miniſtrat ⁊ ſeruit racōni Et tūc hō pcc̄m qd̓ante cū in eo ē kꝫ. non nouerat. incipit agnoſce̓ pꝰ ꝙͣ ab eo exiuerit. Vn̄ Criẜ. Si vis diſcipcc̄i fetorē excogita id poſtꝙͣ factū eſt cū a deſiderio ereptꝰ fueris cū non adhuc moleſtatignis et tūc videbis ꝙ eſt pcc̄m ¶ No etiamde qͣtuor infirmitatibꝰ p̄miſſis ꝙ ſpūaliterper ſeprā p̄t intelligi culpa original̓. ꝑ paraliſim culpa actual̓ in omnittendo. et ꝑ febrēactualis ī committendo. per vexationē demoniacā culpa erroris. ¶ Dem̄ ponunt̉ ad confirmationē legis euangelice multa miracula ingenerali qꝛ audito hoc miraculo et veſpere facto cū ſol occidiſſꝫ et ad occaſū veniſſet om̄esqui in illa ciuitate habebant infirmos varijslanguoribꝰ detentos et a demonijs vexatosducebāt illos ad iheſū et obtulerūt ei ut curaret eos qͥ ī tunc ad hoc poterāt vacare Indedicit Theophilꝰ ꝙ ita tarde adduxerūt eosad criſtū qꝛ illa dies erat dies ſabbati et credebāt curationes nō eſſe licitas durante dieſabbati q̄ finiebat̉ in veſpere illiꝰ diei; et ideoexpectabat occaſū vt curandos ad iheſū adducerent At ipſe ſingl̓is manꝰ imponēs cūrabat omnes. nulliꝰ em̄ morbū horrebat qd̓eſt contra medicos ſuꝑbos et indignͣtis natue̓qͥ pauꝑes et miſcros dedignant̉ viſitare ettangere Et eiccebat ſpūs immundos verbo inſignū ꝙ verbū criſti deuote auditū fugat demonē de corde pcc̄orū. Licet aūt poſſet etiāom̄s curare ſolo v̓bo. tn̄ qn̄qꝫ appoſuit manꝰqꝛ hunanitas criſti erat qͣi organū ſeu inſtrumentū diuinitatis ip̄iꝰ in miraculis faciendisEt ideo ſic̄ artifex mediāte inſtrum̄to oꝑat̉ſic v̓tus d̓īna in criſto ꝑ applicatiōꝫ hūanitatis aliqͣfaciebat: vt eā ꝯiūctam d̓ītati declararet Niracula quidē xp̄i ad duo ordīabant̉ſcꝫ ad manifeſtionē diuinitatis ſue. et ad cōfirmationē ſue doctrine ꝑ quā homines ad fidem inducebant̉ ¶ Vn̄ et ad tactū manꝰ eiꝰſanabant̉ infirmi. curabant̉ leproſi. illūinabant̉ ceci. et ad vocē eius ſuſcitabant̉ motuiet eijcebant̉ ſpūs immd̓i Per hoc aūt ꝙ veſpere facto obtulerūt ſibi infirmos et demomacos. ſigficat̉ ꝙ hora md̓i veſpertīa criſtꝰvenit demones eijcere et infirmitates hoīmcurare. et per occaſū ſolis ſignificat̉ ꝙ paſſioſuaain qua ſol iuſticie occidit. futura erat medicina omnis ſpūalis infirmitatis Vnde ẜᵐDedā. miſtice ſolis occubitꝰ. paſſionē motemqꝫ illiꝰ ſignificat. qui dicit ꝙͣdiu ſum inmundo lux ſū md̓i: et ſole occidente plures ꝙͣan̄ demoniaci et egroti ſanant̉. quia qͥ temporalit̓ in carne viuēs. paucos iudeorū docuitomnibꝰ ꝑ orbem gentibꝰ. fidei ſalutisqꝫ donatnͣſinittit Noralit̓ vero occaſus ſolis p̄t dicicaſus mundane proſperitatis: poſt quē multi ſanantur: qui lucente ſole proſperitatis grauiter infirmant̉ Conſidera ꝙ paucis verbismulta hic miracula comprehenduntur que expreſſa fortaſſis incredibilia viderentur. Vn̄Criẜ. Tu aūt intende. quantā multitudinemcuratam tranſcurrunt euangeliſte: non vnūquenqꝫ curatum dicentes nobis et enarrātesſed vno verbo pelagus ineffabile miraculorumſuperuenientes. vt nō rurſus magnitudo miraculi incredulitatem immittat. ſi tantā plebem. et varias egritudines in vno temporismomento ſoluit et emendauit Nec CriſoſtiExibant aut demonia a multis clamantiaet dicentia: quia tu es filius dei. Et in crepans non ſinebat ea loqui quia ſtiebant ꝑvehementem coniecturam ipſum eſſe criſtumnon tamen per ſciencie certitudinem VndeGeda Demonia filium dei confitebant̉ et ſciebant ip̄m eſſe criſtum Quia cū ieiunio fatigatum eum dyabolus videret. veru hominēintellexit ſed qui a temptando non preualuitvtrū filius dei eſſet dubitabat Nunc autē ꝑſignorū potenciā vel ītellexit vel pociꝰ ſuſpicatus eſt eſſe filium dei: ſed ſe morte illius nonpreuidit eſſe damnandum ¶ Vere em̄ de hocmiſterio a ſecutis abſcondito dicit Apoſtolꝰꝙ nemo principū huiꝰ ſeculi cognouit: ſi em̄cognouiſſent: nunꝙͣ dominum glorie crucifixiſſent Hec Bedā ¶Ideo autem non ſinebac ea loqui ne homines audientes demonēpredicare niundo veritatem. deinceps ad quieſcerrūt ſibi predicanti falſitatem. Vn̄ gloſaIdeo ꝓhibet loqui ne dum aliquis audit demonem vera predicantem poſtea ſequatur errantem ¶ Improbꝰ enim magiſter vera falſispermiſcet vt ſub ſpecie veritatis. falſitatis teſtimonium obtegat. De hoc habes et aliascauſas: proxime ſupra de ſpiritu immundo dictas Facta autē die et valde diluculo egreſſus iheſus de capharnaū ibat in deſertum locum vt applauſum populi fugeret et vt ibi ſecretius oraret In hoc dans exemplum ꝙ p̄dicator et mirabiſium diuinorum operator debet vanam gloriam et oſtentationem fugeret ad ſolitudinem contemplatiōīs ac ſecretūorationis poſt laborem predicationis redirivt deo gracias agat de ꝓfectu prererito et ſediſponat pro futuro: vt ibi hauriat quod poſtea popul̓ effūdat Et ẜᵐ Theoph oſtenditnobis ꝙ deo debet attribui. ſi aliquid bonifacimus. et ei debemus dicere: quoniam omine optimum deſuper eſt deſcendens a te Indeſerto ergo criſtus orat. non ꝙ ipſe oratione indigeat: ſed ut nobis bone exemplificationis oꝑationis exemplū ⁊ forma fieret