Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
LXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Scd̓o miliario a quarētena verſus galileamvt ſcꝫ locus cōgruat tēptacōni vt ſicut in deſerto vbi eſt eſuries. temptauit de gula ſupͣpinnaculū vbi cathedia eſt doctorū de vanagloria ſic in monte vbi vident̉ hec tēporaliatemptat de auaricia Et oſtendit ei oīa regna mūdi ea que neſciebat indicando. ſedſcd̓m Criſoſtiniū. Oſtendit ei ac ſi aliqͥs inloco excelſo poſitus manū extenderet dicensecce ex illa ꝑte eſt affrica ex illa paleſtina exilla grecia. ex illa ytalia et huiuſmodi. Veloſtendit id eſt expoſuit et enarrauit ei in momento et in breuibus oīa regna mundi ideſtoīm regnorū pompā et gloriā ac magnitudinem vel omnia cōcupiſcibilia in mundo ſicutſunt diuicie delicie et honores vt quaſi ſpecioſa et deſcābilia ſuaderet vel ſic ſibi ſubiceret. Homentū eſt decīa ꝑs puncti vel qͣdrageſima ꝑs hore. punctus em̄ quarta ꝑs horeeſt hoc ergo ſignificat̉ breuitas vel tranſitus bonorū tꝑaliū mūdi huius Vnde Ambroſius. Bene aūt in momento tꝑis ſcl̓ariaet terrena mōſtrant̉. em̄ tam cōſpectus celeritatis inditat̉ ꝙͣ caduce fragilitas ptātisexpͥmit̉. In memento em̄ cuncta illa p̄tereūtet ſepe honor ſeculi abit anteꝙͣ venerit. Ettemptauit de auaricia dn̄o oīm ex arrogācia et iactantia ꝓmittēs mendaciter que da poterat et dicēs. Nec omnia tibi d̓aboet te regem faciā ſi cadens tamꝙͣ inferior adoraueris me tamꝙͣ ſuꝑiorem qd̓ꝫ vere eſſet cade̓et dyabolo ſe ſubicere. Vnde Criſoſtiꝰ. Nichil em̄ ſic dyabolo hominē ſubici facit vt nhiare oꝑibus ac habendi amore ſuꝑari. Et iteꝝauditt net vcibisRegna mūdi ꝓmittit illi qui regnā celorumn̄itas dyagalꝰ elescredētibus p̄parauit. Gloriā ſeculi pollicet̉ eiqui dn̄s eſt glorie celeſtis. Spondet ſe vniuerſa dare qui nichil habet et qui omnia poſfidet. Ab eo ſi iubet adorari in terra quē angeli et archangeli adorant in celo. Hec Criſoſtimus. vbi et gloſa. Ecce antiquā dyaboliSicut em̄ in principio voluit ſe ſimilem deofacere ita nūc volebat diuinū cultū ſibi vſurpares Et eſt hic notandū ꝙͣ ſi cōſideremusprīcipiū huius tēptacōnis tūc temptatio eſtauaricie: ſi finē. temptacō eſt ydolatrie et bn̄iūgit̉ quia auaricia eſt ydolorū ſeruitus.fiderandū eciā gloria mūdi que cum mūdoparitura ē. in mōte et in ſuꝑcilio demōſtratur:et dyabolus hominē ducere ad montē nititurvt corruat et ei ſubiciat̉: ſuadens vt ſeruiatei negligens iuſticiam dei a cuius ſeruicō liberet nos xp̄s nobis temptatus et paſſusDn̄s aūt ad campeſtria et humilia deſcēditvt dyabolū humilitate ſuꝑaret. Nec intuebatur ſibi oſtenſa oculo cōcupiſcencie ſicut nosSvxjſed ſicut medici ſine leſione vident morbos.Cum ergo volueris fieri magnus et altus etante oculos mentis iſta ꝓpͥonis ſcito dyabolus tibi regnā mūdi oſtendit ſi cōſequivolueris neceſſe eſt vt ꝓcidens dyabolū adores. qꝛ adoraturus dyabolum ante corruit etnūꝙͣ ſine caſu dyabolus adoratur. Vnde Ambroſius Habet em̄ ambicō domeſticū ꝑiculūet vt dn̄et̉ alijs prius ſeruit et curuat̉ obſequio vt honore donet̉ et dum velt eſſe ſublimior ſit remiſſior. Omnis quidē poteſtas etordinacō poteſtatū a deo eſt ſꝫ a malo ptātisambicio Nec eſt ptās mala ſed is qui male̓vtit̉ ptāte. Docemur ergo ambicōem deſpicere: eo dyabolice ſubiacet poteſtati. HecAmbroſius. Sed et hic homicida ille ſuccubuit. et dn̄s et victor auctoi̓tate diuinaminatus abiecit et abſcedere iuſſit dicēsDade et recede a me ſcꝫ in ignē eternū ſathana qui veritati et hoīm ſaluti aduerſaris. Inquo vt ayt Criſoſtimꝰ. finē temptādi dyabolo ponit ne ꝓgrediat̉ vlterius tēptans. Cōtinu̓o em̄ illū in fugam vertit: neqꝫ alijs iameum ſemetipſū tēptacōnibus appecijt. Vbieciā docemur ꝓprias iiurias portare. ſꝫ nullomodo dei iniurias tollerare. Vnde CriſoſtiꝰXp̄s paſſus fuiſſet temptacōnis iniuriamdicēte ſibi dyabolo. ſi filiꝰ dei es mitte te deorſum: eſt tͣbatus nec dyabolū increpauit. Iunc aūt qn̄ dyabolus dei ſibi vſurpauit honorē dicēs. hec omnia tibi dabo ſi cadens adoraueris me exaſperatus eſt. et repulit eum dicēs Vade ſathana vt nos illius diſtamus exemplo nr̄as quidē iniurias magnanimiter ſuſtinere dei autē iniurias neqꝫ vſqꝫad auditū ſufferre. qm̄ in ꝓprijs iniurijsquēpiam pacientē laudabile eſt īiurias autēdei diſſiml̓are minis impiū eſt. Vbi et IeroNon vt pluriqꝫ putāt eadem ſathanas vtApl̓s petrus ſentēcia cōdempnat̉: petro em̄dicit̉ vade retro me ſathana ideſt ſeq̄re mequi cōtrarius es voluntati mee vero auditvade ſathana et dicit̉ ei retro me vt ſubaudiat̉. Vade in ignē ineternū ꝑatus eſtet āgelis tuis. Deinde dn̄s ſubiūgit. Scriptum eſt om̄i homini. Dn̄m oīm ſcꝫ potēciādeum ſcꝫ per creacōnem. tuū ſcꝫ qui debet eſſetuus cultū ſpecialem adorabis interius fideſpe et caritate et illi ſoli ſeruies exterius ſeruitute latrie Et hoc ſcd̓m Augꝰ. Non excludit̉ ſeruitus debita dn̄is tꝑalibus. Et ſcd̓mGedam. iubemur ſoli deo ſeruire ſeruitutelatrie que ſoli diuinitatis cultui debet̉. vndeet hij qui hanc ydolis impēdunt. ydolatrienūcupant̉ ſꝫ ab apl̓o iubemur caritatē inuicem ſeruire ẜuitute dulie. que cōis ē ſiue deo