Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
CXXXv
Einzelbild herunterladen
 

laudē huānā ſꝫ ꝓhibꝫ narnaī̓ ad d̓i gl̓aꝫcredendo adorat diligendo dominum appellatmetuendo. Beneficium datur cum criſtusſurgit preces exaudiendo. turbā eicit peccataexpellendo vel impediencia remouēdo domumintrat graciā infundendo prius em̄ eicitur culpa ſic ingredicur gracia Et ad inſinuādumhumilitatem docens dominus iheſus fugereoſtentacioonē et inanē gloriam: precepit ꝑntibus ne alicui dicerent qd̓ factum erat oſt ēdens vt dicit grecus. qd̓ largitor bonorū eſtnon aūt cupidus glorie. datqꝫ totum nichilrecipiens Et tn̄ ex iuit fama hec in vniu̓ſamterrā illā ſcꝫ ꝓuincie gallilee ad maīfeſtādāmiraculi magnitudinē et veritatē vbiqꝫ Prohibuit quidē dominus iactanciā iniraculimanifeſtacionē. qͥa res ipſa ſe indicabat etmanifeſtam faciebat Ac ſi diceret. Nolitegloriari ī bonis oꝑibus veſtris. ſicut nec egoin eis. Vbi ſciendū qd̓ criſtus publicari precepit oꝑa miraculorū ꝓpter mundi honorē. laudes hominum ſeu vanam gloriam nonpublicari. ſed ad glorificandū deū ad fidemꝓbandā et confirmandā ꝓpter que dominꝰmiracula faciebat non probibuit enarrare.Vnde parētes puelle p̄ceptum dn̄i ſeruauerunt ꝓpter humanū applauſū ipſum mia̓culūnon publicando nec contra ꝓhibicionem deifecerunt hoc ad dei gloriam preditando. Etſimiliter fecerūt duo a cecitate cua̓ti de qͥbusmox ſubiūgitur et plures alij de quibꝰ alibiſimile reꝑiturOracioOmine ih̓u criſte adoro pedes mīe etvitatis tue dep̄cor te pijſſime ſanafactu gracie tue animā meā ſanguinolentam et pcc̄is varijs maculatā ac reſuſcita eam a morte volūtatis ꝓpoſitiqꝫ peſſimiet occulti. ac reſtitue me deo et patri tuo cuime filiū inter coheredes tuos adoptaſti. Nememineris bone domine iuſticie tue acu̓ſuspcc̄orem tuum neqꝫ ire adu̓ſus reū tuum. ſedmemor eſto benignitatis tue erga creaturamtuam miſeracionis tue erga miſerū tuum domine deus meus Amen¶¶ De duobꝰ cecis et vno muto Ca IT tranſeunte inde iheſuſciꝫde domo pn̓cipis ſecuti ſunt duo ceci miſericordiā cumclamore in via petētes. et deuota oracione dicentes. Miſerere nr̄i fili dauid. Vlgataem̄ erat fama apud iudeos. qd̓ criſtus naſciturus erat de ſemine dauid ſcd̓m carnem Etideo qͥa credebant ip̄m eſſe xp̄m. ipſi dauidpromiſſum vocant eum ſic dauid filiū. Clamabant aūt qͥa ad lrām non videbant. qm̄ꝓpe eſt dominus. Ibi Criẜ. Vide aūt eorūdeſideriū. et a clamoe̓ et ab ipſa īterpellacōeNeqꝫ em̄ ſimpliciter acceſſerūt. ſed magneclamantes et nichil aliud ꝙͣ miſericordiampoſtulātes Filiū aūt dauid vocabant: quianomen honoris eſſe videbatur aūt veniſſet domuni. id eſt ad hoſpicium ſuum in illaregione īterrogauit eos ſi crederēt eum hocpoſſe facere Quaſi diceret cōfeſſi eſtis humanitatē me dicendo filiū dauid. ſi creditis qd̓poſſū hoc facere vt deꝰ opus em̄ ē diuinitatisNon interrogat qͣſi ignorans eorū fidē quiaomīa ſciebat per certitudinem. ſed vt confeſlio exterior adderet̉ fidei interiori et ſic eſſentdigniores illuminari et mercede ampliorꝭ qꝛſecundum Apl̓m. corde creditur ad iuſticiāore autem cōfeſſio fit ad ſalutem. Vnde ſiabanus Non quaſi neſcius interrogabat. ſꝫvt fidem confeſſio promat. confeſſionē v̓tusſalus que cōmittetur virtutem. Dicunt eifidem confitendo vtiqꝫ domine. Vbi Griſoſtimus. Non vltra filium dauid vocant: ſepaltius extendunt̉. et domium ꝯfitent̉ quodeſt nomen poteſtatis Tunc poſt confeſſionēfidei. tetigit oculos eorū Vbi Rabanꝰ Confeſſio oris factū meruit diuine pietatis.lix factus. ad quem tanta ſeq. uit uirtus Exdixit ſꝫᵐ fidē veſtram fiat vob s. id eſt ſicufides mentē illuīat ita oculus lucē reſtituatEt ſtatim illuīa ti ſunt aperti oculi eorū Ecce qͣnta eſt fides ſimpl̓r credentiū que merettot donorū collationem et augmentum adeovt oīa poſſibilia ſit credēti eos ī via cua̓tvt laudes hoīm iactācie gloriā vitare doceat Vn̄ criẜ. Rurſꝰ āt hoc erudᵗ nos gl̓aꝫ ml̓titudinis expellere: qꝛ em̄ ꝓpe erat domꝰ ducit eos illuc ſingulariter curaturus Vnde etꝓpter humilitate eciā cōminatur eis. ne cuidicāt vt ad fugiēdā iactāciā inanem gl̓amnos īſtruat It em̄ dicit criẜ. iuſtꝰ laudat̉ī facie flagellat̉ ī mēte Sꝫ illi ceci illuī ati exeūtes ſcꝫ de domo diffamauerūt. i. faeiꝰ mia̓culū fcūm diuulgauer̄t ī tōͣ t̓ra illaet publice nunciauerūt et ꝓpter memoriamgͣcie non potuerūt beneficiū tacere. ſꝫ ingͥtigrē dei facti ſūt p̄cones euāgeliſte Vn̄ IeroDn̄s qͥdē ꝓpt̓ huīlitatē fugiēs iactācie gl̓amhoc preceꝑat et illi ꝓpter memoriam gracienon poſſunt tacere beneficium Vnde et Criẜ.Si autē alteri videt̉ dicēs vade enarra gloriā dei. ē contrariū illi hoc. ſed vt valdecōueniens. Erudit em̄ nos ipōs qͥdē de nob̓ip̄is nichil dice̓ ſꝫ et eos volunt nos ꝓpternos laudae̓ ꝓhibere Si āt ad dei gl̓aꝫ refert̉ ſolū ꝓhibere ſꝫ iniūge̓ hoc face̓ Vt em̄ ſupͣdictū ē ſolū ꝓhibꝫ dn̄s publicari bn̄ficia ad