tamen ſi aliquis eā in pede leſerit. vel alibidolorē ſenſerit. vel quicꝙͣ ꝯtra volūtatē receperit. ſtatī ad vocē ꝓpriaꝫ reuertit̉. Sic multi qn̄ ſūt in ꝓſperitate. vel qn̄ bene fit eis mutant voce ꝓpriā: deū laudant. adulacōnibusſeruiūt: ſꝫ ſi ſint in aliqua adu̓ſitate vel aliqͦmodo ledant̉: ſtatī ad linguā ꝓpriā. ſcꝫ ingtitudineꝫ. impacienciā et huiꝰ modi reuertūutur. Et bene dixit ꝙ ex fructibꝰ ꝯgnoſcūt̉nā omnis arbor bona id ē homo bonꝰ habēsvoluntatē bonā fructus bonos id ē oꝑa bonaet vite eterne meritoria facit: mala aūt arbor id ē homo hn̄s voluntatē prauā. fructusmalos id eſt oꝑa mala et demeritoria facit.Nam actus īterior volūtatis. cauſa ē in mediata actus exterioris. Et ideo vt Ambro. dicit affectus tuus oꝑi tuo nomē imponit. Vn̄ſcd̓m Criẜ. Volūtas ē aut q̄ remunerat̉ probono. aut cōdempnat̉ pro malo. oꝑa aūt teſtimonia ſūt volūtatis: Et vere ita ē. qꝛ nō poteſt arbor bona inquantū huiuſmoī fructusmalos facere. neqꝫ arbor mala inqnͣtū huiꝰmodi fructus bonos facere. Iſtud em̄ cōpoſite intelligendū ē: qꝛ arbor bona manens bona nō p̄t fructus malos ⁊ demeritorios facere: et arbor mala manēs mala nō p̄t fructusbonos facere id ē meritoi̓os vite. et̓ne Et iōſi homo bonus facit fructus malos. iā bonꝰnō ē. et ſi malus vult bo oꝑai̓ bonꝰ pͥmo fiatEt vere bona arbor bonos fructꝰ facit. et mala malos. qꝛ bonus hō de bono thezauro cordis ſui id eſt de bona intencōne et volūtate. q̄ſicut thezaurus abſcōditus latet interius īin mēte ꝓfert bona verba ſcꝫ et facta: et malus homo de malo thezauro. id̓ ē mala volūtate et intencōne ꝓfert mala ſcꝫ v̓ba ⁊ factaqꝛ cōtrarie cauſe hn̄t cōtrarios effectus. Nāſcd̓m Gedā idē eſt thezaurus cordis. qd̓ radix ē arboris. et qd̓ de corde ꝓfertur idē ē qd̓arboris fructus. Vn̄ et Remigiꝰ. Thezaurꝰcordis intencō ē. ex qua deus iudicat oꝑa. vtaliqn̄ minoa̓ maior. aliqn̄ maioa̓ minor merces ſeqͣtur. Nagnū donū dei eſt bo volūtas. ⁊p̄ſtancius ſuper om̄s res trenas. In̄ Augꝰ.Bona volūtas ē qua appetimus recte honeſteqꝫ viuere. et ad ſūma ſapīam ꝑuenire. Voluntatē quiſqꝫ cū habet bonaꝫ id certe habet.qd̓ terrenis om̄bus regnis. voluptatibꝰqꝫ ōnibus corꝑis lōge an̄ponendꝫ ſit Quiſqͥs autem nō habet: caret ꝓfecto illa re. quā p̄ſtanciorem oībus bonis in ptāte nō cōſtitutis. ſola illi volūtas per ſeipſam daret. Et iterū Sideſit facultas. nō queritur niſi volūtas. HecAugꝰ. Arboris ergo bone radix ē volūtas.gia diuina īformata. foliū cogitacō. flos ſerno. fuictus opus. Arboris vero male radixē volūtas grā dei deſtitutā: cuius cadūt foliamarcēt flores. putreſcunt fructus. que ex hoarbore nō pn̄t ꝓcedere. Et mei̓to qd̓ d̓ bonovel malo corde ꝓcedit. bonus vel malus debetiudicari fructus: ex habūdancia em̄ bonitatis vel malicie cordis q̄ intus latet: os exterius loqͥtur verbū dictionis ⁊ oꝑis. Ex interiori em̄ hoīe. ꝓcedit extei̓or effectus tā in verbis ꝙͣ in factis. ac verbū et fctm̄ exterius teſtimoniū cordis eſt. et ſignificatiuū cōceptusinterioris. Per oris ergo locucionē vniu̓ſaque dicto vel facto cogitatu d̓ corde ꝓferunt̉dn̄s voluit ſignificare: nā moris ſcripturaꝝ ēverba ꝓ factis et rebus ponere. Vn̄ in EzecNō fuit verbū qd̓ nō oſtenderī eis: qͥ vtiqꝫrerū et nō verboꝝ chaldeis reuelauea̓t archana. De ore aūt ſpāliter hic exemplificat: qꝛper os cor maxime manifeſtat̉. eo ꝙ verba īſignis primatū tenēt ſcd̓m Augᵐ. Deus autem ſcd̓m os cordis oīa diuiudicat. qui ex qͣintencōe v̓ba ꝓcedūt nō ignorat. Et notant̓dicit. ex habūdancia cordis os loquit̉. quiaplus intus eſt ꝙͣ effundit̉. Sicut ſumus abigne ſurgit. ſi olla ebuliens redūdat. VndeCriẜ. Naturalis em̄ cōſequēcia ē. vt cū intushabūdat nequicia: effluat ore tenus verbanequā. Quare cū audieris hoīem ꝑnicioſa ⁊inhoneſta loquenteꝫ. Nō tantā putas in eolatere nequiciā qnͣta verbis eius exprimiturſꝫ multo ampliore conicere eſſe fontē. qd̓ꝫ em̄exterius dicit̉. ſuperfluū ē eius qd̓ꝫ intus eſtLingwa quidē cōfuſa multociēs nō repēte effundit nequiciā. cor aūt nullū hoīm̄ hn̄s teſtēſine timore quecūqꝫ vult parit mala: dei em̄nō multa cura ē ei. Hec ſentēcia et ſil̓itudo d̓arbore h̓ ponit̉ cōtra ypocriſim ſpecialit̓ ſcribarum et pharizeorū. ſꝫ infra eciā ponit̉ contra eorū maliciā ⁊ blaſphemiā qua dicebātxp̄m ī belrebub eicere demonia. Et ne tepidiputēt ſe eſſe īmunes a pena qꝛ a malo abſtinēt. aliena n̄ rapiūt. ſn̄ querela viuūt tn̄ bona nō agūt. ꝓximis nō cōpaciunt̉ ſua egentibus nō tribuūt. ideo addit̉. Om̄is arborque nō facit fructū bonū excidet̉. id eſt ſentēcia iudicis a ꝯſorcio oim̄ bonorū et numerofideliū ſeꝑabitur. et ſentēcie execucōe ab angelis meſſoribꝰ in ignē eternū gehēne mittetur. Vbi minat̉ dn̄s infructuoſis penā dāpni qꝛ excidēt̉ a terra viuuenciū: et penā ſenſusqꝛ mittent̉ in ignē eternū. Nec ex ꝓbrabitdn̄s ꝙ mala fecerīt. ſꝫ ꝙ bonā nō egerūt. dicens. eſuriui et nō dediſtis mͥ manducare. ⁊cetera. Et ſciendū ꝙ fructus cordis ſūt: cōtricio. diuine legꝰꝭ meditacio. beneficiorū deirecordacō: mortis memoracō. ꝓximi cōpaſſioFructus oris: oracio. predicacō. grārū actio
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten