Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
LXXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

Hoc eſt bonorū oꝑm ſpiritale conuiuiū. quodiues ppl̓us eget. pauper epulat̉ Nemo tibxp̄m poteſt auferre. niſi te illi ipē auferaste auferat iactācia tua te auferat arrogāciaNec Ambroſiꝰ Spiritualit̓ anima ſpōſa eſtcum qua xp̄us deſiderat Iſte ſpōſus habꝫomnes cōdicōnes deſidea̓biles ī ſpōſo Quiaditiſſimus alioquī ſponſam ſuā non dotaretVnde in Prouer. Necū ſūt diuicie Quia ſapiētiſſimꝰ. alioquī totum diſſiparet Vn̄ Apl̓In qūo ſūt omnes thezauri ſapīe Quia pulcherrimus. alioquī ſponſe diſpliceret Vndein pſalmo. ſpecioſus forma ꝑ̄ filijs hominūQuia nobiliſſimꝰ. alioquī cōtempneret̉ Vn̄ſapiēcie generoſitatē illius glorificat Quiapotētiſſimus. alioqn̓ opprimeret̉ In̄ EccleVnus ē altiſſimus creator Quia optimusalioqn̓ non diligeret̉ Vn̄ in cāticis Dilectꝰmeus ⁊cͣ electus ex milibus De hijs oībusapl̓us ad hebreos. locutus ē nobis in filioecce nobilitatis excellēciā. quē conſtituit heredem. vniuerſoꝝ. ecce diuiciarū affluenciaper quē fecit et ſecula ſic mira. ecce mirabilisſapīa. qui ſit ſplendor glorie; ecce formeint luctum abſenaelegācia. portās omnia v̓bo virtutis. ecce inaſt pſt rirīam.finita potencia: r̄miſſionē pcc̄atorum faciensecce bonitas inmenſa. Talis ſpōſi ſpōſa; tal̓onſi. ſed et ante īſpōſi filij: non habent lugere ꝙͣdiū ſpōſus ēcum illis Et nota xp̄s qn̄qꝫ vocat ſe dominū qn̄qꝫ prēꝫ qn̄qꝫ ſpōſum. Vnde gregoQn̄ vult timeri. dn̄m. qn̄ honorari patremqnͣdo amari ſpōſum ſe noīat dn̄s. Attendeordinē. Ex timore em̄ ſo lꝫ ꝓcedere honor; exhonoe̓ amor Vn̄ et bernardꝫ Si ego dn̄s vbieſt timor meus. Si ego pat̓. vbi eſt honormeus. Sed ſi ſe ſponſū exhibeat: puto quiamutabit vocē et dicet. Si ego ſpōſus. vbi ēamor meus. Exigit ergo deus timeri v̓t dominus. honorai vt pat̓: et vt ſponſus amaxi. Quid in hijs p̄ſtat. qͥd eminet. Nem peamor. Abſqꝫ hoc et timor penam habet: ethonor non habet graciā. Seruilis eſt timorꝙͣdiu ab amore non manumittit̉ Et qui deamore venit honor: non honor ſꝫ adulacōeſt. Et qͥdem ſoli deo honor et gloria: ſꝫ hoꝝacceptabit neutrū deus. ſi velle amoris condita non fuerit Is ſe ſufficit Is per ſe placet et ꝓpter ſe. Ipſe meritū. ipē p̄miū eſt ſibix lictum. &Amor pret̓ ſe non reqͥrit cauſam. non fructuFructus eius. vſus eiꝰ. Hec bernardus. Etvt idem bernardus dicit. Anima ſponſa deidicit̉: qꝛ donis grārū ſubarrata qꝛ caſto amore illi ſociata: quia ꝓle virtutum fecūdanda Deinde ponit ſcd̓am ſil̓ itudinem qꝛ nemoſapiens et diſcrete oꝑans aſſūit vel inmittitet inſerit veteri veſtimēto aſſuentū vl̓ cōmiſlxxxvjſulam id ē ꝑticulā ſeu ſupplemētū pāni rudisſciꝫ nond vſitati. qꝛ in nouitate ē ſpiſſior etrudior. Nouū em̄ tollit plenitudinem ideſtvniformitatē ſeu pulchritudinē a veſtimentoet facit difformitatē; et ꝓpter pondus ſuumrupit vetus. et facit in eo ſciſſurā ſeu rupturāmaiorē. Cōmiſſura quippe idē eſt qd̓ iūcturaſcū ꝑticula mittit̉ cum alia dicta a con qd̓eſt ſimul et mittere. quaſi ſimul mittere: illa enim que coniunguntur ſimul mittuntur Deinde ponit terciā ſil̓itudinē. qꝛ nemo ſapiens et diſcrete agens mittit vniū nouū invtres veteres. quia tūc eſt in ebullicione. etvtres ꝓpter vini fortitudinē rūꝑēt̉ et vinūeffūderet̉; et nemo bibens vetus vinū ſtatimvuſt nouū ꝓpter cōſuetū veteris vſum. Sica ſil̓i hoībus veteri conſuetudine inbutis etde nouo conuerſis. non expedit ſtatim gͣuēabſtinenciam inponere. qꝛ difficile eſt aſſueta relinquere. Ex omnibus hijs ſil̓itudinibꝰconcludere vult magiſter bonus. diſcipuliſui adhuc quaſi nouicij non debeant auſterūcontinuare ieiuniū: ſed peſtea ieiunarenteſſent magis ſolidati et innouati ſpiritumſanctū Ex hijs eciam vult concludere.nouiter cōuerſi ſunt nimis pmām onērandi ne ꝓpter nimiam auſteritatem d̓ſperētet totū dimittant. et ea que ſunt ꝑfectionismagne non ſunt hoībus inponenda. donecſpoliati fuerint veteri vitā. quia hoībus denouo conuerſis oꝑa incōſueta ſunt difficila etdura: ſed paulatim aſſuefaciendo efficiunturfacilia et ſuauia. Qui ergo velt aliquem advirtutes et ꝑfcionem inducere. ꝑua quedamdebet primū ſuadere emendare. et ſic gradatīvltra procedere. Vnde criſoſtimus. Hoc ātdixit. regulam dans ſuis diſcipulis. vt diſcipulos ex vniuerſo orbe terrarū manſuetudine ſuſcipiant. Itaqꝫ nos oīa ab omnibusexpectamus in ꝓhemijs. ſed quecūqꝫ poſſibilia ſūt et velociter et vltra incedemꝰ. Heccriſoſtinius Huius loci memor debet eſſelibet condens decreta vel tradiciones. et eciāconfeſſor inponens penitenciam penitentibusMelius eſt em̄ exemplo domini pͥmāꝫ. leuēet tolerabilem alicui iniungere que imple at̄ grauem et inportabilem qua non inpletaoneratus reꝰ conſtituatur. Nelior eſt leuispenitencia hilariter ꝑacta: gͣuis in angaria et reiecta: Ita eſt de ſentencia danda: itade decreto ꝓmulgando: vt ſꝑ mīa lenitasſupexaltet iudiciū auſteritatē. Pr̄oO mine iheſu xpe multis mōis mevocas et admones vt ſeqͣr te: tu diuina inſpiracionē cor meū accēde vt tevocātem ſeqͣr tua gͣcia: nec aliqͥd me ſeparet