Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
CVIv
Einzelbild herunterladen
 

non conuenit ſolicitai̓. Si ergo prouidenciatua vltra annū extendit̉ in vicioſam ſolicitudinem vertit̉. vt abbatis vſqꝫ in terciūannū reſeruauit annonaꝫ Cuiuſmodi hoīesmodo reputamus ſapiētes. cum tamē veniātcontra dn̄i prohibitū. qui ꝯcedit tm̄ curā preſenciū Tales eciā de deo diffidūt et ob hocmiſerrimi ſūt Nec Petrus. Vn̄ et Criẜ.aūt dictū ē. nolite cogitare craſtino. ſcio ego nec audire aliquē nec omnino ſeruareem̄ neqꝫ orare his iubeamur nos om̄e ſtudiū erga hec expēdimus et de his ſingulisgitando ꝯſumimur. Sed qnͣtā in his que adcorpus ſūt curā on̄dimus. tantā in ſpūalibꝰhabemus īcuriā. p̄mo lōge eciā maiorē HecCriẜ. vult āt dn̄s de futuro nos ſolicitos tamꝙͣ certi futura vita ſimus. qꝛ neqꝫde pn̄ti certi et ſeuuri ſumus Vn̄ Ancelmus.Puta te qͦtidie moriturū. et de craſtino noncogitabis Un̄ et Seneca. Omnis dies ſicutvltima eſt ordinanda Sufficit ergo nobispn̄tis cogitacio tꝑis. futuroꝝ curā. que incerta eſt relinquamus Craſtinus em̄ dies ſolicitus erit ſibijpſi. id ipē affert ſolicitudinē ſuāſecū. qꝛ tempus futurū habebit ſolicitudinem ſuā ſibi congruā debitā. ſicut patetex variacōne tꝑis occurrūt varia fienda. dequibꝰ ſufficit tuc ſolicitari. venerint eorūhora Ac ſi dicat futurus dies adueneritde ipō curabitis ande. ſicut em̄ hodiernāſolicitudinē interdico. ita nec craſtinā. pꝰꝙͣ craſtinus dies aduenerit Et ſcd̓m hoc inpredictis hoc nomē ſolicitus dicit anxietatēauaricie. que ſemꝑ eſt fugiēda. hic diſcrecionem prouidēcie. que de pn̄tibꝰ de futurisē habenda Sit ergo hodiernus dies de ſe ſolicitus tantūmodo. et de alio. Sufficit em̄diei malicia ſua. id eſt cuilibet tꝑi labor et fatigacio calamitas et cōtricio dolor et triſticia afflictio et anguſtia. ſolicitudo et cura. Vn̄malicia hic dicit̉ malū culpe qd̓ agimusſed malū pene qd̓ patimur. in ſtatu em̄ innocencie indiguiſſꝫ tali ſolicitudine Ac ſidicat oportet labor et cogitatus ad habendū vite ncc̄ia. die preueniat. quia ad hocſufficit dies ncc̄ia ſumere oporteat.ſe ſuā habeat ſolicitudinē oportet adderealiā Cur ergo maliciā malicie laborē labori.curā cure ſuꝑaddere velis itaqꝫ inalignitate ponit malicia ſed labore miſeriaSic em̄ Sicere ſolemꝰ multa mala hodie paſſi ſumus. qn̄ aliqͦ magno labore vel imſei̓a fatigamur. In Criẜ. Naliciā vero maligna vocat. ſꝫ miſeriā vl̓ laborē. Sicut em̄ alibi. ſi ē malicia ī ciuitate. quā dn̄s fecit. auariciā ſignificat ac rapīas nec taliū qͥdꝙͣ aliud oīo. ſꝫ eas ꝓfecto plagas diuinitus īferunt̉. de quibꝰ rurſus loquit̉ ꝓph̓aꝫ facio pacē et creo malū. neqꝫ em̄ maliciāvoluit intelligi. ſꝫ peſtilēcias ꝓfecto et famesceteraqꝫ huiuſmōī mala eſſe putant̉ a plurimis. ita qͦꝫ maliciā pro afflictione poſuitdicēs. ſufficit diei malicia ſuā Nichil em̄ itadolorem infert anime vt ſolicitudo et cura.Nec Criẜ. Itaqꝫ labor et ꝓuidēcia dāpnatur. ſed mentē ꝓuocās cua̓ Et ideo ſcd̓m Auguſtinū hoc loco vehement̓ cauendū ē neviderimus aliquē ſeruū dei ꝓuidere. ne iſtancc̄ia ſibi deſint. vel ſibi cōmiſſis iudicemus ꝯtra p̄cepta domini facere. de craſtino ſolicitū eſſe. et ipē dn̄s qui miniſtrabāt angeli. ꝓpter exemplū et ad īformandā ecc̄iaꝫlocuſos hrē dignatus ē. ne quis in hoc ſcādalum pateret̉ Et iterū Satis apparet dn̄mnoſtꝝ hoc improbare ſi quis hūano moe̓iſta ꝓcuret. ſed ſi qͥs ꝓpter iſta deo militet.vt in operibus ſuis regnum dei ſed iſtorūacqͥſicōꝫ intueat̉ Ad hāc ergo regulā hoc to p̄ceptū r̓digit. vt eciā ī iſtoꝝ ꝓuiſioē reg dei cogitemꝰ. ī malicia vero regni dei iſta cogitemꝰ Et ſīplici corde tm̄ ꝓpt̓ reg dei dēmꝰ oꝑai̓ bonū ad oēs. āt ī hac oꝑacōe vel ſolā vel r̓gno dei mercedē tꝑaliūcogitae̓ Ita eciā ſi aliqn̄ d̓fuerīt qd̓ pl̓imūqꝫ ꝓpt̓ exe̓citacōꝫ nr̄am deus ſinit. ſolumnon debilitant propoſitū noſtrum. ſed eciaꝫexaminatū propoſitū cōfirmāt Hec AugꝰOmīe ih̓u xpe fac me thezaui̓zae̓ī t̓ra emolimēta t̓renoꝝ. ſꝫ ī celo p̄miamei̓toꝝ qꝛ neō p̄t duobꝰ dn̄is ẜuie̓ ꝯtrarietatē obſeqͥoꝝ. libea̓ me a dm̄io et ẜuitute mūdi carnis. dyaboli vt r̓ſpiciā ꝯtēplacōes celeſtes t̓renas. adice ad ſtaturā natue̓ mee cubitū grē ī pn̄ti gl̓ie ī futuro. vtfiderē lilia agri deuotos ecc̄ie. cooꝑtos v̓tutūcādore. pociꝰ ꝙͣ fenū diuītes ſcl̓i. mittēdos īclibanū gehēne. Querā p̄cipue regnū dei. etiuſticiā eiꝰ. vt viaticō tꝑaliū viā v̓tutūꝑueniā ad r̓gnū celoꝝ De mīa faciēdaiudicādo ac fiducia orōis Ca. XXXIXOſt hec hortat̉ nos dn̄s admīam circa ꝓximū faciendādicēs Eſtote miſei̓cordes ſic̄ pr̄ vr̄ miſei̓cors ē Deꝰ em̄reuelat miſerias nrās expectādo aliqͥd a nob̓. ſꝫ ꝓpterſuā bonitatē. ſic nos dēmꝰ mouei̓ ad reuelā miſeriā ꝓxī ꝓpt̓ nr̄m ꝯmodū et emolimētū. ſꝫ ꝓpt̓ illiꝰ ſalutē et d̓ine boītatis amo. em̄ ꝓpt̓ ſuū ꝯmodꝫ vel cōlimēto ꝓpīoſulit vl̓ bn̄facit. vtiqꝫ cai̓tate faᵉ. qꝛ ni illiꝰ q̄ꝫ dꝫ tāꝙͣ ſeip̄ꝫ dilige̓. ſꝫ ſuā vtilitatē q̄rit