritus ſancti. Primū et ſecundū dimittetur digne penitentibꝰ: qꝛ ex aliqua circūſtancia remiſſione dignū eſt. ſcꝫ quia ꝑ infirmitatem vel ignoranciā cōmiſſum eſt. que pcc̄m attenuant. ſed terciū non remittet̉. id ē remiſſione dignū nō erit quia circumſtanciā excuſantem non habet. Inexcuſabiliter em̄ meret̉ſuppliciū: qui ſi voluiſſet potuit vitare pcc̄m.Vnde Bernh̓. Potencia ad patrē. ſapienciaad filiū. caritas pertinet ad ſpiritū ſanctum.Foc eſt quod alibi dicit̉: peccae̓ in patrē. peccare in filiū: pectare in ſpiritū ſanctū. Quandoenim ex fragilitate peccamus. in patrē quaſicontra potenciam peccamus; quando ex ignorancia peccamus. in filiū quaſi contra ſapienciam peccamus; quādo vero ex maliuolenciapectamus. in ſpiritū ſanctum peccamus quaſicontra dilectionē Et ideo peccare in patrē etfiliū. hic ſiue in futuro remittitur: qꝛ qui exfragilitate vl̓ ignorancia peccat: ſicut aliquāexcuſacionē habet in culpā. ita etiam aliquāremiſſionē habere debet in pena. ſiue in hoc ſeculo ſi penituerit vt facilius conſequat̉ indulgenciam. ſiue in futuro. ſi in malo perſeuerauerit. vt tolerabiliorē ſenciat penā. Qui veroex malicia peccant. eorū delictū nullam excuſacionem habet: et ideo pena eorū remiſſionēhabere non debet. qꝛ ſi penituerint in hoc ſeculo. plena ſatiſfactione mulctandi ſūt: ſi nonpenituerint. plena dampnacōne in futuro ſeculo. non qꝛ penitentibꝰ venia denegetur: ſedquia pleno pcc̄o. plena retribucio debeatur.Nec Bernh̓. Spiritus ergo blaſphenia nōremittetur homini: nō ꝙ ei negetur remiſſioſi peniteat: ſed quia hic blaſphemus. exigentibus malis mei̓tis ſicut nūꝙͣ ad remiſſionēita ad penitenciā peruēturus eſt. Inde ait Iohan̄nes. Eſt peccatū ad mortem non pro illodico vt roget quis. ſcd̓m Gregꝰ. peccatum admortē. eſt pcc̄m vſqꝫ ad mortem: pro quo nōeſt rogandū: quia ſcꝫ pcc̄m quod hic nō corrigitur: eiꝰ venia fruſtra poſtulat̉. Peccatūergo in ſpiritū ſanctum. eſt obſtinacio vel ꝑtinacia mentis in nequicia obdurate: ꝓcedēsex preſūpcione vel deſperacione. Qui em̄ preſumit de mīa dei. promittens ſibi importumtatem. putans ita deum peccata impunita relinquere. eo ipſo obſtinat̉. id eſt per tinaciterin peccato obduratur. pcc̄a pcc̄is ſuperaddēset ita peccat contra iuſticiā ſpiritus ſancti: qͥita miſericors eſt in iuſticia. ꝙ eſt et iuſtusin miſericordia: qui oleum habet cum vino. ⁊viceuerſa. Qui autē ꝓpter magnitudinē ſceleris deſperat de miſericordia dei. tanꝙͣꝫ magnitudo peccati ſui excedat magnitudinē miſericordie dei: inde obſtinat̉: peccata pcc̄is ſuꝑaddens. d̓ peccato in pcc̄m: effrenata libertateruens. quouſqꝫ ad cumulū dampnacōnis veniat. Sed quāuis tota etiā trinitas peccatar̓mittat: huiuſmodi tamē peccatū ideo ſpecialiter attribuit̉ ſpiritui ſancto: quia ſpiritusſanctus amor eſt patris et filij. ⁊ benignitasvtrorūqꝫ. Qui aūt deſpea̓t vel preſumit: ſpecialiter facit illi iniuriā. cuius benignitati attribuitur remiſſio peccatoꝝ: quia putat eumimmiſericordē vel iniuſtū. qꝛ ſicut ex miſericordia peccata remittit. ita ex iuſticia ea mipunita nō relinquit. Nale ergo de iuſticia velmiſericordia ſpūs ſancti ſentit. qui deſperatvel preſumit. Sicut ergo morbus incurabilisdicitur qui directe tollit remedia. per que expellitur morbus et curat̉: vt cū tollit virtutēnature. vel virium naturaliū. deus tamen quieſt ſuper omnia poteſt curare eum. ſic pcc̄m inſpiritum ſanctū cōtempnit ⁊ excludit illa perque peccatū debet curari et vitai̓: vt timoremdiuine iuſticie. et ſpem venie. et huiuſmodiet ſic ex ſui natura dicitur irremiſſibile: deustamen ſua benignitate omnē peccatū penitentibus r̓mittit. Vnde dicitur irremiſſibile. quaſi de difficili et iux remiſſibile. De hac materia ſic dicit Augꝰ. Dico caritati veſtre: fortein omnibꝰ ſcis ſcriptui̓s nulla maior queſtionulla difficilior inuenit̉. ī eo ꝙ ait. qui blaſphemauerit ī ſpm̄ ſanctum: non habet remiſſionem in eternū. nō quocūqꝫ modo blaſphemauei̓t: reus erit huius irremiſſibilis delictiſed modo quodā. quem nos querere atqꝫ intelligere voluit: quia hanc ſentenciā verā terribilemqꝫ deprompſit. In ſpiritu em̄ ſanctoquo in vnū dei populus congregat̉. eicit̉ ſpūsimmūdus: qui in ſeipſū diuiſus dicitur. Contra hoc donū gratuitu. contra iſtam dei graciāloquitur cor impenitens. Ipſa ergo impenitēcia eſt ſpūs blaſphemia. que nō remittetur.neqꝫ in hoc ſeculo: neqꝫ in futuro. Cōtra ſpiritum em̄ ſanctū: quo baptizant̉. quorū peccata omnia dimittuntur; ⁊ quā accepit ecc̄iavt cui dimiſerit peccata dimittant̉ ei. verbūvalde malum ⁊ nimis impiū. ſiue cogitacioneſiue etiā ligua ſua dicit. quem paciencia dei.cum ad penitenciā adducat. ipē ſcd̓m duriciācordis ſui et cor impenitens thezaurizat ſibiiram in die ire et reuelacōnis iuſti iudicij deiqui reddet vnicuiqꝫ ſcd̓m oꝑa eiꝰ. Hec ergoomnino impenitēcia. non habet remiſſionemneqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro. qꝛ penitēciaimpetrat remiſſionē in hoc ſeculo. que valet