Nec Eriẜ. Voſpiciolum quidem habuit virginis vterū reclinatoriū habuit preſepiū nōpprium ⁊ crucis patibulū ſepuſchrū habuitſed alienum. Iic ergo remouetur cupiditasterrenorū a volentibus ſeqͥ criſtū. Auditaautē criſti pauꝑtate non inſtitit amplius vtſequeretur Vnde Criẜ. Non aūt reſpondetſequar te pauꝑem. hoc em̄ dominus forſitātonceſſiſſet Iel ꝑ vulpes doloſitas et ſimulatio per volucres manis iactācia et elacio ſignatur Quaſi diceret dn̄s Doloſitas et ſimilatio latent in corde tuo. quia ſcꝫ cauſa cupiditatis et vane glorie vis me ſeqͥ. et ideo tein ſocietatē meā nō recipio. qꝛ filiꝰ hominisſimplex contra doloſitatem. humilis cōtra ſuperbiam nō habet in te vbi caput reclinet. caput em̄ criſti deus eſt deus autē habitat inhumili et ſimplici et tremente ſermones eiꝰEt ipſa reclinacio capitis nō etectio humilitatis magiſtra eſt que in illo locū non habētIn tribus ergo iſte rep̄henditur a domino.ſcilicet in doloſitate: quia ficto animo et nōſimplici ſequi volebat naͣm aliud ab eo querebat et in cupiditate. qꝛ eum ꝓ queſtū ſeqͥintēdebat et in elacione. qꝛ ꝓpter inanē gloriam ei adherere cupiebat. ſicut vulpis eſtaninal fallax inſidijs intentū et rapinis plenum auis verō alta petens et aſcendens ſurſum Hic ergo ſequi volebat magiſtrū nō vtvirtutes diſceret. non vt pauꝑtatē et humilitatem magiſtri imitaretur. ſed vt fictusdiſcipulus deciꝑet et ſub magiſtro humilitatis et pauꝑtatis honorū dignitates ambiretet diuicias congregaret. Et hunc ambicioſiet ſimoniaci in eccleſia imitantur qui cupiūtad alta ſubuehi. querētes que ſua ſunt. nōque iheſu criſti nō vt miniſtrēt ſed miniſtrētur et ideo vulpi doloſe et volanti aui. mei̓tocōꝑantur Per hunc eciam ſignificantur querentes intrare religionē vel monaſteriū diuicias habencium. non ex deuocione. ſed vtex pauꝑibus diuites et ex cōtemptibilibushonorati fiant. Ideo talibus dicitur vulpesfoueas habent et volucres celi nidos ideſt demones doloſi et ſuꝑbi habent in vobis habiraculum. ſed non criſtus. Poteſt inſuꝑ diciꝙͣ vulpes foueas habent. ideſt doloſi habentcautelas ad quas refugiūt ne in ſuis capiāt̉malicijs et volucres celi nidos id eſt ſuꝑbi q̄runt eleuari in altis filius aūt hominis nonhabet vbi caput ſuum reclinet in talibus idēille qui ſecūdum dictamen rōnis viuit talianon querit. Vt ergo dicit Criẜ. ſcriba hicnon fide credendi ſed ſimulata mēte acceſſitad dominum vn̄ inſpector cordium et ſecretorum cognitor deus temptātem ſe pociꝰ ꝙͣcxX⁊vere ac fideliter ſequi volentē non inim eritorefutauit Nam vt ait Augꝰ. videbat eumdoloſa ſimulacione tenebroſū et ventoſa elacione iactatum non habere locū humilitatisvbi doctorē ſe inclinantē exciꝑet. qꝛ in diſcipulatu criſti nō illius graciā ſed ſuam gloriārequirebat Dixit autem dominus alteri cuiꝰpr̄eꝫ iam mortuū ſciebat Sequere me. Quireſpondit Domine quod eſt reuerēcie ꝑmitte me qd̓ ē obediencie qꝛ d̓ diſcipulis ſuis ſcꝫfuturus dicitur et ſi nondum ea̓t prim umire et ſepelire patrē meum qd̓ eſt opus mīeVbi Rabanꝰ non diſcipulatū reſpuit. ſꝫ expleta primū funeris pietate libe̓ior hūc ſequideſiderat ſicut helizeus vocāte ſe helia. oſculex inquit. oro te patrē meū et matrē meāet ſic ſequarte Iheſus autē ait illi animocorripiendi Sequere me nō obſtāte patis.tui funere. quaſi dicat nō eſt de caritatis ordine. minꝰ bonū maiori p̄pone̓ et dimitte mortuos ſcilicet morte culpe ſepelire mortuos morte nature ſuos ſcilicet ſibi aſtrictos vinculoꝓpinquitatis vel nature Dicēs autem ſuosmonſtrabat quoniā hic nō eius mortuus ſꝫaliquis infidelium erat cuiꝰ et ſepulto resꝑ infidelitatē impietatis in anima mortuosintelligi volebat Infideles dicuntur mortuiquia fide carent que vita anime eſt ſecundūillud remouetur iuſtus ex fide viuit Nic ergo reinouetur carnalitas ꝓpinquorū ꝑ hocenim ꝙ dixit ei ſequere me et dimitte mortuos ſepelire mortuos ſuos oſtēdit ꝙ carnalisaffectus a ſequentibus criſtum eſt totaliterdimittendus Et eſt hoc argumētum cōtraexcuſantes ſe de īgreſſu religionis ꝓpt̓ curāꝑntū Itē ꝓ ꝯtrac̄ſtinātes ſi em̄ noluit retardatꝑ ſepultua̓ ml̓to minꝰ ꝓ expedicōe diuturnaVn̄ Criẜ. Alius intēcione ficta dixit ſeqͣr tehic eciā ſcāꝫ rē petens nō finit̉ recede̓ qꝛ alijerāt qͥ ſepelirēt⁊ hūc a magꝰ ncc̄ijs r̓cede̓ nōoportebat Hec. Criẜ. Et vide quō pͥmū doloſū ⁊ ſuꝑbū q̄ ficte et ſiml̓ta mēte acceſſea̓t reſpuit ſecund̓ ſimplicem et deuotū qui vere etſimplici mente et puro corde q̄rebat ad ſui ſequelam traxit et abſqꝫ dilacione ſe ſequi iubens patrē ſepelire ꝑmiſit quē forte a ſepultura non ꝓhibuiſſet ſi alij qui ſepelirēt nonfuiſſent ac ſi ei diceret Ieniſti ad vitam visredire ad mortē: ego ſum vita. ego ſum pat̓et creator tuus. me ſequere et dimitte mortuos ſepelire mortuos ſuos. Tu aūt vade etānuncia regnum dei. nō fabulas nō curioſitates vel aliqd̓ huiuſmodi Non nego ſepulturāeſſe oꝑibus mīe nec dico oꝑa eius proximonon eſſe impendendā ſed pro maioribus eēpoſtponenda. Annuncia regnum dei ſuſcita