Et precepit eis qͦui curati erāt ne eum diuulgarent et manifeſtū facerēt. vt ianē gloriāet gloriādi d̓ ſe iactanciā declinaret: ⁊ vt nōbis exemplū vitādi eā daret. Nō ꝓhibuitdn̄s miraculorū predicacionē ad vtilitatē audiencium: ſꝫ ī beneficijs vane glorie appetitū.Vn̄ Ambro. Hic miſtice īſtruit nos: ne cummagnū aliqͥd facimus. laudē foris q̄ramus.Vn̄ et Criẜ. Vbi quidē ꝓpt̓ alios. alij curant̉.nō p̄cepit eis vt nemini dicerēt: quale ē vbioculos ceci nati aperuit: et ꝑaliticū trigīta ⁊octo annis iacentē erexit. Vbi autē non ꝓpt̓alios. ſed ꝓpter meritū ipſius curat hominē.p̄cipit ei vt nemini dicat ſicut et leproſo mādauit. Ideo et iſtis precepit ne vulgarēt eūquia ꝓpter ipōs ſolos curauerat eos: quia nōeſt macionē hominū miraculis venebat̉. ſedcredenciū deſidea̓bat ſalutem. Hec Criſoſti.Et venerūt in domū quādam ad hoſpitandūet conuenit iterū turba ad audiendū dei verbum. ⁊ tūc ita feruent̓ intendebāt predicacōiꝙ ipē et diſcipuli eius nō habebāt tēpus panem manducādi. Hoc ē contra illos q̄ dimittunt opus predicacōis: ꝓpter curā ⁊ ſaturitatem comeſtionis. Vbi Bedā. O ꝙͣ felix occupacio ſaluatoi̓s: qm̄ beata frequēcia turbe cōfluētis. qui tm̄ ſtudij ad audiendū verbū deitm̄ fuit cure ad oplinendā ſalutē. vt auctoriſalutis cū eis qui ſecū erant. ne veſcēdi quidēhora. a ſolacio vite miſeris impendendo liberamaneret. Vtinā domine iheſu et in nr̄i tꝑibꝰeui. tantū gracie tuis fidelibꝰ largiaris: quidoctores ſuos aſſiduitate diſcendi. nō ſolumab appetitu carnaliū voluptatum: verum etiānon nūqͣ ab ip̄a quoqꝫ panis cotidiāi ꝑcepcione prepediāt. Nec Beda. Et cū ſui. ſcꝫ iudei qͥ ex parte matris de ꝯgnacōe ſua erāt viderent inſolitū feruorē in eo. et audirēt altitudinē diuine ſapiēcie. quā caꝑe nō valebāteſtim abāt eū mente alienatū. ⁊ in furorē verſum. ſenſu perdito loqui: et exierūt tenere eūet ligare. ne ſibi vel alijs poſſꝫ nocere. Vbi vire ſicut ipē dicit alibi: nō eſt ꝓpheta ſn̄ honore: niſi in patria ſua. et ī domo ſua. Quē em̄exteri quaſi auctorē vite ⁊ ſapienciā dei audere ⁊ audire deſiderant. hūc ꝓpinqui quaſi mētis impotē eſſe ligandū decernūt. Allegoriceaūt in eo ꝙͣ turba ad illū conueniente frequēti. vt furioſus a ſuis contēpnit̉. ſalus credencium de gentibꝰ approbatur. et inuidia iudeorum et ꝑfidie notat̉. de quibꝰ ait Iohānesin ꝓpria venit ⁊ ſui eū nō receperūt. Hec Geda. Similit̓ ⁊ hodie qͥ ad ſequendū xp̄m ſūtferuidi. a mūdanis hoībꝰ inſam r̓putant̉. ⁊per eos quantū pn̄t a bono retinent̉. O ꝙͣtūvna. nō dico menſua̓ ſed gutta huiꝰ vim valeret; que hanc inſaniam induceret. Felicēs q̄hac laborāt īſania. vt de illis dici poſſit illudſapiēcie. Nos inſenſati vitā illorū eſtimabamus inſaniā. Itinā et ego miſer vnꝰ de illismerear fieri: ac cum eis inter filios dei cōputari: et inter ſanctos ſortem habere. OracioOmine ih̓u xpe rogo te ꝑ viſcera miſericordie tue: vt me mancū ad faciēdum oꝑa bō inualidū. digneris miſericordit ſanare. et ad om̄e opus bonū. fortē ⁊aptū facere. Fac me ſtare ī medio virtutū. vtte iubēte ⁊ faciēte. extendā ad iuſticiā. nō adiniquitatē manus meas. meqꝫ in bonis exercendo. tuū bn̄placitū in om̄ibꝰ faciā: et ī mal̓areſcendo. ab offēſa tua ōnino abſtineā. Damichi bone ih̓u: vt ꝑ om̄ibꝰ diuicijs et delicijs ſeculi intendā v̓bo dei. ac mee et alioꝝ ſaluti. AmenDDe demoniaco ceco ex. mueto. CapitulūOſt predicta oblatus ē ei hōdemoniū habens: cecus ⁊ mutus: ſed lucas mutū tm̄. noncecū dicit: tacēs qd̓ matheusexp̄ſſit. Nec talia ſūt in demone formalit̓. ſꝫ ſolū effectiue: qꝛ effecerat hoīem cecū et mutū: et ideoipō eiecto. vidit et loquebat̉ hō. Inde ſeqͥturEt curauit eū. In qͦ notat̉ a demonio liberacōita vt videret. in qͦ cecitatis illumīacio; et loqueret̉. in qͦ loq̄le reſtitucio. Vbi Ihero. Triaſigna ſimul in hoīe p̄petrata ſūt: cecus videtmutus loquit̉. poſſeſſus a demoē liberat̉. Qd̓tunc quidē carnaliter factum ē: ſed cotidie cōpletur in conuerſacione fidelium. vt expulſodemone. primū lumē fidei accipiant: deinde īlaudes dei tacencia prius ora relaxētur. Vndeet Augꝰ. Demoniū enim habens cecus ⁊ mutus eſt. qͥ nō credit deo et ſubditus ē dyaboloqui non intelligit. et nō confitetur ipſam fidēvel qui nō dat laudem deo. Vnde etiā CriẜNe aliquis putet quia ſufficit homini fidelicognoſcere deum. eſt et neceſſariū cōfiteri deūideo et cecū et mutū curauit. oculos ad cognoſcendum. os ad confitendū deum. Qui ꝯgnoſcit et non confitet̉. ille et ſi oculos mētis habeat curatos. tamen adhuc mutus eſt. Qui ergo videns nō facit precepta dei. et qͥ loquēsnō loquitur laudē dei et graciā. ille et ſi loqͥturet videt. qn̄tum ad deū tamen et mutus et cecus eſt. Non em̄ ille videt deum. qui ſcit deūſed qui timet et diligit deum. Et qui orat etpſallit. et non facit que laudat. ille corꝑe loquitur. animo autē tacet. Nec Criẜ. Spūaliter demoniū ille hꝫ. q̄ in pcc̄o ꝑſeuerat. Qmͣidiu em̄ peccatū in homine regnat. tādiu victus et captiuus a dyabolo poſſidetur et vexat̉