Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
CVIr
Einzelbild herunterladen
 

Quarta ē humana ſuꝑfluitas: dignū ē em̄ ſuꝑflua q̄rimus. vt aliqn̄ ncc̄ijs careamꝰQn̓ta eſt abvſus tꝑaliū. qui em̄ creatua̓ deiabytit̉. dignū eſt vt aliqn̄ ad neceſſitatē eitollatur. Sexta eſt ingͣtitudo. dignū ē em̄beneficijs dei priuet̉. ingͣtus exiſtit. Septimia ē vt credāmꝰ deū nob̓ p̄bere tꝑalia. etnon eſſe a nobis. vel ex debito nobis tribuia deo. ea em̄ ſubtrahendo oſtendit ipē ſitdn̄s. Prohibet ergo dn̄s ſollicitudinē diffidencie timorē. ſꝫ ꝑmittit ſollicitudinē ꝓuidencie et laborē. Prohibet ſollicitudinē deordinatā et ſuꝑflua. per quā impediunt̉ poſtponunt̉ bona ſpūalia. ſꝫ ꝑmittit ſollicitudinēmoderatā et ncc̄iam ſcd̓m regulā racōnis rcē ſit ꝑs prudencie. aliter ſeq̄retur homotēptaret deū ſi expectaret ab eo oīa ncc̄ia. obmittendo debet fieri circa hec via hūana.Igit̉ duplex poſſit eſſe amor rerū tꝑaliūſcꝫ reſpectu ſuꝑflui. vel reſpectu neceſſarij.cōtra primū ꝓhibet dn̄s theꝫ aurizacionē.tra ſcd̓m ꝓhibet prefocāteꝫ ſollicitudinē. Vbinotandū triplex eſt ſollicitudo. Prima eſtnature. verius labor et cura dicit̉ ꝓuidēcieque homī ne deū tēptat cōcedit̉. vt tamē deus om̄ibus p̄feratur. Vn̄ et ade dictū eſt. inlabore et ſudore vultus tui veſceris pane tuoet dn̄m loculos habuiſſe patet ex ewāgelioSecūdā eſt culpe. que cōſiſtit in quantitatererū. ſupͣ neceſſitatē acquirunt̉. et hāc ſollicitudinē parit et cōmitatur auaricia. in qͣlitate eciā et lauticia rerū quā cōmitat̉ luxuria. in nimis quoqꝫ anxīa neceſſariorū ꝓuiſione. ex qua ſequit̉ ſpūaliū negligēcia. et hecſollicitudo ōnino prohibet̉: qꝛ vicioſa iudicatur. Tercia ē grē que cōſiſtit in oꝑbꝰ iuſticiē et ꝓximi cōpaſſionē. In̄ Apl̓us. Inſtāciamea qͦttidiana ſollicitudo oīm ecc̄iaꝝ. Hecſollicitudo precipit̉: qꝛ ad caritatē pertine dinoſcitur. Prima eſt tollerabilis. ſcd̓a vitupecabilis. tercia cōmendabil̓. Tandē cōcluditde quo debet eſſe ſollicitus: qꝛ ct̓nisde terrenis. Et implicat hic triplex bonū. ſcꝫceleſte. ſpūale. et tēporale. Primū ē bonū gl̓eſcd̓m grē. terciū fortune. Primū ē maximūſcd̓m. minus. terciū minimū. Ideo primū debet ī intēcione ſicut pͥmū. ſcd̓m in oꝑacōetamꝙͣ meritū. terciū in adiectione tāꝙͣ ſuſtētamentū. Ita inquit nolite eſſe ſolliciti. circatꝑalia querēda; ſed primū intēcione et affeccione ac p̄cipue pre om̄ibꝰ alijs et pn̓cipalit̓tāꝙͣ beatitudinē oīm̄ actionū et vltimū finēqui ē per ſe appetibile; q̄rite regnū dei. ideſtvitā eternā et celeſtia bonā; et ne ſit error īquerēdo. ſcd̓o tamꝙͣ rectā viā: id per quodmeret̉ obtineri regnū dei. quei̓te iuſticiā deiſequendo eius ꝑrecepta et iuſticie oꝑa. et tercio ad vite ncc̄ia vobis hec om̄ia ſcꝫ tēꝑaliaquorū vniuerſitatē in tribꝰ poſuit. ſcꝫ in cibopotu et veſtimento: adicient̉ ſcꝫ vobis cooꝑātibus et collaborantibꝰ ac ſollicitudinē modohabentibꝰ: qꝛ ſicut ꝓpter mala oꝑa fructusterre ſubducit̉. ſic ꝓpter bona oꝑa addiciturVerūtamenſi pn̄cia ſubtrahunt̉ ad exercitacionem ē et ꝓbacōneꝫ. ac eciā penitꝰ ſubtracta. martirij promerent̉ coronā: ſi vero dant̉ad ꝯſolacionē eſt et grārū actionē. qꝛ diligētibus deū om̄ia cooꝑant̉ ī bonū. ſcit em̄ medicus celeſtis quid magꝰ expedeat nobis. Igitur qꝛ pͥmū relatiue dicit̉ ad ſcd̓m: patet excludit ſollicitudinē ōnino circa neceſſaria vite: ſed on̄dit pn̓cipaliter debemusſollicitari de ſpūalibꝰ ſcd̓ario de tꝑalibꝰtꝑalia adijcient̉ nobis ideſt ꝯſequent̉ ſinevllo nrō impedimēto. ne iſta querimꝰ illīoauertamur: aut ne duos fines cōſtituamus ſcd̓m Augᵐ dixit primū querite regnu̓m dei. ſignificauit tꝑale poſterius querendum: tꝑe ſed dignitate. Illud tāꝙͣ bonūhoc tamꝙͣ neceſſariū. ꝓpter illud bonū. HIocē primū querere regnū dei et poſterius tꝑale. id eſt hoc pͥore loco ponere. illud poſteriore. ſcꝫ vt idēo queramꝰ tꝑale vt habeamusregnū dei et ecōuerſo. Aꝑte em̄ oſtendit tꝑalia ſic eſſe appetēda vt ꝓpter ip̄a benefacere debeamꝰ. licet ſint ncc̄ia: ſed quecūqꝫ facimus ꝓpter regnū dei facere īſtituimurErgo aliquid boni oꝑamur: tꝑalia ſꝫeterna cogitemus. et primū intēcione et affectione regnū dei queramꝰ. Sancti pͥmitiuiqueſierūt primū regnū dei. ideo deus adiecit eis regnū mundi ſcꝫ temꝑe ConſtantiniSed hodie a multis pͥmo et precipue queritur regnum mūdi magis ꝙͣ dei. et magꝰ ſolliciti ſūt terris et diuicijs. ꝙͣ animabuset ecc̄ijs. et ideo tiniendꝫ eſt eis ne regnomūdi amittant regnū dei. Deinde vetat cogitare de craſtino et futuro dicēs? Nolite ergo ſolliciti eſſe in craſtinū. id eſt in futurū ſollicitudinē ſcꝫ futuro tꝑi debitā inordinateoccupando. et curā que incūbit diei craſtino īdiem hdiernū anticipando. De pn̄tibus ergo vt ait Iheronimꝰ. cōceſſit debere eſſe ſollicitos: qui futura ꝓhibet cogitare. Sufficitem̄ nobis pn̄tis tꝑis cogitacio: futura que īcerta ſūt relinquamꝰ oro. Vbi Petrus catorSupra ꝓhibuit ſolicitudinē vicioſam de preſentibus ſcꝫ ſūt vnius anni: ſemel em̄ in āno ſeximus metimus et colligimus. Vn̄ etſenci a quaſi dicūtur; hic autē ꝓhibet ſolliciiuidinem de futuris vt de hijs poſt annū veniunt. De hijs em̄ ꝓcurat diuinā ordinacō