ſimiles iuſticie miniſtris. in habitu humili.et oracōe ꝓlixa. in ieiunio arto. in eleōſinelargicōne ī verb̓ blādis. ceterisqꝫ religioīsſignis. qꝛ p̄tendūt ſimplicitatē. ſil̓ant māſentudinē. oſtētat hūilitatē. fingūt ſuā ad populū humilitatē. hn̄tes ſcd̓m Apl̓m ſpēm pietatis. v̓tutē aūt eius abnegātes Vn̄ ſubiūgitur Intn̓ſecus aūt ſcꝫ in corde. et volūtated̓cipiēdi ſūt lupī rapāces. qꝛ cū ſpē v̓tutis ſītinduti. vite tn̄ pͣuitate ſūt corrupti. et iō magis cauendū. ne rapiēdo dilaniēt vos blādcijs et ſil̓acōnibꝰ Vt em̄ ait Criẜ. Iulla resſic ext̓minat bonū ſicut ſil̓acō. nā malū ſubſpē boni celatū dū nō ꝯgnoſcit̉. nō cauet̉ VbiIhero. Et de om̄ibꝰ qͥdē intelligi p̄t. qͥ aliudhabitu ac ẜmone ꝓmittūt. aliud oꝑe demōſtrant Sꝫ ſpāliter de he̓ticis intelligēdꝫ ē. qͥ vident̉ ꝯtinēcia caſtitate. ieiunio: qͣſi quadā picratis veſte ſe circūdae̓. intn̓ſecus vero hn̄tesſinū venenatū. ſimplicioꝝ fr̄m corda decipiūt Nec Ihero. Et qꝛ iſti falſi ꝓph̓e nō pn̄tgnoſti ex apparēcia exterioi ideo on̄dit vn̄dēant cognolci ſcꝫ a fructibꝰ et oꝑbꝰ Cū em̄alteri ſint exteriꝰ in ꝯu̓ſacōne altei̓ īterius inaffectioē ⁊ ita difficile ꝯgnoſcant̉ tn̄ a fructibus eoꝝ id ē oꝑbꝰ ꝯgnoſcetis eos ſcꝫ finaliter. nō tn̄ ī om̄ibꝰ licet bonā et laudabiliaoꝑa videant̉ alijs. ſꝫ qͥbuſdā et maxīe ꝑ īpacienciā eorū tꝑe ꝑſecucōis et adu̓ſitatis. ꝙde facili ī tꝑe tēptacōis recedunt et ꝓ ſil̓ataiuſticia p̄ſſuras nō ſuſtinēt Sꝫ vt dicit AugꝰVeſtimēta t̓ligioſa ſn bonis oꝑbꝰ nō ſolū remediū hrē n̄ poterūt. ſꝫ eciā iuſtū dei uidiciūſuſtinebūt. vt em̄ dicit Seneca Nalus vbibonū ſe ſimilat tūc peſſimus ē Igit̉ vt idemSeneca dicit. Quid ſis int̓eſt nō qͥd hēarisDeinde ꝓbat. qd̓ ꝓpoſuit exēplo ꝑticularqꝛ ſpine ⁊ tribuli. ac vitis ⁊ ficulnea ꝯgnoſcūtur diſtincte ex fructibꝰ diu̓ẜ ergo et hoīesNō em̄ colligūt de ſpinis vuas. aut de tribulis ſans Vbi Criẜ. Qd̓ vero dicit huiuſmoīAichil aūt māſuetū. nichil mite. n̓l dulce.vſqꝫ ad pellē ſūt oues. ideoqꝫ facilis eſt cogincō. vt neqꝫ de ꝯtingēti dubites. Hec CriẜNoīe ſpine p̄t intelligi carnal̓ cōcupīa. queſemꝑ ardet. ⁊ nūqͣ cōſumit̉ noīe tribuli ſpiritualis malicia q̄ plena ē pūctionibꝰ pcc̄orūnoīe vue feruor vite actīe. noīe ficus dulcedovite contēplatīe. Ex cōcupīa ergo carnis noncolligit̉ bona actio. que reqͥrit corpꝰ ſpūi obediēs et ſubictm̄. nec de malicia cordis ꝯtemplacio q̄ reqͥrit cor deuotū et pacificū. qꝛ ī maluiolam aīam nō introibit ſapīa qͦ ad contēplatiuā. nec habitabit ī corꝑe ſubdito peccatis qͦ ad actiuā que mīſterio corꝑis exercetur Deinde cōfirmat hoc idē exēplo generaliqꝛ ſicut vnaqueqꝫ arbor ex fructu ſuo cōgnoſcitur ita vnuſquiſqꝫ homo ex fructibꝰ et operibꝰ ſuis cognoſci p̄t Ideoqꝫ nō dixit a folijs eorū id eſt v̓bis. ſꝫ a fructis id ē opībꝰcognoſcetis eos. Si em̄ v̓ba attendimus nofacili boni diſcernunt̉ a mal̓. ſꝫ qi in verbisnō diſcernūt̉. in oꝑibus comprehndunt̉. ſifideles ſunt. ſi mites ſi pacientes. ſi humilesſi caſti. ſi auariciā oderint et ſil̓ia que enumerare longū eſt. Cognoſcent̉ ergo falſi ꝓph̓ea fructibꝰ ſuis. qm̄ et ſi aliqn̄ bonū aliquodfacere videant̉. ſcꝫ elemoſinā. oraceꝫ. et ieiunium et huiuſmoī. tn̄ qꝛ vel ꝓ lucro vel prolaude faciunt eorū ſimulacio diu non poteſtcelari. Quāuis enim inſcrutibile ſit cor hominis. poteſt tamē humano iudicio maximelongo tempore cognoſci ex actibus et operibus. que vocat fructus. quia qualis vnuſquiſqꝫ eſt. talia dicit et operatur Vnde licetmali et vicioſi maliciam operiant aliquo tēpore ex quo operentur bonum ex genere. tamen non eſt bene poſſibile quin operētur qn̄qꝫ ſecundum inclinacionem ſue malicie. Vnde Seneca. Nemo poteſt diu ferre perſonafucam. cito in naturam ſuā recidunt quibusveritas non ſubeſt. qui autē ex ſolido naſcūtur temꝑe ipō in melius proficiūt. Detegit̉eciam error qn̄qꝫ tꝑalis cōmodi tēptacioneꝑſecucionis tꝑe et ſi fingāt humilitatē et bōoꝑa tꝑe proſpei̓tatis cū honorant̉. deteget̉tamen eorū ſuperbiā cū aduerſis tanguntiet honor ſubtrahit̉. Poſſunt eciam ꝯgnoſciquando conſecuti ſūt ea propter que operando laborauerūt vt dignitates et huiuſmodiquia ſepe poſtmodū ceſſant operai̓ Vn̄ AugꝰQuecūqꝫ in factis vel dictis apparere nō potuerunt temptacōnibꝰ aperiunt̉ Temptacioautem duplex eſt. aut in ſpe adipiſcendi aliquod conmodum temporale aut in timore amittendi Cum enim aliquibus temptadlonibus ceperint ea ipſa illis ſubtrahi vel negarique iſto velamine vel conſecuti ſunt vel conſequi cupiunt. tunc neceſſe eſt appareat vtrūlupus in ouina pelle ſit an agnus ī ſua HecAuguſtinnus. Inſuper et in hoc ꝯgnoſcunt̉quia ſimplices opprimūt maioribꝰ detrahūtminima redarguunt. correctionem impugnant. non faciunt quod dicunt. indignitatibus ſe iactant. in bonis īceptis faſtidiūt. inaduerſitatibus murmurāt et maxime ꝑ īpapacienciā in adu̓ſitatibꝰ vt ſupͣ dictū eſt cognoſcuntur. Ibi nota ꝙ homo nō loquit̉ itaexp̄ſſe nec ita ꝓprie ſicut ī ligwa ꝓp̓a. Sūtaūt aliqͥ qͥ faciūt ſicut auis in capola. que mutat ligwaꝫ ꝓpriā et fingit voces hominū. velaliarū auiū. ⁊ licet qn̄ bn̄ ſit ſibi. hoc faciat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten