Etenim pedum dolores. et capitis grauedinēet calignnes et manuū dolores. et tremores.et diſſolutiones membrorū. et yctericie. ⁊ febres longe et flāmee. et hijs multo ampliora: non ꝑſymonia et philoſophita dieta. ſedex habundanti comeſtionē ⁊ plenitudine generari apta nata ſunt. Si vero vis et animeegritudines videre. que hinc naſcunt̉: aſpicias qm̄ auaricie: luxurie. melancolie. deſidie.incontinēcie. iuſticia. omnis hinc habet principium. Que omnia excogitantes fugiamꝰet ebrietatē et voluptatem. non eam tm̄ que īmenſis eſt. ſed et aliam omnē que ē in rebꝰmnundanis; et pro ea permutemus eam q̄ aſpiritualibꝰ eſt voluptatē ⁊. ſcd̓m ꝓphetā voluptemur in domino. in hijs que hic ſunt etfuturis pociamur bonis. Hec Crie. Voluptates ergo corꝑis ſpernende ſunt. quia dolores ingerendo nocet. Vnde Oracius. Spernevoluptates. nocet ēpta dolore voluptas. Iecſolum corpori nocent. ſed ⁊ animam occidūtVnde Greg. Dum os delectat̉ in condlimentis. anima necatur comedentis. Et ideo q̄ ſapiens ē voluptatē corporis ī voluptatē animicōmutet. Vnde Rabanus. Si dulcedinemdiuini amoris perfecte guſtauei̓s. de temꝑalidulcedine non curabis. Vnde et Seneca. Animi voluptates quiſquis ſequitur. et bene intelligit. omnium ſenſuum bſandimenta contepint. Si ergo ſic hodie fieret prout tuncdiſcipuli et ī prima etate cōmuniter homīesfaciebāt. nō indigeremus apparatu recū. necſuppellectili varia et pompoſa. in quibꝰ genꝰhumanū eſt inextricabiliter intricatū. VndeCriẜ. Vbi enim coquoꝝ ars vtilis eſt nobisNuſꝙͣ. Sꝫ et valde inutilis et nociua. et corpori et anime nocens; et mater eſt vniuerſaꝝegritudinū et paſſionum: ⁊ laſciuiam et multa munificencia inducit. Vnde et Seneca. Siaudire humanū genis voluerit. tam ſuperuacuum ſciet ſibi cōquū eſſe. ꝙͣ militē. Non defiderabis artifices: ſi queris naturā. Simpliti cura conſtant neceſſaria: in delicijs laborat̉Vnde etiā Bohecius. Si de eo quod natureſatis ē replere indigentiā velis: nichil ē ꝓpt̓quod fortune affluenciā appetas: paucis em̄minimisqꝫ natura cōtentā eſt. Cuius ſacietatem ſi ſuperflius vrgere velis. aut iniocundꝫqd̓ infudei̓s aut noxiū erit. Qnͣi modicis autem natura ꝯtenta ſit. on̄dit Seneca. qͥ dicitP anē et aquā natura deſiderat. nemo ad hecpauꝑ eſt. Et lucanus. Diſcite ꝙͣ ꝑuo liceatꝓducere vitā: ⁊ quantū natura petat fluuiū cereremqꝫ. Si vero iſtis famē ꝓ condimēto etſalſa addideris: miro modo ſapida reꝑies. q̄ſn̄ hac īſipidā vident̉. Vn̄ Bernh̓. Prudent̓clxxxvjſobrieqꝫ ꝯuerſanti: ſatis eſt ad omne cōdimentum ſal cū fame. Qua ſola non expectataneceſſe ē alias atqꝫ alias. d̓ neſcio quibꝰ ſuccis extraneis ꝯfici ꝑmixtiones. que videlicetet palatum reparent: gulam ꝓuocent: excitent appetitum. Hec bernar. Igitur vt dicit ſeneca. voluptatibꝰ reſiſtamꝰ: qꝛ faciliuſnon recipiuntur ꝙͣ exeunt. Et iterū. Proicequecūqꝫ cor tuū laniāt. voluptates p̄cipue exſtirpa. et inimiciſſimas habe more latronūqui in hoc nos amplectūtur. vt ſtrangulēt.Et vt idem dicit ad rabiē cogunt venire delicie. vt quidqͥd nō ex voluntate reſpōdet: irameuocet. Ad debellādum autē voluptates: multum valet fugere earū occaſiones. Vnde Seneca. Debellāde ſunt in primis voluptates: ⁊nichil delicate nichil molliter faciēdum hijscogitacōnibꝰ intentum loca ſeria ſanctaqꝫ eligere oportet. Effeminat animos amenitasnimia. nec dubie aliquid ad corrumpendumvigorem regio ponit. Sed quidā excuſantesſe dicunt quia debiles ſunt: et quia aſſuetiscarere non poſſunt. Quibus idē ſeneca rn̄detdicens. Occurres hoc loco michi illa voce. Nimis dura p̄cipis: nos homūciones ſumꝰ. oīanobis negare non poſſumus. Scis quare nōpoſſums iſta? Quia nos poſſe nō credimusNolle in cauſa eſt: non poſſe pretenditur. Etiterum. Holeſtū eſt inquis carere aſſuetis voluptatibꝰ: abſtinere cibo. ſitire. eſurire. Necprima abſtinēcia grauia ſunt. deinde cupiditas relangueſcit: inde moroſus ē ſtomachusinde quibꝰ fuit auidus tibi odiū ē: deſideriaipſa moriuntur. Nō eſt acerbum carere eo qd̓cupere deſieris. Quemadmodū pernicioſior ēhoſtis fugientibꝰ. ſic omne incōmodum magis inſtat cedenti et auerſo: Hec Seneca.Expedit autē vt non ſolū in delicatis ſed etiāin vilibꝰ eſcis cōcupiſcencia mordinata vitetur. ad cauendꝫ murmur. quo deus multū offenditur. Vnde Augꝰ. De nulla re magis deūoffendiſſe ille populus dictus ē. ꝙͣ ꝯtra deummurmurādo. Sed vt ſciremus non dei creaturam eſſe culpabilē. ſed inordinatā cupiditatēnon ꝓpter porcū. ſed ꝓpter pomū mortē primus homo inuenit. ⁊ eſau primatus ſuos. nōꝓpter gallinā. ſed ꝓpter lenticulam ꝑdidit.Et iterū. Daniel ideo deſiderioꝝ. appellatuseſt. quia panē deſiderij non comedit. et potūconcupiſcencie non bibit. qꝛ magis criſtumꝙͣ epulas d̓ſiderabat. Hec Augꝰ. Et nō ſolūcorporis. ſed et animi voluptates ſunt debellāde. quia vt dicit Gregꝰ. Incaſſum caro atteritur. ſi a prauis ſuis voluptatibꝰ amicus nō refrenatur. Tu ergo hoc exemplo diſcipuloꝝanimatus paupertatē tocius āplectere viribꝰ