apoſtolorū. Item ſcd̓m eundem Auguſtinūvt ipō malo vtens bene et ſue paſſionis impleret diſpoſitū: et ecc̄ie ſue tollerandorū malorum p̄beret exemplū Inſuꝑ ſcd̓m Ambro.Proinde eligit̉ vt oſtendatur. quia magnaē veritas. quā nec aduerſarius mīſter infirmat. voluit deſeri. voluit ꝓdi: voluit ab apoſtolo ſuo tradi. vt tu a ſocō ꝓditus. modeateferas tuū erraſſe iudiciū. periſſe beneficiū. Itēſcd̓m Theophilū. vt diſcamus ꝙ deus nonrepellit aliquē ꝓpter futurā maliciā: ſꝫ ꝓpterpreſentē v̓tutē dignū habet. Nomīat at apoſtulus ꝓprijs nominibꝰ. vt ꝑſcūdo ⁊ falſi apl̓iqui futuri erant excluderent̉. et ab oībus vitarentur: nec quiſꝙͣ auderet aliū inſcribere cathologo apl̓orū Item vt tā noīa apl̓orū ꝙͣſibi credenciū. oſtenderēt̉ ſcripta eſſe ī librovite. Cōbinat vero eos. ac duos et duos nōminati exprimit. inſignū mutue dilectionis⁊ approbacōnis iugalis ſocietatis: Itēqꝫ vtmutuo ſe iuuantes eſſent forcōces. et iſuꝑcontra dolū in fidei cōfeſſione. et ꝯtra cōflictūin tormentorū tolleracionē. It aūt dicit Auguſti. elegit hos diſcipulos qͦs et apl̓os nōminauit. humilit̓ natos īhonoratos illrātosvt quicqͥt magnū eſſēt ⁊ facerēt. ipē ī eis eſſꝫet faceret. Vn̄ et Ambroſiꝰ. Similit̓ aduerte celeſte conſiliū. Nō ſapientes aliqͦs. nondiuites. nō nobiles. ſꝫ piſcatores et publicanos quos dirige̓t elegit: ne traduxiſſe prudencia. ne rede niſſe diuicijs. ne potēcie nobilitatiſqꝫ auctoritate traxiſſe aliquos ad ſuāgrāꝫ videret̉. vt veritatis racō nō diſputacōnis grā preualeret. Nec Ambroſius. Nō mōtana ergo dn̄s cōſcendit. vt a turbis recederet. et quiete oraret. ac familiarit̓ apl̓os eligeret et īſtrueret: vt et turbas ad alciora traheret. ſꝫ turbis aſcēdere nō valentibꝰ. ſequūtur diſcipuli eius. Voluit eciam docturus inmontē aſcendere: vt alciora p̄cepta daturusde altis ea p̄dicaret. Et q̄ minora legꝰ precepta filijs iſrahel in mote dederat: maiora diſcipulis ewangelicis in mōte dare voluit: vt ſeeundē deū oſtenderet: qui legē ⁊ ewangelicāvitā dedit. Poſt electionē itaqꝫ apl̓orū volūit eos de oꝑibꝰ ꝑfectionis inſtruere. qꝛ ad gͣdum maiorē ꝓmoti debent cognicionē maiorem hrē. Vnde Beda. Hiſtice mōs ille inquo apl̓os elegit dn̄s. altitudineꝫ deſignatiuſticie. qͣ inſtruendi erant. et quā predicaturi hoībus. Nam qꝛ miſſurus erat eos ad p̄dicandum ewangeliū regni celeſtis. meritoꝑ ſublimitatē loci in quo electi ſūt āmonerevoluit eos nō in infimis deſiderijs animi diſſoluere. ſꝫ ad ſuꝑna d̓ſiderāda ⁊ querēdā ſemper erigere debere. Sic eciā legē daturus priori ppl̓o ſuo in monte apparuit. dē monte q̄agenda eſſent innotuit. Vn̄ et gloſa. Aſcendit quippe mons ī montē. vt alciora virtutūculmina doceret. et ecc̄iam ſuꝑ quā ſedet p̄dicans p̄ceptū domini ſublimius erigendā oſtēderet: quā eadem doctrina vſqꝫ ad finē ſeculipleniꝰ erudiret. Quāuis ergo ibi docere poterat vbi erat: in monte tamēꝫ ad predicandūaſcendit: inſignū ꝙ in montē ⁊ altitudinē v̓tutum debet aſcendere qui p̄dicare vult et iuſticiam dei docere. Inde Criẜ. In veritate conſiſtere debet. qui iuſticiaꝫ docet et audit. nemo em̄ poteſt in valle ſtare. et de mōte loquiVbi ſtas inde loquere. aut vn̄ loqueris ibiſta. Si animus eſt in t̓ra: quō de celo loqueris? Si de celo loqueris: in celo cōſiſte. Et ſiiuſticiā facere nō vis. quō magiſtrū iuſticieaudis? Vt quid magiſtꝝ vocas: cuius nō viseſſe diſcipulus? Vn̄ et Richardus. Ꝙ aūtdocturus diſcipulos ī montē aſcēdit. hoc nobis iſinuat. qꝛ ī ſacre doctrine v̓bū diſpēſatnō in valle p̄ui oꝑis. nō in cāpo effrenate diſſolucionis cōſiſtere debeat. ſcd̓m montē ſpūalis ꝯuerſacōis ꝑ exercicia v̓tututū et exhibicionem bonoꝝ oꝑm aſcēdat: ſic̄ ſcriptū ē. Suꝑmōteꝫ excelſū aſcēde tu q̄ ewāgelizas ſyon.O mine ih̓u xpē qͥ ꝓpter īeſtimabilēmi ſericordiā tuā ī mundū veniſti vtpcc̄ores ab erroribꝰ ad pm̄am reuocares. et ex hijs ꝙ plures dignatus es eligere ī tuos ſecretarios et diſcipulos ſpāles: reuoca mīors deus. me milerū pcc̄ore errātemā plectere redeuntē. ꝯforta dolēteꝫ. inſtrue ignorantē. ac tandē me licet īdignū cū diſciputuis admittens totalit̓ a deſiderio terrenorūleues. et mentē ōnino trāſferas. vt audiā et ītelligā v̓ba tua et oꝑe cōpleam vniu̓ſa AmēDe ſermone domini in monte et primo deocto heatitudinibus. Capitulū. &XX IIIOſt hec dn̄s ih̓us fecit ſermonē pulcherrimū ⁊ copioſum. quē vt dicit Auguſtinꝰſi quis pie ſobrieqꝫ cōſiderauerit inueniꝫ ī eo quantū admores optimos ꝑtinet. ꝑfectum vite xp̄iane modum. et iſtū ſermonemoībus preceptis. quibꝰ criſtiana vita informatur eſſe ꝑfectū. Hunc ſermonē matheuset lucas varie narrāt. et ob hoc qͥdā dicūt dominū prius ſermonē feciſſe diſcipul̓ tm̄ ī ſuꝑcilio mōtis ſedēdo ꝑ modū doctoīs ⁊ hūc narrat matheꝰ. ⁊ pꝰ ī latere mōtis ꝯmuīt̓ turb̓⁊ diſcipul̓ aliū ſil̓eꝫ ſtādo ꝑ modꝫ p̄dicatoris⁊ hūc narrat lucas Alij vero dicūt dn̄m̄ pͥº ſediſſe cū diſcipul̓ ī ſuꝑcilio mōtis ⁊ elcīs xij.deſcēdiſſe ad aliꝙͣ plaīciē ī late̓ mōtis eiuſdē