ult nos dn̄s prēm imitare in mīa qua nosmiſeri multū indigemus. nō in potēcia quaꝫſuꝑne appetēs dyabolus ī infernū eſt detractus: nō in ſapiencia quā appetēs hō ꝑadiſūperdidit. īmoītalitatis ſpoliatus gl̓ia. Nagnum ergo preconiū pietatis aīabus nr̄is imprimit: q̄ nos deo cōformes reddit. Naturaſe eſt omnibꝰ aīalibꝰ eiuſdeꝫ ſpēi ad inuicēmīam ſeruare multomag̓ hō ad ymaginemdei ꝯditus. debet alter alteri tāꝙͣ cōymaginiſue cōpati. et vnus alterius miſeriā cordisaſſumere velut ſuā: et in hoc cōſiſtit rō mīe.De pietatis oꝑibus ſic dicit Iheronimus.Nō memini me legiſſe mala morte mortuū.qui libenter oꝑa pietatis exercuit. habet em̄multos interceſſores. et impoſſibile eſt multorū preces nō exaudiri. Veinde ponit tresſpecies mīe. quarū pͥma cōſiſtit in nō iudicādo. De multis em̄ incertū eſt qͦ animo fiāt.cū poſſint ſimplici corde fieri et duplici: et ideo bene ſubiūgitur. Nolite iudicare. ſcꝫ iniuſte et temerarie de ꝓximo. ⁊ nō iudicabiminiideſt nō incurretis pcc̄m per quod ſitis dignia deo iudicai̓. Et forte ex humana fragilitate cōtingat vos ſuſpicioſe iudicare. nolite tn̄ſiplid dut tīmū ꝓt̓ regꝯdēpnare. id eſt aliquē dignū condēpnacionedicere. et nō cōdempnabimini ſcꝫ a deo prohoc pcc̄o. qꝛ aliquis eſt hodie peſſimus. quiforte cras erit bonus. ¶ Circa iſtud ſciendū:ꝙ iudiciū vno mō eſt actus iuſticie ꝑtinensad iudicē ſecularē vel eccleſiaſticū: et de hocnō loquit̉ hic. Aliomō accipit̉ iudiciū ꝓutaliqͥbus ſignis aliqͥs iudicat d̓ ꝓxmio maleet hoc ꝓhibet hic dicēs. nolite iudicare: Poteſt aūt aliqͥs malū iudicare de ꝓximo multipliciter. Vnomō ex eiudēcia facti. vt cū aliquis iudicat aliquē homicidaꝫ qꝛ videt eūinterficere hominē. et hoc nullū eſt pcc̄m. Alio modo ex ſignis euidētibus. vt ſi aliquisiudicet aliquē fornicatorēqꝫ vidit eū nūdūcū nuda: ſolū cum ſola. et hoc ſimiliter nullūeſt pcc̄m. Iercō modo ex ſignis leuibꝰ. Et inhoc iudicio eſt triplex gdus. Primus eſt qn̄ex leuibꝰ ſignis incipit aliquis dubitare defris bonitate. et hoc pcc̄m veniale eſt. qꝛ ꝓcedit ex humana īfirmitate. et hoc nō vocaturꝓprie iudiciū. ſed ſuſpicio. Secūdus gradꝰeſt qn̄ ex talibꝰ ſignis firmit̓ tenet in aīo ꝙfrater ſit malus: et hoc ꝓprie dicit̉ iudiciūqꝛ iudiciū importat firmā ſentenciā. et hoc ēpcc̄m mortale. ſi malū qd̓ iudicat d̓ frē ex leuibus ſignis ſit d̓ genere pcc̄i mortalis qꝛ īcōtra caritatē. Tercius gͣdus eſt qn̄ ex leuibus ſignis nō ſolū p̄dicto mō iudicat. ſꝫ eciāꝓcedit ad punicionē frīs ſicut d̓ facto. ⁊ hoceſt gͣuius: qꝛ non ſolū ē cōtra caritatē. ſꝫ eciācōtra iuſticie equitatē ⁊ de talibꝰ intelligiturverbū predictū nolite iudicare ⁊cͣ. Prohibetdn̄s. ne temere iudicemus vel cōdempnemusNali em̄ hoīes ſepe in malā partē iudicāt q̄vident vel audiūt. Goni aūt in bonā partē īterp̄tant̉. et nō dubi tāt qn̓ recte oīa fiāt deocūcta vel recte oꝑante vel iuſte ꝑmittente. etideo de om̄ibꝰ lucrū faciūt. Vt em̄ ait AugꝰIn tribꝰ cōſiſtit ordinacio bonorū. in eſt imādo bonū de qͦlibet. in exhibendo bonū cuilibet. īſuſtinēdo malū ꝓ quolibet. Vn̄ ⁊ Bernh̓. Caue aliene cōuerſacionis eſſe aut curioſus exploa̓tor. aut temerarius iudex. Eciā ſi ꝓperāactū quid deprehēdas. nec ſic iudices ꝓximum: magis a̓ excuſa. Excuſa intencionē ſi opus nō potes. puta ignoranciā puta ſubrepcioneꝫ puta caſū. Quod ſi em̄ ōnino diſſimilacionē rei certitudo r̓cuſat. ſuadē nichilominus ipē tibi: et dicito apud temetip̄m. Vehemens fuit nimis tēptacio. Quid d̓ me illa feciſſet: ſi accepiſſꝫ ī me ſil̓ir ptā tem H ec Ber̄hardus. De dubijs ergo iudicare et ſuſpectos quaſi reos condēpnare. penitus repellit anobis dn̄s. Et ideo ſemꝑ dubia ſūt in melius int̓pretanda. et in dubijs beniginora ſūtpreferenda. Un̄ Augꝰ. Hoc loco nichil aliudnobis precipi exiſtimo. n̓ vt ea facta que dubium eſt quo aīo fiant. in meliorē ꝑtē interpretemur. Sunt em̄ quedā facta media queignoramus quo aīo fiāt. quia et bono et malo fieri pn̄t. de qͥbus temerariū eſt iudicare.maxime vt condēpnemus. Duo aūt ſūt. inqͥbus temerariū iudiciū cauere debemus. Cūincertū eſt qūo aīo quid factū ſit: vel incertūeſt qualis futurus ſit qui nūc malus vel bonus apparet. Nō ergo reprehēdamus ea q̄neſcimus quo aīo fiāt. neqꝫ ita reprehendamus q̄ manifeſta ſūt vt d̓ſperemus ſanitatēet vitabimus iudiciū de quo nūc dicit̉. nolilite iudicare ne iudicet̉ de vobis. Hec AugRn̄ et Criẜ. Nō oportet exprobare delictū. q̄pcc̄o aliquo ſit p̓uentus inſolerter obruere.ſed clement̓ monere nec perſequi iurgio. ſediuuare cōſilio. Nō em̄ illū ſed temetipſū profecto cōdempnas ⁊ facis tibi terribilius eſſeiudiciū. cogiſqꝫ aduerſus te diligentiſſimaꝫfi eri eciā de minimis vlcionē. It em̄ diligēcius pcc̄a examinētur tua. legē pͥmus ipē poſuiſti. ſeuerius de hijs que ꝓximus peccauei̓tiudicādo. Sūt aūt hec dyabolice tēptacōnisinſidie. Nā qui ſeuere diſcutit aliena: nūqͣꝓpriorū reatuū merebit̉ veniam. Et iteꝝ. Sinullū nobis aliud pcc̄m fuiſſet admiſſū. ꝓhoc ſolo ihēne nos tradi ſatis. habundeqꝫſufficeret. Quippe qui in aliorū delictis ſeuei̓et amariſſimi iudices reſidemus. nrās autem