Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
CLXXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Vnde Criẜ. Faciebat autem hoc rurſus erudiens nos. neqꝫ turbis cōmiſceri continue.neqꝫ fugere multitudinē ſemꝑ ſed alterutrūvtiliter facere Cōſpice nūc dominū ih̓m quōfugit honorē et aſcendit in montē orare. viꝫdocens mūdi proſpera fugere et cotta ea deūinuocare et quomodo querit loca ſolitaria. etvadit ad ea: affligit ſe et vigilias longas inpendit ꝑnoctās in oracionibus ⁊ ſe humiliāscorā patre. intercedit paſtor fidelis ꝓ ouibꝰſuis Orat em̄ nō ꝑ ſe ſed pro nobis. tamꝙaduocatus noſter et mediator apud patrenOrat etiam. vt det nobis orādi exemplum.Frequēter inde diſcipulos monuit ⁊ hic oꝑecōprobauit Non orat inquantū deus. quiaſic ei orare non cōpetit: ſed in quantū homoet ſic ei competit qͥa aduocatus noſter factuseſt; et ideo ꝓ pcc̄is nr̄is interpellat OratioOmine iheſu xjē fac̓ me oculos mentis a carnalibus delicijs. a terrenisdiuicijs et a mundanis ābicionibꝰad te ſubleuare. et ſuꝑ fenum carnalis voluptatis tꝑalis poſſeſſionis et mundialis gloīediſcumbere vt merear ſociari quinqꝫ ſpūaliūpanum refectione ſciꝫ timore diuini iudicij.horrore peccati. dolore contricionis. pudoricōfeſſionis. et labore ſatiſfactionis: ac duobus piſcibus ſtabilitati ſcꝫ ꝓpoſiti et deſiderio in melius proficiēdi. quos puer vnus ſcꝫhumilit̓as habet que graciam ⁊ gloriam mereri ſolet. AmenDe ambicione etquibuſdam alijs clericorū et religioſorū defectibusCapitulumLRVIIIIrca premiſſa meditare et cōfidea̓ quomō dominus vere etnon ficte honorē regiū fugitet declinauit non ſicut illi qͥne apud hoīes vileſcāt recuſant orē qd̓ corde deſiderantSunt em̄ multi impotiſſime religioſi qͥ dignitates ſe nō appetere ſimilant: ſed cum offerūtur manibus et pedibus promptiſſimi occurrūt et leti ſuſcipiūt. ymmo et qn̄qꝫ voluntarie ſe offerunt. Sunt etiam ex hijs aliquiqui in dignitatibus poſiti fingūt ſe velle easnon habere. ſed nichilominus ꝑ ſe et media.xiitores ꝓcurant et occaſiones querūt ſollicite.qd̓ poſſint in ipſis officijs remanere Nō fuitaliihuiuſmodi ſimulacio et fictio in dn̄o proutpatet ex eius facto: Niſit em̄ diſcipulos permare nec cū eis nauem intrauit ne turbe euminter diſcipulos quererēt ⁊ deinde de ip̄is nōaduertētibus ſolus in montē aſcendit. et ſicmanus eorū euaſit. Vide cū quāto ſtudio etcautela fugit et declinauit honorē Exēplumdedit nobis vt et nos ita faciamus Nō em̄lxxv.pro ſe: ſed pro nobis fugīt Cognoſcebat nāqꝫ quāte ſit temeritatis. ſi ad honores aſpiremus Honor em̄ de maioribus eſt laqueis ⁊grauioribus ponderibus ad ſubuerſionē animarū ſiue ſit honor ꝑ re lacionis ſiue potentieſiue ſciencie ⁊ ſil̓ium Vix enim fieri p̄t ꝙ quiin honore delectatur in ꝑiculo vel precipicionō ſit vel qd̓ eſt peius iam precipicio colliſusAmbitio enim eſt viciū peſſimū: ac cauſa etradix multorum aliorum vicōrum. Multosquippe hec paſſio ſic excecat. vt etiā ea quemultis alijs manifeſta ſunt ipſi nō videantſic que in foueam primo culpe ⁊ deinde gehēne cadant. Et quid ꝓdeſt eis ſi mundum lucrentur vniuerſū. ſeipſos autem ꝑdant et detrimentum ſui faciant. Si forte blādiunturſibi aliqui ambicōſi ſub ſpecie lucri animarūquaſi ſic melius poſſēt intendere ſaluti alioꝝQuibꝰ ber. reſpondet dicens. Vtinā quiſqͥsſic intrat ſi fieri poſſet tā fideliter miniſtraretquoniam fiducialiter ſe ingeſſit. Ac difficiſefortaſſis et impoſſibile ē vt ex amara radiceambicōnis ſuauis fructus prodeat caritatisSed heu cōmuniter hodie honor ⁊ nō onusgloria et non pena attēditur: et honoris nōmen nō virtutis tenetur Inde ber Currit̉ inclero paſſim ab omni etate et ordīe a doctispariter et īdoctis ad eccleſiaſtitas curas tanꝙͣ ſine curis iam quiſqꝫ victurus ſit. cum adcuras ꝑuenerit. Nulti nō tanta fiducia et alacritate currerēt ad honores: ſi eſſe ſentirentet onera: Grauari ꝓfecto metuerēt: nec cumtanto labore et ꝑiculo quarū libet affectarentinſulas dignitatū. Nunc vero quia ſola attēditur gloria et nō pena: purum eſſe clericumerubeſcit̉ in eccleſia ſeqꝫ viles eſtimāt et inglorios. qui quocūqꝫ eminentiori loco nō fuernit ſublimati. Idem etiā ber. qͣi ſubſannando alloquit̉ ambicōſum: ſic dicens. age ergoquoniā duriſſimum iudiciū hijs qui preſūtfiet: ⁊ potētes potenter tormēta patient̉ aſcēdit ſuꝑbia tua ſemper. ſequere regem tuumomne ſublime videāt oculi tui. feſtina multiplicare p̄bendas. in archidyonatū vola. deinde ſpira ad epiſcopatū. ne ibi quidem requiēhabiturus: quoniā ſic itur ad aſtra. Quo ꝓgrederis miſer. An vt ab altiori gradū ſit caſus grauior. Neqꝫ em̄ ſic paulatim decidesſed tanꝙͣ fulgur impetu vehementer qͣſi alterſathanas ſubito deicieris. Nec bern̄. Vnde etIhero. Letamur ad aſcēſum: timeamꝰ lapſūnon eſt tāti gaudij excelſa tenuiſſe: quāti terroris de excelſis cecidiſſe. Hec Ihe̓o. Timeat ergo ambicōſus ⁊ ſe corrigat ne apud homines exaltatus ⁊ ad tempus falſis florēsbonis apud deū humiliet̉ et in eternum veris