Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
LXXIIv
Einzelbild herunterladen
 

criſmate ideſt vnctus ab vnctione dicitur aquo om̄s xp̄iani vngūtur Ille autē ſingulariter vnctus eſt oleo inuiſibili ſcꝫ ſpūs ſanctipre ꝑticipibꝰ ſuis. ꝑticipes em̄ eius ſunt omnes ſancti quia iſto oleo vngunt̉ et ipſi. ſedille eſt ſingularit̓ ſanctus ſingulariter vnctꝰVn̄ Cyrillus. Fuit aūt vnctus ſaluator ſpūſancto humanitus in forma ſerui. vngēs vtdeus ſpiritu ſcō credētes in eū Criſtus ergoeſt rex ⁊ ſacerdos vnctus nō vnctione humana ſed diuina. qꝛ in humanitate ꝓ nobis aſſumpta fuit vnctus a deo prē. ȳmo a totā trinitate. plenitudine grē ſicut reges et ſacerdotes ī veteri teſtamēto vngebant̉ corꝑali vnctione At dicit Albinus. in fide nō queritur ānorum multitūo nec paucitas Andreas minor erat ſymone etate. et tamē ih̓m pͥmo inuenit. ſtatimqꝫ inuentū nūciat fratri. traditurꝰei bona que ſuſcepit vt ſicut ſagvomē ſic germanus eſſet et fide Vera pietas ſtatī theraurum inuentū. frī nūciauit. qꝛ eum pͥmū inuenit et ſi aliū prius inueniſſet ei nūciaſſet. etad ſaluatorē eū adduxiſſet nullius em̄ bonoinuidit Et adduxit eū ad ih̓m. id eſt ſaluatorem. qꝛ nō confidebat de ſe ꝙ poſſet eū ſufficienter inſtruere Et ex hoc accepit ecc̄ia. ꝙ īſacramento baptiſmi et cōfirmacionis. vtit̉adducentibꝰ. qui preſentēt ſuſcipientes ſacͣmentum qui patrini ſolēt vocari Iheſus veroalacriter eū ſuſcepit. ſciebat em̄ quid de īpōfacturus eſſet Vide hic petri humilitatē et obedienciā. qꝛ nō dedignatur maior ſeqͥ minorem. ſed confeſtim occurrit et n̓l tardās obdit Intuitus aūt eū ih̓us oculo miſericordienō ſolū exterius. ſed et interius videns deuocionem eius. qꝛ cor intuet̉. dixit ei Tū es ſymon ideſt vere obediēs quaſi diceret. nomentuū eſt ꝓprietati tue conſonū filius iohannaſeu bariona. id eſt eius in qͦ eſt grā ſeu filiuscolūbe. quaſi diceret hoc cognomē conſonattuo nomini. qꝛ ille qui ē vere obediēs. et filiꝰgrē ſpiritus ſcī. que ꝑ colūbam deſignat̉. merito ſymon filius iohanna ſeu bariona dicit̉ſiue roͣtur Symon em̄ interp̄tatur obediēs.iohāna gracia. bar filius ⁊ iona colūba Quaſi ei diceret Iu es obediēs filius grē vel filiꝰcolūbe ideſt ſpiritus ſancti qꝛ humilitatē d̓ gͣcia ſpūs ſancti accepiſti vt vocāte andrea videre me deſiderares Cōgruunt ergo hec nomina miſterio. vt īſinuet̉ ꝙ obediēcia ncc̄iaeſt cōuerſis ad xp̄m ꝑ fidē et ꝙ hoīes ꝑ grāꝫveniūt ad fidē xp̄i et ꝙ ꝑ ſpm̄ ſcm̄ firmamur;in amore dei. Tu vocaberis cephas ꝙ latineinterp̄tatur petrus et in greco caput ſiue capitancus et cōgruit miſterio vt ille qui debeat.aliorū eſſe caput. et xp̄i vicarius firmitatemhabeat quā deſignat Petrus Symon quippe erat nomē eius ante vocacionem et conuerſionē. ſed poſt īpoſitū fuit ſibi nomen petrusſicuit eciam qn̄ bapti; atur adultus et qn̄ aliquis in papam eſt creatus mutatur nomeneius Symon ergo eſt ꝓpriū nomē. Petrusvero eſt cognomen Gariona eſt hebreū et ſonat filius ionā. Sed ſecundꝫ aliā ewangeliſtam dicitur filius iohānā qꝛ ſecundū quoſdāidem erat nomen patris iona et iohāna aliqualiter tamen ꝓpter ſubtractionē vnius ſillabe. diuerſificatū ſicut in latino Nicolaus ⁊colinus Vel dicendum ꝙ pater petri erat binomīus. et ſic iona et iohāna ſūt duo nomina et hoc videtur ex eorū interpretacione diuerſa. quia iohanna interpretat̉ in quo gracia et ionā interpretat̉ columba Cephas hebreum eſt et ſyrum. Petrus grecum et latinum. et in vtraqꝫ ligwa nomen petri a petraeſt deriuatum Vocatur em̄ petrus quod int̓pretatur firmus ob robur mentis et firmitatem fidei. et propter fidelem confeſſionē criſti. qua dixit tu es criſtus filius dei viui cuitamꝙͣ ſolidiſſime petre firmiter adheſit. Vtrum autē hoc nomē modo ei īpoſuit an ꝓmiſit imponendū eſt incertū. Tūcius tn̄ dici poteſt ꝙ non promiſit. qꝛ cū dicitur vocaberis.non impoſicio eſt. ſed predictio quaſi de futura noīs inpoſicōne loquendo. ⁊ tunc impoſuitcū dixit. tu es petrus et ſuper hanc petram ēdificabo ecc̄iam meam. vel in electione duodecim vbi dicitur. et impoſuit ſymoni n̄ omenpetrus. ſicut et claues ante reſurrectioneꝫ ꝓmiſit ſed poſt dedit. Si vero nomen mō impoſuit tūc in ſequentibus confirmauit. Et ſicut hy predicti diſcipuli primo ad fidem vocati in aliqualem noticiam. et familiaritateꝫiheſu venerūt et deinde ad propria redierūt.In craſtinū autē poſt petri et andree vocacionem. volens iheſus de iudea large dicta. vbiiohannes baptizabat. redire in galileā de qͣpatria diſcipulos vocauit. ⁊ ad matrē. quamibi reliquerat inuenit Philippum qui erat debethzayda ciuitate ſupra mare galilee conciuis petri ⁊ andree Et hoc congruit miſteriobet hzayda enim domus venatorū interpretatur. vt oſtendat ꝙ de domo venatorum congrue venatores ad capiendas animas ad vitam vocaret Nō a caſu vel quaſi ignotum ſedex ſua pordinacione et ex intencione quefitūīuenit eū. vt eū illuminaret et ad fidē vocaretVn̄ ſequit̉ Et dixit ei Sequere me. hoc eſtdoctrinā ⁊ exēplū imitare Vt dicit Alchwinꝰſequit̉ eū qͥ imitat̉ hūilitatē ⁊ paſſionē eiꝰ vtſit ſocius teſurrectioīs ⁊ aſcēſioīs Qui ſtatīſn̄ vlla ꝯtradictioē ſic̄ bonꝰ obediēs ſecutꝰ ē eū