quꝫ ſic emiuit in prefatis mūdi principibꝰet ſimiliter in dn̄o iheſu et ſua matre: et inomnibꝰ qͥ voluerunt eos ꝑfecte imitari. Spūautē eam cōplectere. et corde dilige: qꝛ aliasmeritoīa nō eſſet. Laudabile quidē nō ē pauperē eē. ſꝫ in pauꝑtate pauꝑtate amare: ⁊ paupertatis inopias ꝓpter xp̄m gaudent̓ et hylariter ſuſtinere. Prochdolor: qꝛ multi de paupertatis ſolo nomine gloriant̉: Sed qͦ pactoVt eis penitus nichil deſit: Dicūt ſe amicosdn̄e pauꝑtatis: ſꝫ pauꝑtatis ſodales et amicos fugiūt toto poſſe: ſcꝫ famem. ſiti. frigus.defectus. conceptum. deſpectum. et huiuſmoīet vt dicit Bernh̓. volunt eſſe pauperes ſinedefectu. humiles ſine deſpectu: pacientes ſicontumelijs. Tu vero nūqͣ pro aliqua re ipſam paupertate ledere velis: ⁊ nichil omninovltra neceſſitatē habeas vel habere deſideres.Et ſi queris que ſit illa neceſſitas. Reſpōdeotibi: ꝙ quāto intimius paupertatē dilexeristanto ſubtilius de neceſſitatē iudicab̓. Illa nāqꝫ neceſſaria ſūt nobis. ſine quibꝰ eſſe nonpoſſumus. Vide ergo ſine qͥbus cōmode potes eſſe: et illa nec habere. nec appetere. necprocurare. nec a ſponte dantibꝰ recipere. Vn̄Seneca. Circūcide ſuꝑflua: et in artū deſideria tua ꝯſtringe. Cōſidera tecū quantū natua̓poſcat. nō qnͣtum cupiditas expetat. Imponecōcupiſcencie frenū: oīa que ſūt blandimētareice. Nec Seneca. Sed multi in iudicādo deneceſſarijs et ſuꝑfluis decipiunt̉: ⁊ ſuꝑfluistāꝙͣ neceſſarijs v̓tūtur. Vnde Augꝰ. Nultanos in facultatibꝰ nr̄is ſuperflua habere probamur. ſi neceſſaria ſola retineamus: nā vana querentibus nichil ſufficit: et aliorū quodammodo retētor eſt: qui ꝓfutua̓ pauꝑibꝰ īvtiliter habet. Vn̄ et Seneca. Qnͣi multa ſuveruacua nō intelleximꝰ. niſi deeſſe ceperintIota mͥ vita mētitur. neceſſaria indicat: qͦrūmagna ꝑs ſuꝑuacua eſt. que ſi quandoqꝫ neceſſitas abſtulit non ſentimꝰ ablata. Nec ſeneca. Non ſolū aūt ſuꝑuacua ſꝫ et neceſſariaſunt qn̄qꝫ cōtempnenda. Vnde iterū ſenecaNō te laudes: ſi contempſeris aureos lectoset gemieam ſuppellectilē. que eſt enim virtus ſuperuacua cōtempnereᵉ Tunc te admirare. cum contēpſeris neceſſaria. Non magnātem facis ſi viuere ſine apparatu potes. tuncte mirabor. ſi contempſeris etiam ſordidumpanem: ſi tibi perſuaſeris herbā. vbi neceſſeeſt nō pecori tm̄. ſed hom̄i naſci. Et notandūꝙͣ abſtractio a rebꝰ mūdanis. ſcd̓m Gernh̓.ſit tribus modis. Primus modus ꝙͣ quisſolum in neceſſarijs contentet. et tāꝙͣ aduenam et peregrinum ſe reputais victu et veſtitu contētus. graue exiſtimet alijs onerari. qꝛſcd̓m Gregorium. hoc ipſum grauiter tolerātꝙ feſtinantes ad patriā in itinere multa portant. Secundus modus eſt ꝙ quis nec ī neceſſarijs delectetur. et in nullo ad temporaliaſit affectus. ſed tāꝙͣ mundo et mundialibꝰmortuus. habundanciā et defectū. laudem etobpropriū equaliter accipiat. Nortuo em̄ ſiquid defuerit. nō ſentit. ſic anima in ſuis affectibus mortificata cōmodum ⁊ incōmodumnō diſcernit; Tercius modus eſt. ꝙ quis īvſu neceſſarioꝝ nō ſolū non delectetur. ſed pocius affligatur et cruciet̉. vt dicere poſſit cūapoſtolo. michi mūdus crucifixus eſt. ⁊ egomundo. Talis namqꝫ non ſolū mūdo eſt mortuus. quia mūdana nō ſentit. ſed etiā mūdocrucifixus. quia omnia velud ſtercoa̓ arbitratur. Tali pena eſt res creatas pro quacunqꝫneceſſitate proſpicere. ſed ſolum delectat̉ peramorem deo dulciter adherere. Nec tamē dominum in paupertate perfecte imitari poterisquātumcūqꝫ te aſtrinxeris. Nec videt̉ ꝙ nrāpauꝑtas ſue equiparari poſſit. qn̄tumcūqꝫ anobis totis viribꝰ obſeruata fueit. Ad quodomiſſis alijs que reddi poſſunt rōnibꝰ. ſcꝫ etquia deus eſt. et quia ditiſſimus et oīm̄ dn̄set quia ꝑfectiſſimus. et huiuſmodi ſimilibꝰhanc ſpālem adduco rōnem. qꝛ ipſe non ſolūpaupertatis penuriam ſed eius obprobriumaſſumpſit: Nam noſtra pauꝑtas quia volūtarie et pro dei amore aſſumpta eſt reputaturet eſt virtuoſa. et ideo non obprobrioſa. ſedhonorifica habet̉ etiam apud malos: Ip̄iusvero non ſic. non em̄ cognoſcehatur nec ſcribatur ꝙ voluntarie pauꝑ eſſet. ſed credebat̉ꝙ neceſſaria paupertas eū teneret. et hec obprobrium et contemptum parit. Cum eſſetabſqꝫ domo et poſſeſſionibꝰ et diuicijs. ſcientibus hoc vniuerſis magis habebat̉ ꝯtēptui a multis. huiuſmodi em̄ pauperes qͣſi abom̄ibꝰ cōculcant̉. ſi ſapientes ſūt. nō eis creditur. ſi nobiles: nichilominꝰ deridētur et cōtempnunt̉. imo qd̓ plus ē ſapientiā et nobilitas. ⁊ oīs virtus in reputacōe hominū ī eisextīcta videt̉. Deiciunt̉ em̄ quaſi ab om̄ibꝰadeo vt nec amicicie antique. nec ſanguinisvincula vt plurimū eis ꝓſint: cum oēs feretales amicos vl̓ cōſanguineos habe̓ recuſentVides bn̄ quomō nec eiꝰ pauꝑtati equiꝑari.nec eum imutari potes. in tam ꝓfunde pauꝑtatis ⁊ humilitatis abiectōe Et ꝓpterea pauperes mūdi contempnēdi nō ſunt: qui ip̄m dominū reputant Quantum etiam nrā paupertas a domini pauꝑtate diſtet: conſiderare potes ex pluribus que ſimul tangit. criſoſtimꝰdicens Cum naſciturus erat non ex quiſiuitclarū domū. neqꝫ inrēm diuītem ſꝫ pauꝑem