et vt nos tumultum fugere et curam mundiivitare ac ſecretū mentis querere doceret. cūcum orare vel ei ſilenter loqui affectamꝰ Etturbe reqͥrebant eum ſcꝫ ꝑ fidem: et vene rūtvſqꝫ ad ip̄m per ſpēm: et detinebāt illū ꝑ caritatem. ne diſcederet ab eis vt profectū cōſequerēt̉ inaiorē Vbi Criẜ. Gaudens autēeos ſuſcipiebat: ſꝫ volebat eos dimittere vtet reliqui doctrine eius ꝑticipes eſſēt Et id̓oſequitur quibus ait: qꝛ et alijs ciuitatibusoportet me ewangelizare regnum dei. ideſtqualiter ꝑuenitur ad regnum dei. quia perpenitenciā que eſt viā ad hoc perueniendi.Vbi Theophilꝰ Trāſit em̄ ad alios magꝰindigentes doctrina. quia non conuenit invn̄o loco doctrinam concludere. ſed vbiqꝫ radios eius extendere Ibi et Criẜ. Simul etiāconſidera. ꝙ poterat in eodem loco manendoomnes attrahere ad ſe Nō tn̄ illud fecit prebens nobis exemplū vt ꝑ ambulemus et reqͥramus ꝑeuntes fiuuit paſtor ouem ꝑditam etmedicus accedit ad infirmū Vna em̄ animarecuꝑata poterit aliqͥs mille delicta abolere.Hec. Criẜ.POratioOmine ih̓u criſte remoue et eice ſpiritum immundū. a me ne aliquo mōme valeat maculae̓ vel in maculis definere vt ſim et apparream mundo mortuus.cum a poſſeſſore prauo qui per īmunda deſidēria nos agitat fuero llbea̓tus Peto etiā dn̄ete medicum animarum vt me cua̓re dignerisa febre viciorū quatīꝰ ſurgens ab eis valeātibi miniſtrare et gratā ſeruitutē exhibere Tuetiam domine cura me. et oēs varijs animedetentos lāguoribus vt a peccatis ſani et incolumes facti tibi miniſtremus et bn̄placitatua ꝑagamus. AmenDe ſuſcitacōe filij vidue Ca XL IIIIdeinceps ibat il̓js cum diſcipulis et turba cōpioſa queeum ſeq̄batur nouitate opeꝝſuauitate doctrine et ex ſanctitatis eius deuocōne in ciuitatē gallilee q̄ vocatur nap̄Secundo miliario a monte tabor eſt ciuitasnaym et ſupra naym mons endor. ad cuiusradicem fluit torrēs tyſon Ante huius ciuitatis portā vbi ea̓t maior ꝯcurſus ppl̓i obuiauit dn̄s multitudini hoīm efferētium. id eſtextra portanciū defūctum filiū vnicū vidue.ad ſepeliendū qꝛ antiqͥtus loca ſepulture erātextra ciuitates et hoīm habitacones ne cadaueribus inficerēt̉ loca et hoīes. Hoc autē ſicfactū eſt vt euidēcius eſſꝫ miraculum corā multis factū et multi eſſēt teſtes tanti miraculi¶ Et quia vacabant ad pietatis opus proſequendo funus et conſolando viduam et orbatam inrēꝫ meruerunt ip̄m videre miraculum:Vbi Gregorius nicenꝰ Erumne molem breuibus verbis explicuit. Mater vidua eratque nō ſperabat ulterius filios ꝓcreare nōhabebat in quem dirigeret aſpectum vice defuncti quia vnicus erat hūc ſolū lactaueratIic ſolus aderat alacritatis cauſa in domoquidquid mater dulce ac p̄cioſum hic ſolusextiterat. Vn̄ et Cirillus. Niſeranda paſſioet ad fletū et ad lacrimas potens ꝓuocareQuā cum vidiſſet do mminꝰ ſic triſtē et afflictam. miſericordia ac pietate motus ẜᵐ ꝙhomo ſuper ea. tum quia vidua erat. tum qꝛnon habebat aliū filium. a quo in ſenectuteſuſtentari poſſet ꝙͣ ab iſto. dixit illi verboconſolatorio et dulci. Noli flere. quaſi diceret cito conſolata eris. deſiſte quaſi mortuumflere quem mox viuū reſurgere videbis Nerentium conſola tor deꝰ illorum maxime lacrimas intuetur qui aliorū miſerias et peccata deflent Scd̓m Gedam. dominꝰ miſericordia motus eſt vt nobis exemplū imitande pietatis oſtenderet Vnde et Criſoſti. Iubens ergo ceſſare a lacrimis. qui conſolat̉ineſtos monet nos de preſentibꝰ defunctisconſolationē recipere. reſurrectionē ſperātesPagani et gentiles cauſam habent plangēdi defunctos qꝛ reſurrectionē neſciūt. ſed criſtiani eam credunt et ideo cauſam plangendi non habent. Et acceſſit et tetigit loculūid eſt feretrū vt effectus ſalutis factu corporis ſui deueniret et oſtenderet ꝙ corpus ſuūdeitati vnitum. erat inſtrumenitū deitatis īmiraculis faciendis. Loculus diminūtiue ēmortui locus in quo iacet Cui enim viuentimagna pallacia et ample domus non ſufficiebant ꝓ loco. ei morienti paruū ſpariū ſufficit ꝓ loculo Vn̄ mortuo Alexandro dixit qͥdam filoſophus. Quem totus mundꝰ nō capiebat hodie parua continet archa. Hi autem qui portabant ſteterunt nec vltra ꝓceſſi ſunt. Et ait Adoleſcens ſurge. et ſic eumẜᵐ ꝙ deꝰ ſuſcitauit Et retēdit qui erat mortuus quia ſurgens ſedit in lectulo in quo iacuerat prius et cepit loqui vt manifeſte appareret ꝙ erat vere et non apparenter reſuſcitatus et forte verba ipſius fuerunt graciarūactiones et dedit illū mat̓ ſue qꝛ nō ſuo merito ſꝫ matris reſurrexerat vt que de ipſo triſtis fuerat in ipſo conſolaret̉. Omnes autēinuaſit timor ex ſtupore tanti miraculi qui timor non fuit alicuius mali ſed reuerencie depotencia et bonitate. magnificabāt id eſt ſaudabant deum et magnum predicabāt quiaquanto grauior eſt caꝰ tanto pietas erigētis