Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
LXXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

et ideo lege viciſſitūdinis mites poſſidebuntdnm̄ in terra viuenciū: Et ſcd̓m gloſam. qm̄ſeipſos in pn̄ti poſſdent. hereditatē prīs infuturo poſſidebūt. Vbi Auguſtinꝰ. Tunc vere poſſidebis terraꝫ. qn̄ mheſeris ei qui fecitcelū et terrā. Hoc ē em̄ eſſe mitē reſiſteredeo tuo. Vt in eo qd̓ bene facis ipē tibi placeat: non tu tibi In eo aūt qd̓ mala iuſte pateris. ipē tibi non diſpliceat: ſꝫ tu tibi. Neqꝫem̄ parū eſt. quia placebis ei: diſplicēs tibiDiſplicebis em̄ ei. placēs tibi. Iec Augꝰ.Rixent̉ ergo inmites et dimicent pro terrenis tꝑalibꝰ rebus. beati autē mites. qm̄ ipſi hereditate ac inmobiliter et ſolide poſſidebunt terrā. eterne beatitudinis. Ad hoc em̄hoīes feroces mouēt guerras et lites ſequetes motus iraſcibilis. vt quaſi ſecuri poſſideant terrā deuictis inimicis. et ideo illis quiſunt totaliter quietati a motibus iraſcibilisbene ꝓmittitur poſſeſſio pacifica terre viuencium. qua pelli pn̄t ab aduerſarijs. Significat em̄ terra ſcd̓m Auguſtinū. quandā ſoliditatem et ſtabilitatē hereditatis perpetue.vbi anima bonū affectū tāꝙͣ in loco ſuo requieſcit. ſicut corpus in t̓ra: et inde cibo ſuoalitur ſicut corpus eterra. Ipſa ē requies etvitā ſcōrū. Si ergo vt dicit Geda celoꝝ regnum pauꝑibus et terra mitibꝰ ꝓmittit. qd̓ſuꝑbis et ꝯtencioſis niſi infernus relinquet̉Deinde ſequit̉ tercia. Beati qui lugent: qm̄ip̄i ꝯſolabunt̉. Iec tercia beatitudo recte primam ſequit̉ ſecundā. poſt contēptū namqꝫmundi paupertateꝫ poſt quietē mentis permanſuetudinē: vacās homo ſibi et cōſiderasſtatū ſuū. nichil inuenit nec in ſe nec in alijsniſi miām luctus et flebile: et ideo īcipit ſugere. Eſt aūt lugendꝫ ꝓpter tꝑalia dāpna ſed ꝓpter ſpūalia detrimēta. Et vece beatiqui lugent. qm̄ deus eos cōſolando omnemlacrimā ab oculis eorū abſterget. vn̄ Bernhardꝰ. Felix lacrima: que manu pij dn̄i meretur abſtergi. Et dicit Maximꝰ. lacrimeveniā poſtulant et tn̄ merent̉: cauſamdicūt. et tn̄ miam cōſequūt̉: qꝛ ſermo interdi totū profert negociū. lacrima vero totūdit affectū Conſolabunt̉ aūt lugentes etet in futuro. In pn̄ti em̄ ꝯſolacōnes ſpūalesconſolante ſpū ſcō qui ꝑaclitus id eſt cōſolator dicit̉. recipiūt penitentes. Conſolabunt̉et in futuro ad gloriā ꝑducent̉. vbi gaudium et leticiā obtinebunt. qꝛ ſcd̓m Criſoſhuiuſmodi luctū dn̄s perpetui gaudij cōſolacione cōpenſat. Vt aūt dicit idē Criꝰ. Lugendum eſt et vere lugendū pn̄tis vite tēpus. inquo tantā malorū labem tantaqꝫ qͦttidie videmus flagicia cumulari. que ſi velis cōſiderare ſingula. nūqͣ te poteis a lacrimis tꝑareEtem̄ ſi quis extrinſecus vndecūqꝫ adeſſet.et preceptoꝝ xp̄i ac nrē cōuerſacionē et ꝑturbacionē videret inmutos nos eſſe ꝯtrariospreceptorū xp̄i iudicaret. quaſi qui ſtudiūquoddā habuerims ꝯtraria in oībus gerete quā ille mandauit. Iec Criẜ. Et ſciendū qͥnͥqꝫ ſūt cāe luctus. qͣrū due reſpiciūt culpam ſcꝫ ꝓpriā et alienā. due penā ſcꝫ pn̄te inet eternā. qnͥta gloriā celeſtē Lugendū ē er̓go ī hac vita. pͥmo pcc̄is miſerijs ꝓprijsſcd̓o pcc̄is miſerijs alienis. tercō nicōlatu pn̄tis miſerie. quarto ꝑiculo et dubiopene et̓ne. qn̓to dilacione glorie. Et ideobtī qui lugēt ſcꝫ in pn̄ti. qm̄ ip̄i cōſo labunt̉plenarie in futuro. ꝯtra qnͥqꝫ luctus p̄dictoscōtra pͥmū de pcc̄oꝝ remiſſione. cōtra ſecundꝫde ꝓximorū bonorū ſalute. et maloꝝ Fdempnacōe; cōtra tͣciū de huiꝰ exilij liberacōe. ꝯtraquartū de euaſione pene future: cōtra qu̓tū inglorie adepcōne. et tūc poterūt dicere pſalmiſta. Scd̓m multitudinē dolorū meoꝝ ī corde meo ꝯſolacōs tue letificauerūt aīam meāHuic ſentēcie cōcordat Gregꝰ. dicit. Quatuor ſūt qualitates quibꝰ iuſti viri aīa inpunctione vehementer afficit̉. autē malorum ſuorū reminiſcit̉ conſideās vbi fuit autiudiciorū dei ſn̄am metuens. et ſecū querēscogitat vbi erit. aut mala huiꝰ vite pn̄tisſollerter attēdens merēs ꝯſiderat vbi ē:bo ſuꝑne prīe ꝯtemplat̉. qꝛ nondū adipiſcitur lugēs cōſpicit vbi ē. Iec Gregorius.Gaudeāt ergo vani ī hoc mūdo: beati aūtlugēt. qm̄ cōſolabunt̉ in celo. Cōgrue aūt lugētibꝰ ꝓmittit̉ et p̄parat̉ et̓na cōſolacio. vtqui triſtati ſūt ī pn̄ti gaudeāt in ſuturoporalē amittētes leticiā ꝑfruant̉ et̓nā. Dem̄ſeqͥtur qͣrta. Beati eſuriūt ficiūt iuſticiāqm̄ ip̄i ſaturabūt̉. hec qͣrta bt̄itudo ree ſeqͥturtres p̄dictas. em̄ mūdana ꝯtēpſit. ac mores māſuetudine rexit. defectꝰ luxit. p̄teſurire ſitire iuſticiā qd̓ p̓us potuit qꝛ ſecundū Ambroſiū. eger ī gui morbo ē noneſurit. Prime vero tres a ſeculo neꝙͣ eripiunt. paupertas em̄ diuicias abicit. mn anſuetudo iniurias non ſentit. luctus cōmiſſa diluit: que vero ſequuntur ad celū erigunt. quarum prima eſt non tam iuſticia eſuries ſiue deſiderium iuſticie. quia in preſenti perfectam iuſticiam non poſſumus habere. ſed poſſumus eſurie̓. Vndedicit Beati qui eſuriuntet ficiunt iuſticiam: id eſt cum omni deſiderio et vehementer ad modlum eſurientis et ſicientis appetunt eam. ſecundꝫ Gedam. nosiſtituēs nūqͣ nos ſatis iuſtos eſtimae̓ debereſꝫ qͦttidiaō iuſticie ſꝑ arde̓ ꝓfectu In̄ Ihero