Vbi ſciendum ꝙͣ preceptum datur vel ad exequendum. vel ad probandū: vel ad inſtruendum. Primū obligat ad faciendum remprecepti. Scd̓m ad ſequendū volūtatem ſeuintēcionem precipientis. Terciū ad diſtendum aliqͥd ex precepto. et hoc tercio modocōminatus eſt eis ne aliqui dicerēt Vnde nōfuit ſimpliciter inhibicio dicendi: ſed pociꝰmoralis inſtructio. vt exemplo ſui bona quefaciunt homines velint latere: ſed tamen vtproſint alijs prodant inuiti. et ideo iſti nōſunt trāſgreſſi: qꝛ non fecerūt cōtra intencionem p̄cipientis Inde deus iuſſit taceri nonſimpliciter: ſed ꝓpter gloriam. ſed taceri nōpotuit verū eſt vtiliter ꝓpter aliorū ſalutemNam nō poſſe vtiliter fieri dicit̉ ſecundumius non poſſe fieri De hoc etiā habes ſupͣ decuracione lepro ſi Allegorice vterqꝫ populuscecus et ſine lumine veritatis erat. domino ꝑhoc ſeculum tranſeūte. et niſi vterqꝫ ī domūid eſt in ſanctā eccleſiam veniat et verbo deicredat: lumēnon meretur recipere. In ipſaem̄ eccleſia ī quā venit criſtus ꝑ carnem illuminantur ceci ꝑ fidem criſti incarnati. VndeRemigiꝰ Allegorice aūt per hos duos cecosduo populi deſignātur ideſt iudaicus et gentilis De vtroqꝫ autē populo in ſe credentesxp̄us illuminauit in domo per quā intelligit̉eccleſia. quia abſqꝫ vnitate eccleſie nullusſaluari meretur Illi aūt qui crediderūt aduentum domini: ꝑ vniuerſū orbem diffamauerunt Hec Remigius Spiritualiter etiamduo ceci ſunt intellectus et affectus. dio aūtſunt oculi ītellectus. dexter fides diuinitatisſiniſter fides humanitatis. duo ſimiliter ſūtoculi affectus dexter amor bonitatis ſiue glorie diuine. ſiniſter. timor iuſticie vel gehēneEt ſic eſt quadruplex cecitas in qͣtuor oculisPrima ē error circa diuinitatē. ſcd̓a ē errorcirca humanitatē. tercia eſt malignitas cōtemnens bonitatē ſiue gloriā diuinam. qͣrtaeſt preſumptuoſitas non videns gehennamet non timens iuſticiā Egreſſis aūt de domoillis ſciꝫ duobꝰ cecis iam illuminatis obtulerunt ei hoīes illius terre hominē mutū et ꝙpeius ē habentē demoniū Hic ſecundū Criẜ.non erat mutus a natura ſed a demone inſidiante et linguā tenente et ideo eiecto et expulſo ꝑ dn̄m demonio. locutus eſt qͥa amotoimpedimento habuit loquēdi officium ſicutprius In quo ſcd̓m Iſylariū rerū ordo ſeruatus eſt nam demonium prius eicitur. et tūcreliqua corꝑis officia ſuccedunt. Et mirateſunt turbe ſciꝫ ex ſignorū nouitate dicentes.Nūqͣ apparuit ſic ī yſrahel idē talia mia̓culanon ſunt viſa inter iudeos Vbi Criẜ. PrepoXClfiebant qͥdem ceteris eum non quia curabatſolū ſed qm̄ facile ⁊ velociter et infinitas egritudines et inſanabiles ſanabat Phariſei ātdicebant. in principe demonioꝝ eicit de moīaQuaſi dicerēt: non eſt hec poteſtas a ſe vela deo. ſed a dyabolo Vbi Ihero. Quia virtutem negare non poſſunt opus caſūpniant̉Et Remigius Scribe namqꝫ et phariſei fcādomini negabant que poterāt. et que non poterant negare: in ſiniſtrā ꝑtē interp̄tabant̉.Turbe namqꝫ deuoti et ſimplices oꝑa deiconfitebantur. et cum dei reuerēcia et laudeadmirabantur. ſed phariſei inuidi et inſidiantes expulſionē demonis prīcipi demonioꝝaſſcribebant et oꝑa dei calumniabāt̉. Odiūem̄ ⁊ iniudia faciunt interpretari facta in deteriorem ꝑtem. et ꝑuerti iudicia. Phariſeiaūt odiebant xp̄m quia acriter arguebat vicia eorū. et ideo miracula a criſto facta v̓tutediuina dicebant eſſe facta arte magica: ⁊ eodem modo eiectionē demonū factam ꝑ criſtūdicebant fieri virtute cuiuſdam demonis ſuꝑioris ſibi familiaris et priuati. quē vōbantbeelzebub. cui inferiores obediebant ad nutūde corporibus exeundo. Sed iſtud inferiusde alio demoniacō rōnabiliter reꝓbat̉ a xpōHiſtice aūt in turbis cōfeſſio nacionum: inphariſeis infidelitas ſigͣtur iudeorū. Et ſicutin duobus cecis ſignatus eſt vterqꝫ populusiuideorū et gencium. ita in homine muto ⁊ demoniacō generaliter ſignatū eſt om̄e genushumanū. Vnde predicatores obtulerūt dn̄ohominem mutū. id eſt genus humanū mutūa confeſſione fidei. demonium habentē et ydelatrie deditum. Sed eiecto demonio et ydolatria relicta. locutus eſt mutus: et criſtumconfeſſus. Per iſtum etiam mutū ſignaturquilibet homo poſſeſſus a demone ꝑ peccatūmortale. et dicitur mutus quia loqui non p̄tmeritorie. ſed deo curādus offertur quandoiuſti pro eo deprecantur. Et tūc demō eiciturquando pcc̄m ipſius a deo ꝑ infuſionē gracierelaxatur. tunc que ſoluitur eius lingua addei preconia ꝑſoluenda Qui em̄ a demone ꝑpeccatum poſſidetur: ſi conuertatur et ad penitenciam redeat. mox videbis mutū loquētemdeum laudantem. ſeip̄m accuſantem: et veritatem predicantem. Phariſei aūt hoc demoniorum principi attribuentes ſūt hominesmaligni bona alioꝝ deprauare et ꝑuertere ſtudentes Dominus aūt nō diſiſtebat a predicacione ꝓpter illorū deprauacōeꝫ docens nosacculatoribus nr̄is retribuere nō accuſacōesſed beneficia Vn̄ Criẜ. Voluit dominus ipofacto accuſacionem redarguere phariſeorūdicenciū in principe demoniorū eicit demoīa