Artam viam indicabit̉ tibi et lucidabit tribulacio ventris: ſtacō ad vigilandꝫ in orōnibus ꝑ totā noctē: menſura aq̄ et panis peniria. ſubſannacōs deriſiones illuſioēs d̓ciſiopropriarum voluntatū: ignominiaꝝ poculū.paſſionū et impulſionū pacīa: ſub deſpectione eſſe in murmuracōne. violencia iniuriarūleſus ſuſtinere fortiter. de detractioē nō indignari. cōtemptus et vilipēſus nō iraſci. iudicatus humiliari. Btī poſt dictā viā ingredientes: qm̄ ipōrū ē regnū celoꝝ. Iec IohāNō aūt te meueat qꝛ hic dicit̉. Anguſta ēporta et arta via q̄ ducit ad vitā. ⁊ infra dicitur. iugū em̄ meū ſuaue et onus meū leueqꝛ ſicut onus dicit̉ leue in ꝯꝑacione ad mercedem licet ī ſe ſit graue. ſic pn̄cia īcōmodareſpectu glorie ſuture. Itaqꝫ latā dici p̄t hecvia qꝛ ī amore celeſtiū cor dilatat cogitaciūqm̄ nō ſūt ꝯdigne paſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā gloriā q̄ reuelabit̉ in nob̓. ⁊ anguſta qꝛamorē terrenorū āguſtat. et a t̓renis hoīemalienat. Vn̄ ſcd̓m Criẜ. Arta eſt viā et āguſta et n̓lominus leuis ac facil̓. qꝛ cūcta aſpea̓vite huiꝰ ꝑtrāſeunt. ⁊ qꝛ ad bonū finē ſcꝫ adiueta. ſed de mundivitā ꝑueniūt. Temporale ſudorū. et perpetuūcoronaꝝ. Et qꝛ prius ſūt laborioſa q̄ tranſeunt. et poſtea glorioſa q̄ ꝑmanent; maximūpoteſt laborū eſſe ſolaciū. Igit̉ et ſi in ſe difficile ſit qd̓ iubemur: tn̄ faciēdꝫ ē vt ad gloriāꝑuenire mereamur. Qui em̄ nō ꝯpatitur. nōcōregnabit: nec coronabit̉ niſi qͥ legittimecertauerit. Et iteꝝ Si quis viā laborioſamexiſtimat: ſuā deſidiā excuſat. Si em̄ nautis pelagi fluctus. ſi tēpeſtates atqꝫ hyenisagricolis. ſi vulnera cedesqꝫ militibꝰ: ſi grauiſſimi ictus plageqꝫ pugilibꝰ. leues vident̉et tollerabiles ſūt ꝓpter ſpem tꝑaliū. ac pereunciū cōmodorū. multomag̓ cū celū p̄paraturin p̄mio n̓l ex pn̄tibꝰ aſpei̓tatibꝰ debet ſentiri. Nec aſpicias ꝙ via ē aſpera. ſed qͦ ducitnec alia qꝛ lata eſt ſꝫ vbi deſinit. Hec Criẜ.Quomodo auteꝫ domini precepta nobis nondifficilia et oneroſa. ſed magis facilia et leuia eſſe videant̉: docet adhuc idem Criẜ. dicens. Iis ergo q̄ dicta ſūt ne vltra inobediēciam cōtencione foueamus: maxime cū premiā ⁊ voluptatē in ſe et vtilitatē habeāt ip̄a.2xip̄cepta. Que ſi moleſta ⁊ oneroſa pleriſqꝫ ⁊.i.a ſingentis cuiuſdaꝫ vident̉ laboris intelligeꝓpter xp̄m te illa ſuſcepiſſe faciēda. et quodvidet̉ eſſe triſte iocundiſſimū iudicabis. Siem̄ cogitatōne hac ſemꝑ habuerimus. nͥl experimur oneroſū: ſꝫ ediuerſo plurimā vndiqꝫcapiemus voluptatē. Siquidē labor ipē nō āplius labor apparebit: ſꝫ qnͣtomag̓ꝰ intendit̉tato dulcior et voluptuoſior fiet. Qn̄ igit̉ tecupiditas pecuniaꝝ aliorūqꝫ obſederit cōſuetudo v̓iciorū. ipē ad aīam tuā loq̄re. Triſtaī̓sqꝛ te corꝑis voluptate defraudo: ſed letare pocius qꝛ celoꝝ tibi regna ꝓuideo. Nō em̄ ꝓpt̓hoīem. ſꝫ ꝓpter deū iſtud oꝑaris. Paululūigit̉ expecta; et videbis ꝙͣ ſit ꝯmodū grandepaciēcie. Diſce pn̄tis vite pōdea̓ magnanimiter ſuſtinere: ⁊ ineffabili apud deū fiducia acliberalitate gaudebis. Si em̄ iſta ſemꝑ nrē īculcemus aīe: celeriter ab oībus illā vicijsſubtrahemus. Vnū illud a te. ac ſolū reqͥritdeus: vt aduerſus hoſtē veras inimicicias ꝓhonore regis et tua ſalute ſuſcipias. Itaqꝫ. ſiei iſtud obtuleris: om̄e iam bellū ipe cōficietIta eciā illa q̄ importabilia nūc putamꝰ. facilia ꝓrſus ac leuia amabilia qꝫ ducemus. ꝙdiu em̄ ī vicijs ꝑmanemus: aſperā atqꝫ dafficilem et ōnino arduā opinamūr eē vntutēip̄a vero vicia deſiderabilia ꝓrſus ac dulciaSinautē vel breui illa tꝑe deſeramus. tūc ethec horribilia et turpia. et v̓tus delectabilisapparebit ac facilis. Hec aūt ex illis habunde valemꝰ addiſcere: q̄ vitā ſuā factam inlius cōuerſione mutauerūt. Hec Criẜ. Vtdicit et Seneca. Quedā nō qꝛ difficilia ſūtnō audemus; ſꝫ qꝛ nō audemꝰ difficilia ſuntEt qꝛ dixit paucos eſſe qui inueniūt anguſtam portā. et artā viā: ne heretici et peruerſihoīes falſitatē apparēcia virtutū pallianteset ſe plurimūqꝫ paucitate cōmendātes. ſe nomine paucitatis ſupponat: et ſimplices in via dei ambulātes decipiāt. ſtatī ſubiecit dicens. Attendite ideſt attēte et diugent̓ cauete a falſis ꝓph̓is. Un̄ Iilarius. Quia paucorum ē inuenire arta viā: fraudulenciā eoꝝqi ſe ea inuenire menciunt exponit: ne ab illa nos impediant. Attendite mnꝙͣ a falſis ꝓphetis: ideſt a deceptoribꝰ hereticis. ſimilatis ypocritis. falſis frībus. r̓ligionis ſpēm p̄tendentibꝰ: ⁊ hiuꝰ modi. Noraliter tres falſiꝓph̓e ſūt. caro. mūdus dyabolus. Ille em̄ dicitur falſus ꝓpheta. q̄ vnū p̄dicit et ꝑmittiet aliud eueniēs ſoluit. ſcꝫ hoīes decipit ⁊ fallit. Primus ergo ē cōcupiſcēcia carnalis ꝓmittens delectacōneꝫ. et ſoluēs eternā afflictionem. Secūdus eſt cupiditas mundialisꝓmittens ſufficiencia: et ſoluēs finalē mōpiam. Tercius ē byabolus ſiue ſuꝑbia ſecularis ꝓmittens exaltacōnē. ⁊ ſoluēs futurā ablectionem. qꝛ qui ſe exaltat humiliabit̉. Poteſt eciā hoc exponi de om̄bꝰ demonibꝰ: ſe inangelos lucis. vt iuſtos decipiat tranſferētibus. Vn̄ dicit Iohānes. nolite credere omniſpiritui. ſꝫ ꝓbate ſpūs an ex deo ſint. Quiveniūt ad vos ſcꝫ decipiēdos in veſtimētis ouium ſub ſpē religionis. in cōſpectu hominū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten