moͣrtuos in anima Inſtruimur ergo hic vtpro maiori bono minus bonū deſeramus Nāſi meritū ſit ꝑentem ſepelire: digniu̓s ē tamēverba vite docere. Pium quippe erat quodvolebat facere. ſed docuit magiſter quid deberet p̄ponere Naius em̄ animas mortuorumpredicādo ad vitam reſuſcitare: quā corpusmortui in terra abſcondere Maius ē p̄dicandovnum ſaltē viuificare. ꝙͣ om̄s mortuos ſepelire. Vnde ambro. Cum religioſū humanicorꝑis ſepeliendi accepimus officium. quōhic paterni qͦꝫ funeris ſepultura prohibetur.niſi vt intelligas humana poſt habenda diuinis. Bonū ſtudiū. ſed maius impedimentūNam qui partitur ſtudiū. diriuat affectumqui diuidit curā differt profectū. Ergo priꝰſunt habenda. que maxima Quomobo ergomortui ſepelire mortuos pn̄t. niſi geminā hicintelligas mortem. vnā nature. alterā culpeEſt eciam mors tercia in qua pcc̄o morimurdeo viuimꝰ Non ergo paterm funeris ſepultura prohibet̉. ſed neceſſitudini gn̓s diuinereligionis pietas an̄fertur. Illud ꝯſortibusrelinquit̉ hoc mādat̉ elcīs Vnde ⁊ Criẜ. Incōueniens em̄ erat. vt qui ſemel filio dei credens viuū et celſtē deū prēꝫ habere iā ceꝑatde patre mortuo cogitaret Et ideo dn̄s on̄ditp̄ferendā eſſe fidē et cognicōeꝫ xp̄i huiuſmōipietatis officijs ꝓpter q̄ꝫ etiā viuētes ꝑētesiubemur relinqͣre Ib̓s ergo ꝓhibuit eū noniubens ꝯtēpnere honorē q̄ eſt ad eos qͥ ꝓgenuerūt. ſꝫ monſtrans qm̄ nichil celeſtibꝰ negocijs magꝰ nobis neceſſariū eē oꝑtet ⁊ qn̄cū faſtidio vniu̓ſoꝝ hijs iungi oportꝫ et neqꝫparūtar dare et ſi valde ineuitabilia ⁊ incitacia fuerint q̄ attrahūt Etem multo meliꝰ eſtregnū diuulgare et alios euellere a morte ꝙͣmortuū qͥ in nullo inde vtilitatē habet ſepelireet maxīe cū fuerint qͥ hec vniu̓ſa ꝯplent. Nichil igit̉ aliud h̓ diſcimꝰ ꝙͣ qm̄ neꝫ ꝯtingēstēpꝰ ꝑdere oportꝫ ⁊ ſi dece milia que ꝓuocātfuerīt oībus ⁊ maxīe nccͣijs ip̄is ſpūalia preponere Nec Criẜ. Noralit̓ mortui ſepeliūt mortuos qn̄ pcc̄ores ī pcc̄is ſuis mutuo fouēdo celāt ⁊ oꝑiūt ſemet ipos Vn̄ ſcd̓ꝫ Gregꝰ ꝑ mortuos ītelligi pn̄t adu̓latōe̓s qͥ pcc̄ores fouēt inpcc̄is eosqꝫ āpliꝰ ſepeliūt pmēdo terrā ⁊ t̓renā adulacōeꝫ ſuꝑ caput ipōꝝ vt exͣcent̉ in vicijs inſtitis ligātes pedes eorū ne in vijs deiābulēt Et ait alt̓ ad ih̓m Seqͣr te dn̄e ſꝫ premū ꝑmitte me renūciae̓ hijs q̄ domi ſūt volebat nūciare eis ne forte quō fiei̓ ſolꝫ q̄rereteū licēciādo ſe ab eis et dicturus valete. acdiſpoīturꝰ familie Sic helizeꝰ reqͥſitꝰ helyāſequi dixit. oro te vt deoſculer pͥmū patrēmeū et matrē meā ⁊ ſic ſequar te Sic hodiemulti faciunt. qui inutiliter ingrēſſum religionis vel execucōeꝫ melioris vite differūt⁊ dicūt. diſponā pͥus de amicis vl̓ de rebꝰ meis ⁊ pꝰ ea religionē ītrabo ſeu vitā emēdaboQuod: Iheronimus diſuaſit cuidam. eumqꝫ ab hac periculoſa dilatione reuocauit dicens Nauicule herentis in ſolo funem pociꝰpreſcinde ꝙͣ ſolue. Vnde ⁊ Criſoſtimus Nedicam diſſoluam negocia mea primū principium deſidie. hec tardatio eſt Quoniā vehementer inſtat dijabolus ingreſſum quēdamvolens accipere. etſi paruam vacationem ettardationem apprehenderit magnā operaturpigritationem ꝓpter hoc ammonet quidamne tardaueris dedie in diem. Et hoc etiamremouetur conuenienti exemplo cum ſubditur. Ait enim illi iheſus. Nemo mittensmanum ſuam ad aratru in ſcilicet penitencieqͥla cor euertitur vt virtutibus ſemineturmittens inquam penitendo et criſtum ſequiproponendo et reſpiciens retro. facto vel ꝓpoſito ad ſtatum priſtinum redeundo aptuseſt regno dei conſequendo vel predicando. Vn̄Paulus. regnum dei habitaturus et ipſumalijs predicaturus ait. que retro ſunt obliuiſcens. Quaſi dominus dicat ei Docat te oriens et tu attendis ad occidentem. Hic ergoremouetur inutilis dilatio. quia cum propoſitum mutandi vitam parentibus reuelaturquandoqꝫ ab eis reuocatur. Arator quipperetro aſpiciens facit ſulcum tortuoſum ⁊ meptum. ſic accipiens melioris vite ſta tum ethabens affectum redeādi ad ſtatū priſtinūineptus eſt ad regnum dei adipiſcendun Talis eſt religioſus qui mundum reliquit. ſedad mundū mente recurrit nunc hos nunc illos. ſeu prius habita vel facta in corde reuoluendo et amorem ſeu delectationem ad huiuſmodi flectendo. Vnde Naximus epiſcopus Omnis enim arans ſi retroſpiciat. auttortuoſū et inutilem facit ſulcum aut arantūboum ſuorū veſtigia volnerabit Ita et que directo tramite ac ſpiritali vomere uicia mūdana ꝑſulcans. incendit ad dei regnum ſi aſpectū ſuū ad impia et vana cōuerterit ⁊ iugesſuos hoc ē corpus atqꝫ animā volnerabit etoptimi itineris ꝑiculoſū nimis īcurrit e̓rorēVn̄ et Augꝰ Apponit manū aratro qͥ affectuoſus ē ad ſequēdū retro tn̄ reſpicit qͥ dilationē petit occaſiōe redeūdi ad domū cū aīcisconferēdi. In̄ ⁊ Bernh̓ Si aūt ſecuturꝰ dn̄mdiſcipulꝰ qꝛ vel domui renūciare velit arguit̉qͥd fiet illis qͥ nulla vtilitatis nulla fidei edificande grā ſepius ſuorū quos in md̓o reliq̄redomo̓s reuiſere nō timēt hoc facit cōtra monachos ī domibꝰ parētū ⁊ ſcl̓ariū ꝯuiuātes