ꝑeat tormentis. Quāto enim maiori honoreſublimatus quis fuerit. tāto maioris v̓tutisdebitor erit aut maiori ſupplicio ſubiacebit.Ionores enim ſunt quaſi quedam ligna. adaugmentandum ignem in futura pena. VndeCriſoſtimus Honoris ſiquidem magnitudohijs qui non digne viuūt honore. cumulusincipit eſſe penarū Hec Criſoſtimus Et tuncambicioſus nullam requiē habebit. ſicut necin preſenti habere voluit. Cor em̄ ambicioſinumꝙͣ quieſcit ſed vel honorē quem non habet appetit. vel eum quē habet amittere metuit. et ſic dyabolus cor eius ſemꝑ mouet etrotat tamꝙͣ molendinum qd̓ nunꝙͣ pauſat.Et nota circa hanc materiam ꝙ preter ſymoniam et alia mala que frequēter nō ſine guiſcandalo cōmittuntur. ſunt adhuc quedammala quibꝰ hodie multi quaſi non mala ſedlicita eſſent implicātur Primū malum eſt:quia pleriqꝫ anteꝙͣ vocentur. promoueri addignitates et tua̓s eccl̓iaſticas ꝑ ſe et ꝑ aliosſollicite querūt nec vocationem humiliter expectant ſed ambicioſe ꝑueniunt Iij male accedunt teſtante apl̓o qui ait: Nec quiſꝙͣ ſumit ſibi honorē ſed qui vocatur a domino tāꝙͣ aaron. Quantūcunqꝫ em̄ ſufficiēs quis fuerit et virtuoſus profecto non erit dignus ſinon aſſumatur inuitus Nam cum qͥs hōrisprimatū ambit ex hoc ſolo efficitur indignꝰquia indebite preſumit Vnde Augꝰ. Statusſuꝑior ſine quo res publica non regit̉ et ſi bene adminiſtretur indecenter tamen appetiturVnde et Gregꝰ. Virtutibus pollēs coactus adregimen veniat v̓tutibus vero vacuus nec cōactus accedat De hijs qui ſele in patrimonium criſti ingerunt: ſic dicit bernh̓. Audiquerelas domini quid ſuper hac temei̓tate loquatur Ipſi inquit regnauerunt et nō ex meprincipes extiterunt et ego nō voͣui eos Quidiſtud temeritatis ȳmo quid inſanie Vbi timior dei. vbi mortis memoria. vbi gebennemetus ⁊ terribil̓ expectacio iudicij Hec bernh̓Vnde ſi aliquis ad primum locum ī eccleſiaeligitur tolerabile eſt licet periculoſum: quiaſcd̓m bernhardum non omnes qui vocanturad miniſterium eliguntur ⁊ ad regnum ſicutpatet de ſaule in regno et de iuda ī ſacerdocōelectis a deo. ſꝫ ſi ſe ingerit procurādo ſe eligidampnabile eſt et ꝑincioſum omnino. nemoem̄ debet eligi vel ꝓmoueri ſeu prefici. niſi dequo ſpirituſſanctus inſpirauerit. alioqͥnipſi.ſpiritui ſancto iniuria fit Vbi nota ꝙ cū ſcūslodowicus rex francie a quodam deuoto quereret cur ep̄i modo ſicut olim ſancti non eſſētille vt credit̉ nutū diuino reſpōdit. quia tūcep̄i per inuocacionem et inſpiracionem ſpūsſancti ab electoribus canonici eligebantur.nunc vero ſupplicaciones et procuraciones alias de eis prouidetur et ob hoc modo ſanctinon ſunt ſicut olim cōmuniter fuerunt Quoaudito rex dixit ꝙ de cetero nullatenus proaliquo ſupplicaret Non ſolum autem qui adcuras et dignitates ſe ingerunt in periculo ſūtſed etiam qui ad eas cum delectacione accedunt vel in eis cum delectacione perſeuerantVnde Gregorius vnuſquiſqꝫ ſuperbus rectortociens ad culpam apoſtaſie dilabitur quociens preeſſe hominibus delectatur. honorisſui ſingularitate letatur. Vnde autem hec viciorum radix pullulat in corde regentium niſiex imitacione illius qui deſpectis angelorūſocietatibus dixit. Aſcendam ſuper altitudinē nubiū ⁊ ſimilis ero altiſſimo In̄ magoꝑecurandum eſt vt qui regendis hominibus pͥfertur apud ſe penſet. quia ad ſatiſfaciendūdiſtricto iudici de ſua tantūmodo anima vipſufficit. et quot regendis ſubditis preſto eſtreddende apud eum racionis tēpore vt ita dicam tot ſolus animas habet. Nam cui eſſenūc iudicē libet huic vide̓ tūc iudicē nō libetIumea̓ri em̄ culpe nequeūt q̄ habēda ptātisamore ꝑpetrāt̉ Hec Gregꝰ. Nō dicit q̄ iudexē cui. ſꝫ eē iudicē libꝫ aīm viꝫ nō grad redarguens et ad volūtatē nō ad factū vituꝑacōeꝫreferēs Cui āt vide̓ tūc iudicē nō libet. de numero reproboꝝ ſe eē nō dubitꝫ Sicut em̄ elcītunc de viſione iudicis gaudebūt qꝛ aꝓpinqͣt eoꝝ r̄dēpcō ſic reꝓbi de viſiōe iudicis dolebūt qꝛ aꝓpīqͣt eoꝝ ꝑdicō Vn̄ ⁊ alio loco euāgelij dn̄s diᵗ De idē et̓n a dāpnacō vob̓ ſcꝫ inininet qͥ diligitis pͥmas cathedras Nō dicit qͥhētis ſꝫ qͥ diligitis nō arguēs eos q̄ hijs vtūt̉ex officij ordine. ſed eos qͥ hec dum habēt amāt veldū nō habēt affectāt. qd̓ ꝓcedit exambicione Ve qͥppe in ſcriptura ſacra notat eternā dampnacōeꝫ et gehēne ſuppliciū ſꝫ heuhuiꝰ ſeculiꝑeg̓nacōnē et pn̄s exiliū. In̄ criẜIec dictio ve ſemꝑ in ſcripturis dicit̉ de hijsqui nō pn̄t euadere a futuro ſupplicio Solentaūt ābicioſi ſe excuſando qn̄qꝫ allegare illudapl̓i et dicere Qui ep̄atum deſiderat. bonumopus deſiderat Quibus reſponderi poteſt qd̓opus ē bonū ſed deſiderare eſt malum. Sic etdici poteſt. qͥ aurū furatur. bonam rem furat̉qꝛ auꝝ bona res ē ſed furari malū ē Vn̄ apl̓usip̄m opus tāꝙͣ bonū ⁊ fructuoſū cōmendat.xp̄s vero ip̄m deſiderare tāꝙͣ malū et vanumcondēpnat Sic ergo pꝫ ex xp̄i v̓bis et ceterisſcripturis quia ābicioſus nō ē ī ſtatu grē etſalutis. Patet hoc etiam ex qͥbuſdā rōnibꝰet cauſis quia in tot humanis defectibus nullus relinquitur ambicioſo locꝰ excuſacionis.