pedes eius. ac benedictionē pētens recōmendate ibidē excellens em̄ ⁊ magnus eſt valdeip̄o eciam dn̄o de hoc teſtimoniū perhibenteO mine deus agnus dei filius prīs.qui tollis pcc̄a mūdi. per merita illiꝰqui hoc teſtinionio te on̄dit niundo.tolle pcc̄a mūdi que cōtraxi ī mūdo Et tu ſāete ioh̓es qui oſtendiſti mundo tollentē pcc̄aſua ꝑ graciā tibi datā. fac̄ mͥ hāc miſericordiam vt tollat pcc̄a mea Tu deus tollis peccata mūdi tu amice eius dicis. h̓ tollit pcc̄amūdi ecce an̄ vos onuſtus pcc̄is mūdi Probatē mͥ in me tu actū tuū et tu dictū tuū. Tuem̄ magnus dn̄s ⁊ tu magnus corā dn̄o. quiē in eternū miſei̓cors ⁊ ſuꝑ oīa bn̄dictꝰ deusDe teſtimonio iohānis d̓ xpo ac de primrocōe q̄ occulta xp̄i ydicacōe Ca. XXIIIIDhuc autē ih̓u in ꝑ tibus illis manēte altera id eſt quaFdam alia ſeu vna die. q̄ adheſternā nō refertur nō em̄ſemꝑ reſpectiue ponitur iterūſtabat iohānes iuxta iordanei īmobilis in culmine ꝑfectionis. nec flectens ſe a rectitudine veitatis. tāꝙͣ ꝑatus adexercendū officiū ſuū teſtificando de xpo ⁊ acbaptizando ⁊ docēdo et oēs ad ſe venientes d̓ipō inſtruēdo Supͣ quidē ꝑhibuit teſtimoniūde xp̄ ad turbas. h̓ vero ad diſcipulos Etſtabāt cū eo ex diſcipul̓ eius duo firmit̓ īherētēs eiꝰ magiſtei̓o qͦrū vnꝰ Andreas meōratur. ſꝫ alterius qꝛ inſignū nō erat nomē tacet̉In̄ ſicut Stēphanꝰ ē pͥmus mart̓ poſt xp̄mita et ādreas ē pͥmus xp̄ianus et ſil̓r pͥmusxp̄i diſcipulus qꝛ de duobꝰ pͥmo adherētibꝰpn̓cipal̓ extitit et pͥmus Quidā tn̄ dicūt. ꝙalter duorū fuit ioh̓es ewāgeliſta. qꝛ modꝰē ſcribenciū tacere laudē ꝓpriā. vel ſaltē loquide ſe tāꝙͣ de alio ad vitandā arroganciā Etvidit ioh̓es ih̓m ābulantē tamꝙͣ ī ſalutē nr̄āꝓcurāda ꝓficiſcentē iuxͣ iordanē ſcꝫ ꝓpe locūvbi ipē ioh̓es ſtabat. qꝛ ih̓us poſtꝙͣ a ioh̓e ēbaptizatus. ad tēpus ꝓpe locū illū moa̓bat̉et factus ē iohām faīliaris. vt ſic ioh̓es frequenter teſtimoniū in ſui pn̄cia diceret et ſitxp̄us ab alijs cognoſceret̉ In qͦ ꝯmēdat̉ iohānis ꝯſtācia. qꝛ nō vna die nec ſemel tm̄ ſꝫpluribꝰ diebꝰ ⁊ multociēs xpō ꝑhibebat teſtimoniū Vn̄ ſubdit̉ eiꝰ teſtimoniū iterato factum. qꝛ cū videret ih̓m dixit Ecce agnus deiEcce veruex qͥ loquēdus ē ſic̄ dux gregꝰ. Breuiteꝫ repetit ewāgeliſta teſtimoniū qd̓ fuea̓tſuꝑius dictū et ideo obmittit reſiduū qd̓ꝫ ſupra dictū ē. ſcꝫ qͥ tollit pcc̄a mūdi Sicūt ſupͣē habitū ꝑ ioh̓em p̄dicator ewāgelij deſignatur ⁊ ꝑ hoc qd̓ dicit̉ hic. ſtabat ⁊ vidit ih̓mābulantē ⁊ dixit ecce agnus dei. ſi gnificaturꝙͣ p̄dicator ewāgelij debet eſſe cōſtans ī p̄dicacione verbi dei. et diligent̓ cōſiderare ꝓceſſum vite xp̄i et nō ſolū cōſiderare ſꝫ eciā p̄dicare Et audiētes debent douote reciꝑe talē p̄dicacionē. et dn̄s ih̓us ad tales cōuertit̉ pertlemenciā. et recipit ꝑ graciā et eos inſtruitde ncc̄ijs ad ſaluteꝫ. Vnde ſubditur fructusteſtimonij Et audiētes illi duo diſcipuli crediderunt magiſtro loquenti ac cōmendantiiheſū. et de eo teſtimonium perhibenti. ⁊ ſecuti ſunt iheſum ad verbū iohannis vt pociusillum audirent ꝙͣ iohannē. gaudentes ſe tādēinueniſſe illum de quo tociens iohannem audierant loquentem Relinquentes iohanneꝫſecuti ſunt non tantum paſſibus pedum. ſedeciam deuocione fidei et imitacione operum.eum quem ipſius teſtimonio ꝯgnouerūt ipſius quoqꝫ iohannis eſſe magiſtrū. deſiderātes ei adherere et eius doctrinam audire Admirare ſimplicem et humilem et facilem diſcipulorum vocacionem ſine omni obiectione ⁊perſcrutacione factam Benignus autem dominus ficiens eorum et omnium ſalutem cōverſus ad eos ex ſua benignitate qui ſemperconuertitur ad cos. qui ad ſe conue̓tuntur. etrecipit venientes. videnſqꝫ oculis miſericordie et benignitatis eos ſe ſequentes vt dāreteis de ſe fiduciam ⁊ audaciā dixit eis Quidqu̓eritis Quaſi diceret paratus ſum ad veſtram voluntatem Non dicit quem queritisquia de perſona illuminati per iohanneꝫ erātſed dicit quid quei̓tis. quia ſciuit ꝙ de ſalute aliquid diſcēte querebant Nec pecijt hocex ignorancia vt aliquid diſcat ſed vt per īterrogacionem magis familiares faciat. etvt ex eorum reſponſione conueniencius eosdirigat. Ꝙ dominus ad eos conuertitur ꝙeos reſpicit et cum eis loquitur. clemencieet bone volūtatis eſt iudicium. ſciebat enimquo affectu ſequebantur eum In quo daturnobis intelligi ꝙ omnibꝰ qui criſtum ſequiincipiunt puro corde dat fiduciam et ſpemmiſericordie et ad eos ſe conuertit vt opemmiſericordie ſue eis impendat Inde Criſoſtimus. Hinc erudimur quia cum nos bene velle inceperimus tunc multas dat nobis ſalutis occaſiones Vnde et Theophilus. Videautem ꝙ ſequentibus ſe dominus conuertitfaciē et reſpexit qꝛ n̓ ꝑ bonā oꝑacōꝫ ip̄m ſecūtus fueris ad viſionem faciei eius numꝙͣ pertinges. neqꝫ ad domū eius poteris peruenireQui dixerūt ei Rabi ideſt mgr̄ vbi hītas.Quaſi dicerēt magiſteriū tuū ⁊ doct̓na tuā q̄rimꝰ Ecce paucis volūtatē ſuā ⁊ cur eū ſeq̄rēt̉īſinuāt ſapiēti em̄ ml̓ta ex paucis īnoteſcūt