nec ipſe totū corpus et animaꝫ pro eis exponere vellet igni perpetuo. ⁊ valedicēs omnibꝰillis receſſit ab eis. Deinde ſubiūgit de nondiligēdo corꝑe ꝓprio plus ꝙͣ xp̄m. Et ponitſcd̓m impedimentū. qdꝫ eſt amor carnalis voluptatis. dicēs. Et qui non accipit crucē ſuāquotidie et ſequit̉ me. non ē me dignus qꝛnec meo ꝯſorcio pergraciā. nec meo ſolacio ꝑfamiliarē preſenciam. nec meo ꝯuiuio ꝑ gloriam. Vt em̄ dicit Bernh̓. Delicata ē diuina cōſolacio. et nō datur admittentibꝰ alienam. Crucē autem accipimus. cū ꝓpter fidēcriſti. martiriū ſuſtinemus paſſionē dominiper ſanguinis effuſionē imitādo aut cū penitēcie onus aſſumimus. cōcupiſcencias carnisper eius afflictionē rep̓mendo. aut cū proximis cōpatimur. neceſſitatē illius noſtrā compaſſionem putādo. In cruce em̄ omnia tormētorum genera deſignātur. Vnde crux a cruciatudicitur: ⁊ cruciari dicit̉. qui qͦlibet modoaffligit̉. Et quotidie ac ſemꝑ crucē portaredebemus. vt amorē xp̄i oſtēdamus. et ſemꝑnos xp̄m amare doceamus. Nō ſūt aduerſatimenda. non proſpera et carnalia deſideriaſectanda. vt crux xp̄i ferat̉. que neceſſario īhac vita eſt ferēda. Vnde Augꝰ. Crux domīnon tantū illa dicit̉ que temꝑe paſſionis ligni affictione cōſtruit̉. ſed et illa que tociusvite curriculo cunetaꝝ diſciplinarū virtutibꝰcoaptat̉. Tota em̄ vita xp̄iani hominis ſi ſecundū ewangeliū viuat. crux atqꝫ martiriūeſt. Vbi Criẜ. Crucē ſuā tollit. qui ꝑatus eſtad omne periculū ꝓpter deū. ſi neceſſe fueritvſqꝫ ad mortē. magis ꝙͣ reliquere xp̄m. Illetalis. et ſi miſericordia dei euadat. tamē qn̄tum ad ꝓpoſitū ſuū quotidie cruciat̉: ideo ⁊ſi nichil tale paſſus fuerit. tamen mercedeꝫaccipiet. voluntas em̄ apud deū remuneraturnō opus. qꝛ voluntas ex arbitrio nrō procedit. opus aūt ꝑ dei graciā cōſūmat̉. Aec Criſoſtimus. Et quia crutis accepcō poſſet fiei̓ſiniſtra intencōne. ideo additū eſt. et ſequit̉me. non mundū per viā cupiditatis. non carnem ꝑ viam voluptatis. non hoīes per fauorem et gloriam vanitatis. Dominū em̄ ſeqͥtur licet crucē ferri videat̉. qui nō ꝓpter delaude in et eternā intencōneꝫ. ſed ꝓpter inanem gloriā ⁊ tꝑale lucrū aut commodū imitatur dn̄i paſſionē. ſeu affligit carnē. ſeu ꝓpimo carnaliter cōꝑatitur. vt culpe eius faueat. vel eciā qui in angaria vt rota fenū. crucem portat. Quia vero vt dicit Criẜ. precepta hec que iniūgit. oneroſa videbant̉. ponitet vtilitatē eorum maximā. dicens. Qui inuenit animā ſuam. ſcꝫ hanc preſentē vitamque cauſat̉ ab anima exiſtente in corꝑe. etquerit eā ſaluā faceret ſcꝫ pōciꝰ xp̄m et nomēeius negādo. vel ab amore eius cadendo. velquodcumqꝫ opus iuſticie deſerendo. vel eciācarnis deſideria ſectando. vel alias verbo autopere deū poſtponēdo. ꝙͣ vitā preſentē temꝑaliter amittendo. ꝑdet eam eternaliter. quiaperdet vitā eternam. Vnde Remigius. Quihanc preſentē vitam et lucē. ac eius delectacōnes ⁊ voluptates ad hoc deſiderat. vt ſemper inuenire poſſit iſtam quam ſeruare cupitperdet. ⁊ animā ſuam eterne damnacōni prepacat. Et qui perdiderit tꝑaliter aīam ſuaꝫid eſt vitā hanc animalē. et paratus eſt ꝑdere eam ad mortē temꝑalem eam pro xpō exponendo. et oīa xp̄i amore poſtponēdo: et ideoſequit̉. ꝓpter me ſcꝫ diligendū in corde. confitendum in ore. imitandū in oꝑe. non ꝓpterſe vt latrones. vel ꝓpter fauorē humanū. vtſuperbi vane gloriantes. nō ꝓpter temꝑalēmercedē. vt cupidi terrena ſectantes. inueniet eam in futuro ſaluam. qꝛ inueniet et accipiet ꝓ tranſitoria eternā. Vnde Augꝰ. Quisquis ꝓpter deū hanc vitam que nūc corpoīsviuificacōe ex anima temꝑalit̓ mortalis cōſtat libenter deſpexei̓t. in futuro eandē corporis non ſolū anime vitam eternā ⁊ immortalem recipiet. Hec Augꝰ. Animā ergo in hocloco pro vita pn̄ti poſuit. quia om̄is vita nrāin anima eſt. Anima quippe dicit̉ inquantūcorpus animat ſiue viuificat. ſpūs dū ſpiratmens inquantū recordat̉. ſeu meminit. animus dum vult. racio dū rectū iudicat. ſenſusdum ſentit. memoria dū recorclat̉. voluntasdum ꝯſentit. Nec nomīa diuerſa ſūt animenec ꝓpter anime pluralitatē. ſed ꝓpt̓ effctuūmultitudinē. Vnde Augꝰ. Anima ex eo dicta eſt ꝙ animet corpus ad viuendū. hoc eſtviuificet. Spūs eſt ip̄a anima. pro ſpūali natura. vel ꝓ eo qd̓ ſpiret in corꝑe. Spiritus adſubſtanciā dicit̉. anima ad viuificacōnem.Eadem eſt ſubſtancia. ſed ꝓprietas diuerſa.Nam vnus et idē ſpiritus. ad ſeipſū diciturſpiritus. ad corpus anima. Nec Augꝰ. Spiritus ergo qͥ eſt ſubſtācia noſtre anime ſi deſiderat ea que ſūt corꝑis in his perdit̉ totū bonum eius. quia totū bonū ſpiritus noſtre anime eſt. in auertendo ſe a carne. et abſtrahendo ſe a deſiderijs concupiſcēcie. ſic enim vintit paſſiones. et v̓tute perficit̉. et contēplacioni coniungit̉ ſuperiorū. et depurat̉ et mūdatur. vt ſit honeſtate ſubiectum. et diuineſapiencie ſpetulum. Qui ergo aīam id eſt vitam preſentē ī anima deſignatā. inuenit et amat inordinate. in ea carnaliter viuere cupiendo. Vnde et dicitur animalis homo ꝑdeteam in futuro. Res enim perdit̉. que finem