et ibi vnum ſermonem ſimul turbis ⁊ diſcipulis habuiſſe: quem vterqꝫ eū angeliſtanarrat diuerſimode. cadē tamē rei veritate.Sed pͥmū cōmuniꝰ tenet̉. et veritati magiscōſentire videtur. Et ex hoc moleuit cōſuetudo in ecciā ꝙ qn̄ ſit ſermo tͣbis et ſcl̓aribusſtat p̄dicator vt īuitans ad pugnā et oꝑacōnem qn̄ clericis et religioſis ſedet vt īuitāsad qͥetem et cōtēplacionem ¶ Proponit ātdn̄s ih̓s in prīcipio ſui ſermonis octo btītudines ſeu v̓tutes ⁊ ſubnectit p̄mia ſingulisbt̄ītudinibus ſeu virtutibus corrn̄dencia Vn̄ponitur ibi aliqͥd per modū meriti puta beati⁊cͣ ⁊ aliqua ꝑ modū premij puta qm̄ ⁊cͣ pͥmūem̄ ꝑtinet ad bt̄ītudinē meriti. ſcd̓m vero adbeatitudinem p̄mij. Sed qͥ deſiderat cōſequip̄miū: ſtudeat pͥmo habere mei̓tū. vn̄ auguſNemo quippe ī venire: p̄t qͥ beatus eſſe nolitSed oſi homines quō deſiderāt mercedē: ſicopus mercedis non recuſarēt Quis nō alacriter curat. cū ei dicitur beatus eris. Libent̓audiat et cū dicitur ſi hec feceris Non recuſetur certamen. ſi diligitur p̄miū et accēdaturaīmus ad alacritatē oꝑis cōmēdacione mercedis. Nec auguſtinus. Beatitudo quippedicit̉ dupl̓r vno mō in ſpe ſicut habet ī viaalio modo in re ſicut habet̉ in prīa Btī ſuntergo excellentes in virtute bt̄itudine prīe ꝑgloriā. Vel ſcd̓m auguſtinū nō inde beati ſūtqꝛ pauꝑes ſpū ſed qm̄ ipōrū eſt regnū celorūet ita de alijs ſuo modo Docebat ergo eosdicens. Bt̄ī pauꝑes ſpū. id eſt voluntate etelectione. non neceſſitate vel ſil̓acione. qm̄ipōrū eſt regnū celorū. qd̓ eſt pͥmiū corrn̄dēsmerito eoꝝ. Vbi ſciēdum ꝙ pauꝑtas ſpiritꝰſumitur hic pro abſtinendia ab amoe̓ mūdiaſſtes. vt ubiā ttid eſt ab amore eoꝝ que in mundo ſūt et queamator mundi cōplectitur et ſic eſt plenai̓atim monti x xtiioīm delcābiliū abdicacio omnes deicācōnesque ſūt in diuicijs delicijs et honoribus cōtempnens. Et ideo bt̄ītudo iſta p̄t intelligidupliciter. vno mō pro cōtēptū diuiciarū etcarnalium voluptatū ſcd̓o pro cōtēptū ſui etꝓprie excellencie vt eciā bonus ſe īvtilem etceteris reputet inferiorem. Cōtēptus autemdiuiciarū naſcit̉ ex contemptū ſui qͥ em̄ veratiter ⁊ humiliter ꝓpter deū ſe contempnit tꝑaIſbumū risa nbotlia que ꝓpter ſe ſunt faciliter eciā cōtēpnit:nec magno precio exreriorā eſtiāt q̄ ſe interiꝰnō curat. Sic ergo pauꝑtas ſpūs implicatv̓tutē volūtarie ꝓpter xp̄m egeſtatis: et eciāvere hūilitatis ¶ Et ſcd̓m vtrūqꝫ intellectūhec beatitudo primum tenet locum Secūdūprimū quidem intellectū qͥa pauꝑtas ē pͥmaꝑfectio volencium ſequi xp̄m et tocius ſpūalis edificij fundamentum. Non em̄ poteſtxxxv.expedite ſequi criſtum paupertatis ſpeculumqui oneratus eſt rebus tꝑalibus. nec ē liberſꝫ. ſeruus qui aīmi affectionem ſubicit iſtisrebus tranſeuntibus. Eius enim rei quamaffectuoſe diligo; me ſeruū ſponte conſtituoEt ideo nichil eſt amandum: niſi ipſe deusvel aliud ꝓpter deum Vn̄ Ambro. Primambeatitudinē hanc vt̓qꝫ euangelſta poſuit. ordine em̄ prima eſt et parens q̄dam generacioqꝫ virtutū. Quia q̄ cōtempſerit ſeculariaipſe merebit̉ ſempiterna Nec poteſt quiſꝙͣmeritum regni celeſtis adipiſci q̄ mūdi cupiditate poſſeſſus. emergendi non habet facultatē. Sil̓r quo ad ītellectū ſcd̓m qꝛ hūilitasopponitur inicio oīm viciorū ſciꝫ ſuꝑbie queinter oīa vicia tenet prīcipatum. vn̄ auguſtinus Recte hic intelliguntur pauꝑes ſpiritūhūiles et timentes deum ideſt nō habentes īflantē ſpm̄. Nec aliunde oīo inciꝑe oportuitbeatitudinē. Sic quidem ꝑueītur ad ſūmamſapienciam Iniciū at ſapiē timor domini qm̄et a contrario iniciū oīs pcc̄i ſuꝑbia ſcribiturvnde et criſoſtimus. Sicut cetera vicia deponūt ad inferos ſꝫ maximie ſuꝑbia ſic vehuntv̓tutes ad celos maxime aūt humilitas Heccriſoſtimus Cupidi ergo et ſuꝑbi āppetantet diligant regna terrarum bt̄ī aūt pauꝑesſpū id eſt ſpūali voluntate vel ſui reputacōneqm̄ ipōꝝ eſt regnum celorū: nunc in ſpē et infuturo erit in re Et bene premiū merito rn̄dꝫvt indigencie et hūiliacioni copioſitas et exaltacio ſuccedat In regno em̄ ītelligit̉ oīmōſufficiēcia ⁊ excellēcia q̄ bene ꝓmittit̉ ī celisill̓ qͥ talia cōtēpſerūt ī t̓ris Deīde ſeqͥt̉ ſcd̓aBeati mites qm̄ ip̄i poſſidebūt terrā Poſtpauꝑtatem ſequitur mititas qui em̄ paupereſt multis laſceſcitur iniurijs ⁊ ideo neceſſarium eſt ꝙ ſit mitis vel manſuetus qui ſe offendentes tollerat Vn̄ manſuetus dicitur qͣſimanū aſſuetus cui facile eſt ſuſtinere nō malum pro malo reddere mitis vero qͥ nulla animi actenſione turbat̉ ſꝫ iugiter in animi bonitate ꝑſeuerat Et ſecūdum hoc mitis dicit̉in affectu manſuetus in effectū. Nites ergoſcd̓m rem ſunt homines inanſueti modeſti ⁊humiles in fide ſimplices et ad omnē iniuriam paciētes qͥ nullā amaritudinē aī ſenciūt.⁊ cū irratāti fuerīt nec faciūt cedūt ī ꝓbitatibꝰ ⁊ nō reſiſtūt malo vīcūt malū ī bono. Etvere beati mites qm̄ ipſi poſſidebunt terrā ſcꝫduplicem ideeſt corporis proprij quā geruntet paradiſi quē querunt Terram inquā corporis proprij qꝛ mites habent dominium ſuiſꝫ non iracundi quia non ſubiciunt ſenſualitatem racioni. ¶ Item terrā ꝑadiſi mites em̄ quiete ⁊ pacifice poſſidet dn̄s in terra moriēciū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten