Xxjideo ſicut multum timendum eſt pecc̄atum.et multum dolendum de eo ꝯmiſſo ſic multūdeſiderāda eſt pcc̄oris conuerſio ⁊ multū gaudendum de ipſa iam facta. Obſecra ergo opeccator dn̄m et reſuſcitet te a morte peccatiet reſtituat te ſancte ecc̄ie ſue in laudē et gloriam nominis ſui Et vt ait Ambro. ſi grauepeccatū eſt qd̓ pniē tue lacrimis ipſe lauarenon poſſis. fleat ꝓ te mater eccleſia: que ꝓſingulis tāꝙͣ pro vnicis filijs vidua mater īteruenit. Compatitur quodāmodo ſpiritalidolore natue cum ſuos liberos letalibꝰ vicijsad mortem cernit vrgeri Viſcera enim ſumꝰde viſceribus eiꝰ Vnde et. Augꝰ. De iuueneillo reſuſcitato gauuiſa ē mater vidua de hominibus in ſpiritu cōtidie ſuſcitatus gaudetmater eccleſia Ille quidē mortuus ea̓t corꝑeilli autē mente. Noraliter tres mortuos criſtus ſuſcitauit puellam in domo clauſam idēmortuum per conſenſū delectacionis praue incogitacione ſeu voluntate adhuc tectū Iuuenem in porta id eſt mortuū ꝑ actum peccati inverbo nutu vel oꝑe lazarum in ſepulchro. ideſt mortuum lapide mole conſuetudinis peccandi preſſū. male olētem et alios fama corrūpentem. Omnes iſtos ſuſcitat et ſanat dominus cū ad ip̄m redeunt veracicer penitēdoEt tanto leuius reſuſcitatur quiſqꝫ per graciāquāto minus fortificatus eſt per culpam Vn̄dominus puellā corā paucis de facili ſuſcitatpuelle dicens ſurge. Iuuenē coram pluribuset quaſi difficilius tangens feretrū et dicēsadoleſcens tibi dico ſurge lazaꝝ difficilimequia. cum lacrimis cū fremitu. cum ſui ꝑturbacione. cum magna vocē dicēs: lazare veniforas et quaſi cum auxilio et teſtimonio prēſencium dicens. ſoluite et ſinite abire. nō ꝙͣdo mino tam facilis non fuerit reſuſcitacio lazari ſicut puelle cū vt ait. Auguſtinus neōtā facile exitat in lecto ꝙ criſtꝰ in ſepulchroſed domini facta aliarū rerum ſunt exemplalonga enim conſuetudine preſſus. vix et qͣſcum labore ſuſcitatur: Qui ut ſuſcitetur dominum cogit ſacrimari et eiulare. Et ideo licetomne peccatum maxime tn̄ peccandi conſuetudinem fugere debemus. quia hec ſanaturdifficilius ¶ Vnde Ambroſius. Omne peccatū cōſuetudine vileſcit et ſit homini quaſinullum ſit. Sic et ecōu̓ſo oīs virtus bona cōſuetudīe fit g̓t̄a ⁊ facilis qꝛ nichil dr̄t aſſueſci ſic vl̓ ſic Triplex ē gͦ mors culpe deſigͣta īp̄dictorū triū mortē. ſcꝫ peccatū cordis. peccatum operis et peccatū cōſuetudinis In ſuſcitationē v̓o hoꝝ triū mortuorū oſtenſū ē ꝙ ſaluator poteſtatē habet ſuper triplicem morteſcꝫ naturr culpe et geenne. ſūper triplicē vitam ſcilicet nature gracie et glorie. Quartūmortuū inſinuante diſcipulo audiuit ſed adeum ire noluit idē ad mortuū in obſtinatiōevel deſperatione ſeu praua pecc̄ati excuſatiōede quo dixit dimitte mortuos ſepelire mortuos ſuos Nec igit̉ audientes. qui ſtant nonp̄ſumant. ſed cauti ſint ne cadant. et qui ceciderunt non deſperent ſed ſoliciti ſint vt reſurgant. Vn̄ Auguſti. Hec ergo kariſſimiaudiuimus vt qui viuunt viuāt qui mortuiſunt reuiuiſcant. Siue ad hoc peccatū in corde conceptū. non ꝓceſſit in factum peniteatcorrigatur cogitatio reſurgat mortuus intradomuni conſciencie ſiue īam qd̓ excogitauitadmiſit. nec ſic deſperet̉. Nō ſurrexit mortuus intus. ſurgat elatus. peniteat facti deproximo reuiuiſcat. non eat in profunda ſepulture non accipiat deſuper conſuetudinismolem Sed forte iam illi loquor qui iam duro ſui moris lapide premit̉ qui iam vrgeturconſuetudinis pondere qui iam quadriduāꝰputet Nec ipſedeſperet prōfundus mortuꝰeſt ſed altus eſt criſtus Agunt etiam tales penitenciam Neqꝫ enim lazaro reſuſcitato poſtquatriduū vllus putor in viuente remanſeratErgo qui viuūt viuant qui autem mortui ſt̓in quacunqꝫ harū triū morte ſe inuenerīt penitenciam agunt accelerent iam reſurgantVn̄ et Griſoſti. Ne audeamꝰ qui ſtamus ſꝫdicamꝰ nobis ipſis Qui eſtimat ſe ſtare videat ne cadat. Ne deſperemꝰ ſi cecidimus ſꝫdicamus nobis Nunqd̓ qͥ cadit nō reſurgatEtenim multi in ipſum celi verticē aſcendentes et omnē pacienciam demonſtrātes. paꝝlapſi ſūt et ad ip̄m venerūt malicie baratrūAlij autem rurſus ad celum inde aſcenderūtet a ſcena et ſcurrilitate ad angelicam ſunttranſlati vrbanitatē et tantam oſtenderuntvirtutem vt demones abegerīt ⁊ mulca ſigͣalia oꝑati fuerīt Et horū qͥdem plene ſuntſcripture et plena vita exemplis nob̓. Quēadmodū enim medici difficiliorēs egritudinum eligentes libris inſcribunt ⁊ huiꝰ emēdationis methodum id eſt doctrinā docentvt in maioribus exercitati facile minora ſuperent. ita vtiqꝫ et deus magͣ peccatorum inmediū adduxit ut qui paruā deliquerunt ꝑilla facilem horum emendationē inueniantSi em̄ maiora habuerunt ſanacionē multomagis minora. Igitur armemꝰ noſmetip̄osbonis oꝑacionibus. et ſi aduenerit aliqd̓delictum abluamur vt digni efficiamur ingloriam dei viuētes preſentem vitam futua̓frui vita Hec Criẜ. Conſidera hic viduamde morte filij flentem ⁊ ita tu omnibꝰ poſtpoſitis de morte anime tue luge̓ ⁊ lacrimare vt