non conuenit ſolicitai̓. Si ergo prouidenciatua vltra annū extendit̉ iā in vicioſam ſolicitudinem vertit̉. vt abbatis q̄ vſqꝫ in terciūannū reſeruauit annonaꝫ Cuiuſmodi hoīesmodo reputamus ſapiētes. cum tamē veniātcontra dn̄i prohibitū. qui ꝯcedit tm̄ curā preſenciū Tales eciā de deo diffidūt et ob hocmiſerrimi ſūt Nec Petrus. Vn̄ et Criẜ. Ꝙaūt dictū ē. nolite cogitare d̓ craſtino. ſcio ego nec audire aliquē nec omnino ſeruare Cūem̄ neqꝫ orare ꝓ his iubeamur nos om̄e ſtudiū erga hec expēdimus et de his ſingulis cōgitando ꝯſumimur. Sed qnͣtā in his que adcorpus ſūt curā on̄dimus. tantā in ſpūalibꝰhabemus īcuriā. p̄mo lōge eciā maiorē HecCriẜ. Nō vult āt dn̄s de futuro nos eē ſolicitos tamꝙͣ certi d̓ futura vita ſimus. qꝛ neqꝫde pn̄ti certi et ſeuuri ſumus Vn̄ Ancelmus.Puta te qͦtidie moriturū. et de craſtino noncogitabis Un̄ et Seneca. Omnis dies ſicutvltima eſt ordinanda Sufficit ergo nobispn̄tis cogitacio tꝑis. futuroꝝ curā. que incerta eſt relinquamus Craſtinus em̄ dies ſolicitus erit ſibijpſi. id ipē affert ſolicitudinē ſuāſecū. qꝛ tempus futurū nō habebit ſolicitudinem ſuā ſibi congruā ⁊ debitā. ſicut patet ꝙex variacōne tꝑis occurrūt varia fienda. dequibꝰ ſufficit tuc ſolicitari. cū venerint eorūhora Ac ſi dicat Cū futurus dies adueneritde ipō curabitis ⁊ nō ande. ſicut em̄ hodiernāſolicitudinē nō interdico. ita nec craſtinā. pꝰꝙͣ craſtinus dies aduenerit Et ſcd̓m hoc inpredictis hoc nomē ſolicitus dicit anxietatēauaricie. que ſemꝑ eſt fugiēda. hic diſcrecionem prouidēcie. que de pn̄tibꝰ nō de futurisē habenda Sit ergo hodiernus dies de ſe ſolicitus tantūmodo. et nō de alio. Sufficit em̄diei malicia ſua. id eſt cuilibet tꝑi labor et fatigacio calamitas et cōtricio dolor et triſticia afflictio et anguſtia. ſolicitudo et cura. Vn̄malicia hic dicit̉ nō malū culpe qd̓ agimusſed malū pene qd̓ patimur. in ſtatu em̄ innocencie nō indiguiſſꝫ hō tali ſolicitudine Ac ſidicat Nō oportet ꝙ labor et cogitatus ad habendū vite ncc̄ia. die preueniat. quia ad hocſufficit dies q̄ ncc̄ia ſumere oporteat. Cū ꝓſe ſuā habeat ſolicitudinē nō oportet adderealiā Cur ergo maliciā malicie laborē labori.curā cure ſuꝑaddere velis Nō itaqꝫ ꝓ inalignitate ponit h̓ malicia ſed ꝓ labore ⁊ miſeriaSic em̄ Sicere ſolemꝰ multa mala hodie paſſi ſumus. qn̄ aliqͦ magno labore vel imſei̓a fatigamur. In Criẜ. Naliciā vero h̓ nō maligna vocat. ſꝫ miſeriā vl̓ laborē. Sicut em̄ cū alibi. ſi ē malicia ī ciuitate. quā dn̄s nō fecit.nō auariciā ſignificat ac rapīas nec taliū qͥdꝙͣ aliud oīo. ſꝫ eas ꝓfecto plagas q̄ diuinitus īferunt̉. de quibꝰ rurſus loquit̉ ꝑ ꝓph̓aꝫqͥ facio pacē et creo malū. neqꝫ h̓ em̄ maliciāvoluit intelligi. ſꝫ peſtilēcias ꝓfecto et famesceteraqꝫ huiuſmōī q̄ mala eſſe putant̉ a plurimis. ita h̓ qͦꝫ maliciā pro afflictione poſuitdicēs. ſufficit diei malicia ſuā Nichil em̄ itadolorem infert anime vt ſolicitudo et cura.Nec Criẜ. Itaqꝫ nō labor et ꝓuidēcia dāpnatur. ſed mentē ꝓuocās cua̓ Et ideo ſcd̓m Auguſtinū hoc loco vehement̓ cauendū ē ne cūviderimus aliquē ſeruū dei ꝓuidere. ne iſtancc̄ia ſibi deſint. vel ſibi cōmiſſis iudicemuseū ꝯtra p̄cepta domini facere. ⁊ de craſtino ſolicitū eſſe. Nā et ipē dn̄s qui miniſtrabāt angeli. ꝓpter exemplū et ad īformandā ecc̄iaꝫlocuſos hrē dignatus ē. ne quis in hoc ſcādalum pateret̉ Et iterū Satis apparet dn̄mnoſtꝝ nō hoc improbare ſi quis hūano moe̓iſta ꝓcuret. ſed ſi qͥs ꝓpter iſta deo militet.vt in operibus ſuis nō regnum dei ſed iſtorūacqͥſicōꝫ intueat̉ Ad hāc ergo regulā hoc totū p̄ceptū r̓digit. vt eciā ī iſtoꝝ ꝓuiſioē regnū dei cogitemꝰ. ī malicia vero regni dei iſtanō cogitemꝰ Et ſīplici corde tm̄ mō ꝓpt̓ regnū dei dēmꝰ oꝑai̓ bonū ad oēs. nō āt ī hac oꝑacōe vel ſolā vel cū r̓gno dei mercedē tꝑaliūcogitae̓ Ita eī eciā ſi aliqn̄ d̓fuerīt qd̓ pl̓imūqꝫ ꝓpt̓ exe̓citacōꝫ nr̄am deus ſinit. nō ſolumnon debilitant propoſitū noſtrum. ſed eciaꝫexaminatū propoſitū cōfirmāt Hec AugꝰOmīe ih̓u xpe fac me nō thezaui̓zae̓ī t̓ra emolimēta t̓renoꝝ. ſꝫ ī celo p̄miamei̓toꝝ ⁊ qꝛ neō p̄t duobꝰ dn̄is ẜuie̓ꝑ ꝯtrarietatē obſeqͥoꝝ. libea̓ me a dm̄io et ẜuitute mūdi carnis. ⁊ dyaboli vt r̓ſpiciā ꝯtēplacōes celeſtes nō t̓renas. adice ad ſtaturā natue̓ mee cubitū grē ī pn̄ti ⁊ gl̓ie ī futuro. vt cōfiderē lilia agri deuotos ecc̄ie. cooꝑtos v̓tutūcādore. pociꝰ ꝙͣ fenū diuītes ſcl̓i. mittēdos īclibanū gehēne. Querā p̄cipue regnū dei. etiuſticiā eiꝰ. vt cū viaticō tꝑaliū ꝑ viā v̓tutūꝑueniā ad r̓gnū celoꝝ De mīa faciēda ⁊ nōiudicādo ac fiducia orōis Ca. XXXIXOſt hec hortat̉ nos dn̄s admīam circa ꝓximū faciendādicēs Eſtote miſei̓cordes ſic̄⁊ pr̄ vr̄ miſei̓cors ē Deꝰ em̄reuelat miſerias nrās nō expectādo aliqͥd a nob̓. ſꝫ ꝓpterſuā bonitatē. ſic nos dēmꝰ mouei̓ ad reuelādū miſeriā ꝓxī nō ꝓpt̓ nr̄m ꝯmodū et emolimētū. ſꝫ ꝓpt̓ illiꝰ ſalutē et d̓ine boītatis amorē. qͥ em̄ ꝓpt̓ ſuū ꝯmodꝫ vel cōlimēto ꝓpīo cōſulit vl̓ bn̄facit. n̄ vtiqꝫ cai̓tate hͦ faᵉ. qꝛ ni illiꝰ q̄ꝫ dꝫ tāꝙͣ ſeip̄ꝫ dilige̓. ſꝫ ſuā vtilitatē q̄rit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten