quem ad cum habebant: tū quia ſolicitabantur qualiter ad eos veniret. Et Ihero. Quoſermone oſtenditur inuitos eos a domino receſſiſſe: dum amore p̄ceptoris nec pūcto quidem temporis ab eo volūt ſeꝑari. Recte autēquaſi inuiti et retractātes apoſtoli a dominoreceſſerant: ne illo abeunte naufragia ſuſtinerent. Et quia xp̄s erat ꝓmiſſus rex futurusideo poſtqͣꝫ cōfeſſi ſunt eum criſtū: volueruntconſequenter ip̄m facere regem. cōſiderabantem̄ ꝙͣ ipſe qui eos ſaciauit poſſet eoꝝ neceſſitatibus ſubuenire: et ſub tale rege videbatureis nō poſſe egere. Putauerunt forſan illumſic veniſſe vt iam regnaret: et volebant puenire tempus eius quod ipſe apud ſe vſqꝫ infinē ſeculi occultabat. Ibi Beda. Turbe viſo tāto iniraculo intellexerunt piū atqꝫ potentem; et idcirco voluerūt eum facere regem. ethomines namqꝫ voſūt habere regē pium adregendum: et potētem ad tuendum. Vnde etCriẜ. Nouit em̄ eos quia tā faciliter multosꝓcurauit. et idē o ſub ip̄o ocioſam et reſolutāet caſtrimarginoſam putabāt ducere vitā. qͥoībꝰ habūdarēt et nichil laboꝝ vel impenſaꝝimpenderēt. et ideo corruptam eoꝝ nouit eſſeintencōem et non conſentiens reſolute ocioſitati et guloſitati fugit ab eis. quia ꝙͣuis bonum vellent. tamen nō bene voluerūt. Vndeetiam Augꝰ. Fugit xp̄s cum eum volueruntfacere regem. Omnia enim bona terrena contempſit homo xp̄s vt contempnēda inonſtraret. omnia mala ſuſtinuit. vt nec in illis quereretur felicitas. nec in iſtis timeret̉ aduerſitas. Iheſus ergo ſcrutator cordiū cognoſcēsvoluntatem eorum poſtꝙͣ precepit diſcipulistranſfretare. fugit ip̄e ſolus a turbis in montem orare et gratias prī ꝓ beneficijs agere: etnobis in hoc formā dare: ita ꝙ illi nō ꝑpenderūt: nec eum inuenire tunc potuerunt Sequere autem tu eum alonge. ſi forte dignabitur te vocare vel ſaltem aliquid de reliquijs refectionis et gratie tibi impartiri. Fugit ergodominus in mōtem id eſt celeriter aſcendit:noluit enim tēporaliter honorari exemplo ſuonos docēs vt vanam gloriam fugiāꝰ: ⁊ in bonis que agimus hūani fauoris retributionēvitemꝰ Vnde Griẜ Cōſiderandum autē ꝙ cūdominꝰ magna oꝑat̉ dimittit turbas: docēsnos nūqͣ gloriā que a ml̓tis eſt ꝑſequi. neqꝫ attrahere ml̓titudinem. Et vt dicit Augꝭ.noluit rex ab hoībꝰ fieri qꝛ hūilitatis viamon̄dit miſeris dedit itaqꝫ nob̓ exēplum hūilitatis et fugiēdi honores et acceptādi laboresqꝛ q̄ſitꝰ ad regnū et hōres fugit q̄ſitꝰ ad paſſionem ⁊ mortē vltro ſe obtulit vt ſcꝫ exēploeius ꝑati ſumus aduerſa tolerandā cauti adblandimenta declinanda. et ne nos aduerſafatigando deiciant vel ꝓſpea̓ emolliendo decipiant: crebris p̄cibus a domino imploremꝰet eius auxiliū inuocemꝰ Omnē ergo laudēhumanā fugias cū horrore tanꝙͣ venenū mortiferū: ⁊ oēm cogitatū ſuggerētē tibi appetitūcuiuscūqꝫ altitudinis ſub quocūqꝫ pretextucaritatis in ipō principio et ortū ſuo. velut caput draconis infernalis tā cito mortifices cūbaculo crucis Preꝑa qͦꝫ teipſum ad quēcūqꝫobprobria quecūqꝫ aſꝑa quecūqꝫ aduerſa ꝓcriſti nomine ſufferenda ⁊ ī deſpectu tuo gaudeas. teipſum talem vere et ex corde reputāsqui merito ab omnibus deſpici debeas. ſemꝑtibi criſti humilitatem et duriſſimam paſſionem reuocando ad memoriā. qui regnum fugiens crucem voluntarie eſt amplexus omnicōfuſione contēpta. Aſcendit itaqꝫ dominusin montem velut in locū celo proximiorem: innuēs vt ad ſublimia vite virtutū cliuo aſcendamus. et celo proximi eſſe cupiamus. et orare. vt ſi bene orare volumus. mentē ſurſuma terrenis leuemus: et ſolus. vt non in ſtrepitu ſed in loco quieto oremus; et nos totoset vires noſtras ad deum colligamus. Et bene cōiungit iſta duo ſcilicet ſolus et orare qꝛſolitudo amica et vtilis ē orationi. ſcd̓m illudtu autem cū oraueris intra cubiculum ⁊ clauſooſtio ora patrem tuum in abſcondito. Habemus hic exemplū triplex. ſcilicet a terrenisrecedendi. orandi. et nobis ipſis vatandiEt eſt notandus ordo. quia orationem precedit dimiſſio turbarum. dimiſſa enim turbaſcilicet tumultū homininū affectionum cogitacionum aſcendit in montem ad orandum.et comitatur ſolitudo. quia ſolus aſcendit cūintencione orandi et ſequitur nobis ipſis vacacio quia veſꝑe facto ſolus erat ibi In quodat exemplum? ꝙ homo poſt ſermonem velaliud opus bonum debet a turbis recedere ettumultibus et redire ad locum ſolitarium vtproprios defectus qui contrahuntur ex conuerſacione cum hominibus recolligat et abſtergat. profectus vero ſi quos inuenit deiglorie aſſcribat. et debet aſcendere in montem ad orandum vt deum orando quea̓t nonenim debet orans in terrenis deſiderijs iacerenam ſcd̓m bedam. qui de diuicijs et honoreſeculi obſecrat ī infimis iacet viles ad deumpreces mittit debet etiam ſibi vacare vt hauriat: qd̓ poſte a docendo effundat vel oꝑandoexerceat Hic̄ datur intelligi. quia cum dominus ſederet in mōte cum diſcipulis ſuis ⁊ videret turbas ad ſe veniētes deſcēdit in mōte⁊ circa īferiora loca turbas pauit et deinde fugiēdo honorē regiū iteꝝ in mōtē ſolꝰ aſcēdit